Αναρτήσεις

Τα Αδέσποτα

Εικόνα
Και μετά κατάλαβα πως οι άνθρωποι ανήκουν σε οικογένειες, μικρές και μεγάλες οικογένειες, στενές και ευρύτερες οικογένειες. Κάποιος ανήκει στην οικογένεια των Δ.Υ. μία οικογένεια είναι κι αυτή, εκείνο που χαρακτηρίζει την οικογένεια είναι τα κοινά της. Είναι κοινή νοοτροπία και κοινή αισθαντικότητα, είναι απλώς ένας περιοριστικός κύκλος, σαν τον κύκλο με την κιμωλία.
Χαρίζει μια ασφάλεια και μια ζωή εντός του κύκλου, στεναχωρεί βέβαια αλλά αντισταθμίζεται με τις απολαβές. Είναι από τη μία πληρώνω - σε συναισθηματικό κόστος - από την άλλη λαμβάνω σε αγαθά, σε προστασία, σε κάλυψη κινδύνου και σε κάλυψη φόβων. Επίσης είναι και δώρο σε χάνω σε μοναξιά.
Ένας άλλος ανήκει στην οικογένεια των εκπαιδευτικών, κοινά ενδιαφέροντα και εδώ, κοινές σκέψεις κοινά αισθήματα. Μέσα στους κύκλους αυτούς δεν επικρατεί πάντα ομόνοια και αγάπη γιατί αυτοί οι άνθρωποι τα μοιράζονται όλα, και τα θετικά τους και τα αρνητικά τους ξοδεύονται εντός των τειχών, όμως ως έγκλημα θεωρούν πάντα κάποιος να προσπαθήσει ν…

Η νύχτα των πουλιών

Εικόνα
Είναι νύχτα και ο Ιησούς γευματίζει στο τελευταίο του γεύμα με τους μαθητές του. Κάποια στιγμή ζητάει από τον υπηρέτη να του φέρει μια λεκάνη με νερό, όλοι τον κοιτάζουν με απορία, το έχουν συνηθίσει να τον κοιτάζουν με απορία γιατί ο Ιησούς διαρκώς τους εκπλήττει, γνωρίζει πάντα τις σκέψεις τους ενώ αυτοί ποτέ τις δικές Του.
Τους βάζει να καθίσουν σε μια σειρά, ζώνεται μια πετσέτα και ξεκινά να τους πλένει τα πόδια. Αισθάνονται αμήχανα, άβολα με τον Κύριό τους σκυμμένο στα πόδια τους. Όταν φτάνει στον Πέτρο εκείνος αντιδρά. «Εσύ Κύριε θα μου πλύνεις τα πόδια; Του λέει, Δεν θα το επιτρέψω ποτέ αυτό!». «Αν δεν επιτρέψεις να σου πλύνω τα πόδια... Του απαντάει Εκείνος, τότε δεν έχει θέση κοντά Μου». «Αν είναι έτσι Κύριε, λέει ο Πέτρος, τότε όχι μόνο τα πόδια, αλλά και τα χέρια και το κεφάλι να μου πλύνεις», (πάντα υπερβολικός ο Πέτρος. «Όποιος έχει κάνει λουτρό είναι καθαρός, του απαντάει ο Ιησούς, και χρειάζεται να πλύνει μόνο τα πόδια του. Εσείς είστε καθαροί, όχι όμως όλοι", και ρί…

Το περίεργο σύμπαν

Εικόνα
Παρακολουθούσα εψές μια διάλεξη του καθηγητή Νανόπουλου και προσπαθούσα να μπω στο πετσί του, όχι τόσο να τον καταλάβω όσο να τον νιώσω, από το αισθάνομαι θα έπαιρνα περισσότερες πληροφορίες από όσες θα μου έδιναν τα λόγια του. Από το αισθάνομαι επειδή και αυτός δεν μπορεί να εκφέρει όσα αισθάνεται, άλλωστε κανείς δεν μπορεί να πει όσα αισθάνεται, πόσο μάλλον ένας που είναι τόσο κοντά σε νέα πράγματα και νέες ανακαλύψεις, που ίσως ακόμα καλά καλά, δεν έχουν επινοηθεί γι’ αυτές έννοιες και λόγια. Γιατί πράγματι η επιστήμη, με τον Αϊνστάιν και με την κβαντική μηχανική, έχει κάνει ένα μεγάλο άνοιγμα στην καρδιά του θεού. Κι αυτοί οι άνθρωποι, σαν τον καθηγητή, είναι οι πρώτοι που παίρνουν μυρουδιά αυτού του νέου αρώματος.
Όσο μπόρεσα να καταλάβω, οι άνθρωποι αυτοί, οι επιστήμονες, διψούν για μια ολοκληρωμένη κατανόηση του σύμπαντος, κι αν τους λείπουν μέρη και κομμάτια του, πολλές φορές επινοούν ένα για να μην έχουν οι ίδιοι κενό, έτσι διαφοροποιούνται μεταξύ τους ως προς την κατανόησή τους…

Κάτι έλεγα για τον κόσμο

Εικόνα
- Πως ξέρεις πως ο κόσμος μας πάσχει; - Μα ασχολείται με τον εαυτό του. - Είναι κακό να ασχολείται κάποιος με τον εαυτό του; - Δεν είναι κακό, είναι αφύσικο. Όταν ασχολείται κάποιος με τον εαυτό του σημαίνει πως είναι ανικανοποίητος, πως επιθυμεί. - Είναι κακό να επιθυμεί κάποιος; - Όχι, δεν είναι κακό, είναι ανεκπλήρωτο. Η ίδια η επιθυμία σε καθιστά και σε κρατά ανεκπλήρωτο, σε βαθμό που η εκπλήρωση της επιθυμίας γεννά μια άλλη για να έχει συνέχεια και νόημα η ζωή. Κι αυτή είναι η βασανιστική ζωή γύρω από το άτομο. - Ποιο είναι το φυσιολογικό; - Το φυσικό – φυσιολογικό, είναι ο εαυτός να τακτοποιηθεί, που σημαίνει η σκέψη του να τακτοποιηθεί τελικά, ώστε να μην γεννά άλλη σκέψη, επειδή η σκέψη από τη φύση της είναι περιοριστική γύρω από τον εαυτό και την αντίληψη του. Όμως αν η σκέψη τακτοποιηθεί θα έχει τακτοποιηθεί και η ζωή, τα ζήτηματά της εννοώ. Μπορείς να το δεις και ανάποδα, δηλαδή αντίστροφα, πως η τακτοποίηση των ζητημάτων της ζωής θα τακτοποιήσουν τη σκέψη. Μπορείς να το δεις, να…

Τα ήμερα σκυλιά

Εικόνα
Νύχτωσε. Οι δυο μας τώρα λευκή οθόνη, ας χτυπήσουμε λίγες λέξεις στα πλήκτρα. Γιατί τώρα έπεσε η νύχτα και κάνει μοναξιά και η ψυχή ζητάει την ομολογία της. Εγώ δεν έχω άλλο τρόπο, ίσως ένας άλλο τρόπος είναι να χορεύεις, ίσως να μαγειρεύεις, όμως να μιλάς πάνω στο χαρτί, ετούτος ο μονόλογος, είναι όσα ξέρω για την ελευθερία.
Τούτη τη στιγμή είμαι ελεύθερος να σχεδιάσω, ελεύθερος να εκφραστώ, θα πρέπει, μάλλον να είναι ο λόγος για τον οποίον ζω, αν δεν είναι ο λόγος που ζω. Πάντως είναι ωραίο, σαν κάτι που δεν μπορεί κανείς ποτέ να σου το στερήσει. Αξίζει πολλά αυτό, πίστεψέ με, δεν μας έχουν απομείνει άλλωστε και πολλά δικά μας. Όμως να γράφεις, χωρίς να αναιρείς, χωρίς να σκέφτεσαι, να φέρνεις την ψυχή σου έξω... τούτα, όποιος τα κατέχει, με το όποιο μέσον, είναι σημαντικά δώρα. Να ζεις, χωρίς κάποια τέχνη να φέρνει έξω την ψυχή σου... μου θυμίζει πολύ αίμα, σαν μια ψυχή χωρίς ανάσα.
Εσύ τι έχεις βάλει σε αυτή τη θέση που περιγράφω; Έχεις τη ζωή σου, και να την χαίρεσαι, αλλά υπάρχει…

Μια άλλη αλήθεια

Εικόνα
Κι όμως έβλεπα μέσα σου μι' άλλη αλήθεια κι όμως σε κοίταζα από την πιο δύσκολή σου νύχτα να κερδίσεις την εμπιστοσύνη ενός ανθρώπου - ή να κερδίσει ένας τη δικιά σου - αυτά παίρνουν χρόνο, χρειάζεται να σκάψεις κάτω από τις εμπειρίες του αυτή είναι υπόθεση παιδιών - ο έρωτας τα προσπαθεί μόνο· Να με ξέρεις είναι το πιο δύσκολο να με μαθαίνεις όμως μπορείς· Τι να πω για τα σώματα, το ρίγος το έχεις δει πως φτάνει στα μάτια; Κι ύστερα, γνωρίζονται οι άνθρωποι πάντα κάτω από τις συνθήκες ορισμένες συνθήκες τα κίνητρά τους είναι άγνωστα τα βαθύτερα τους στο τέλος τα μαθαίνουν και οι ίδιοι – και αν ως τότε έπραξαν, έδρασαν, όμως το γιατί τους αποτελεί μυστήριο· Κάποια πράγματα σίγουρα ωθούν σε αποφάσεις ο φόβος, η ανάγκη, η αγάπη, η μοναξιά, το ανεκπλήρωτο η μάχη με τις σκιές κι ο σύμμαχος ο καθισμένος στο σύννεφο· η οχιά, ο τέλειος σύμβουλος
Ο πόνος – η φρίκη του πολέμου κι όμως έβλεπα μέσα σου μι' άλλη αλήθεια - που δεν τη ζούσες καθισμένη στο ανάκλιντρο σαν μούσα που δεν ενέπνεε κανέναν σαν μούσα …

Το φως

Εικόνα
Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν το φως, δεν ξέρουν τι είναι το φως, δεν ξέρουν το ρόλο που επιτελεί το φως, δεν ξέρουν φως τί σημαίνει. Ακούν για το φως, νομίζουν για το φως, κουβεντιάζουν για το φως, αλλά δεν ξέρουν το φως και το φως δεν τους ξέρει.
Δεν ξέρουν πως όταν λέμε ψυχή εννοούμε φως, κι όταν λέμε θεός φως εννοούμε. Μια τέτοια κουβέντα, για πολλούς ανθρώπους, μάλλον θεωρείται ακόμα άστοχη, "τι θα απογίνω, που θα πάω" αναρωτιόταν. Απόγνωση, απελπισία, αδιέξοδο, σκοτάδι. "Θα πας εκεί που βλέπεις, θα φτάσεις εκεί που βλέπεις». Όμως άλλαξε την κουβέντα.
Τι να πεις στην σκέψη για το φως; χρειάζεται να μιλάς απευθείας στην ψυχή για το φως και από την ψυχή να καταλαβαίνεις. Αλλιώς τι; όλα χάθηκαν σου λέω. Και έρπει μια επιβίωση του σκοταδιού. Και δάγκωναν τα αγρίμια το ένα το άλλο.
Μα εσύ άνθρωπε είσαι φως, αποτελείσαι από φως, το κύριο συστατικό σου φως είναι. Ποιος είσαι; Τι είσαι; όλες οι λάθος απαντήσεις μπορεί να δοθούν, όμως αυτό που είσαι είναι φως. Και δεν υπάρχει τίποτ…