Αναρτήσεις

Η Μαθητεία

Εικόνα
 Σκληρή η μαθητεία, τι να πρωτομάθει κανείς, ολόγυρα δάσκαλοι, σαν να τους έσπειρε κάποιος στο χωράφι. Καταστάσεις, φίλοι, συγγενείς, περιβάλλον, όλοι δάσκαλοι, να χορτάσεις μαθητεία, να μην σου φτάσει η ζωή ν' αποφοιτήσεις, να σε φτιάξουν όλ’ αυτά διπλωματούχο άνθρωπο.
 Σκληρή η μαθητεία, μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις. Μπαίνεις στην τάξη και κλείνουν τα παράθυρα για να μάθεις να τ’ ανοίγεις. Περνάς τις τάξεις κι άλλες τάξεις γεννάς, γίνεσαι υπεράνω κι ύστερα μαθαίνεις την ταπείνωση, εξυψώνεσαι για να μάθεις το γονάτισμα, το ανέβασμα σου μαθαίνει την πτώση, το σκαρφάλωμα το γλίστρημα, το υπόγειο σου μαθαίνει τον εξώστη, το εσωτερικό το μπαλκόνι, η τύφλωση τη θέα, το χώμα τον ουρανό. Το γαλάζιο το μαθαίνεις απ’ το μαύρο, την ανάσα απ’ την ασφυξία, το εύρος απ’ το περιθώριο, το πλάτος απ’ το στένεμα, το πλησίασμα απ’ την απομάκρυνση. Η σκάλα σου μαθαίνει το σκαλοπάτι, το σκοτάδι το φως κι η νύχτα το σώμα σου.
 Σκληρή η μαθητεία κι η αποφοίτηση πάντα στο δρόμο να έρχεται, σου μαθ…

Αναζητώντας το Διαμάντι

Εικόνα
Κάποτε, όταν ήμουν σε μεγαλύτερη επικινδυνότητα ύπαρξης, έπεσε στα χέρια μου ο Νίτσε - ή μάλλον εγώ έπεσα στα χέρια του. Φυσικά, δεν έφτανα να τον καταλάβω απ’ το βάθος που ζούσα, τον ένιωσα να με αρπάζει και να παλεύω μαζί του, τον ένιωσα να θέλει να με κατεβάσει στα σκοτεινά, πλην λαμπερά νερά του. Όμως εγώ ήδη πάλευα και ήδη χαροπάλευα, δεν γύρευα πάλη, δεν γύρευα αναμετρήσεις, κι αν υπήρχε κάτι να σκοτώσω σκιές ήταν. Γύρευα ησυχία, γύρευα αναπαμό, γύρευα το τέλος των συρράξεων, γύρευα λίγη γλύκα μέσα στις πίκρες και λίγη χαρά μέσα στις έγνοιες. Γύρευα λίγη ευτυχία στη δυστυχία κι εντέλει, ό,τι γυρεύει η φύση, δηλαδή το τέλος του πόνου και της αγωνίας, την άνοιξη, τη χαρά και ν’ ανοίξει τουλάχιστον το μονοπάτι μιας πιθανής ευτυχίας.
 Ο Νίτσε έδειχνε έναν φάρο πάνω στα βουνά, κι όπως κάθε βαθύς άνθρωπος, ζητούσε να τον ομοιάσεις. Όμως εγώ δεν ήθελα να μοιάσω σε κανέναν, ήδη έμοιαζα σε μερικούς κι απ’ αυτούς γύρευα να ξεομοιάσω. Τον εαυτό μου γύρευα, δεν γύρευα από χριστιανός να γίνω…

Το Ταξίδι

Εικόνα
Τι κάνεις εδώ στο λιμάνι; τον ρωτούσαν. Λύνω, απαντούσε. Μα εμείς δεν βλέπουμε τίποτα, του έλεγαν. Λύνω τις διαθέσεις μου, έλεγε. Κι αυτοί γελούσαν.
Θα ταξιδέψεις; έλεγαν ειρωνικά,
μα εσύ δεν έχεις σκαρί, ούτε βάρκα ούτε κουπιά. Δεν χρειάζομαι τίποτα απ’ αυτά, απαντούσε παρά μόνο το πανί και περιμένω τον άνεμο.
Και χωρίς βάρκα που θα σταθείς και που θα πατήσεις, καημένε;
του έλεγαν. Έχω για βάρκα το σώμα μου και βαδίζω πάνω στη θάλασσα, τους έλεγε. Και προς τα πού σκέφτεσαι να πας; Προς παντού, απαντούσε και τους έδειχνε ολόγυρα. Προς παντού δεν είναι κατεύθυνση, απαντούσαν να πάρεις την ασφαλή.
Η ασφαλής κατεύθυνση είναι προς παντού, τους έλεγε,
έχω ανοιχτό το ενδεχόμενο. Ένας μόνο τον κατάλαβε και του είπε: και περιμένεις τώρα ασφαλώς τη συγκυρία. Μα εκείνος τους είπε: ασφαλώς τη συγκυρία, δεν θα το έλεγα έτσι ακριβώς, την περιμένω με κίνδυνο και νίκη επί του φόβου.
Και του έλεγαν: θα ανοιχθείς λοιπόν; Όμως εκείνος κοίταζε μέσα του. Και του έλεγαν προς τα έξω ανοίγονται οι άνθρωποι. Μα εκείνος έλεγ…

Η Σπορά της Ιδέας

Εικόνα
 Κάποιος πηγαίνει στον Ιησού και του λέει: Κύριε θα σε ακολουθήσω, αλλά άφησέ με να πάω να θάψω πρώτα τον πατέρα μου. Και του απαντάει ο Ιησούς: Άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους. Απάντηση, όπως κι οι περισσότερες των ευαγγελίων τέλεια, νεκροί που θάβουν νεκρούς, που με τη σειρά τους πεθαίνουν κι άλλοι νεκροί τους θάβουν. Είναι τέτοια η αληθινή ζωή του Ιησού, που τον θάνατο τον διακρίνει στα μάτια των ζωντανών.
 Κάπου αλλού το ευαγγέλιο λέει: Δεν χρειάζονταν να τον πληροφορήσει κανείς για τους άλλους, γιατί Αυτός ήξερε καλά τι κρύβει ο καθένας μέσα του. Τρομαχτικό αυτό, άνθρωπος δεν το αντέχει να βλέπει τόσο βαθιά στην ψυχή του ανθρώπου, να σου έρχεται η πληροφορία τόσο άμεσα απ’ τα μάτια του, απ’ την αύρα του, να έχεις διάγνωση των σκέψεων και προθέσεων άμεσα. Βέβαια έτσι ξέρεις πάντα τί να κάνεις με τον άλλο, αλλά χωρίς καμία πλάνη πως ζει κανείς;
 Κάποιος άλλος του λέει: Κύριε θα σε ακολουθήσω αλλά άφησέ με πρώτα να κλείσω κάποιες υποθέσεις μου. Εκείνος του απαντά: Όποι…

Το Κερί

Εικόνα
Να σκέφτεσαι όπως θέλεις για να νιώθεις όπως σκέφτεσαι ξεκαθάρισε στο μυαλό σου τα θέλω σου όρισε τις προτεραιότητες επέτρεψε στην καρδιά σου να συναντήσει τη λογική και φύγε πέρα απ’ τη λογική
Κλάψε για όλες τις αδικίες θεμελίωσε την επιθυμία σου αναζήτησε το ένα που θα σε κερδίσει ολόκληρο χάρισέ το ευχή, λαχτάρα και πόθο χάρισέ το την ευγνωμοσύνη σου μάθε να κατέχεις πρώτα το αίσθημα εκείνου που ονειρεύεσαι
Αγάπα, εκεί που αισθάνεσαι τη δυσκολία αγαπά, εκεί που αισθάνεσαι το σφίξιμο στο στομάχι αγαπά, εκεί που αισθάνεσαι το οτιδήποτε μικρό αγάπα, εκεί που νιώθεις το οτιδήποτε μίζερο και συφοριασμένο εκεί που αισθάνεσαι διαφορετικά από αγάπη, αγάπα άνοιξε τον κόσμο, ο κόσμος είναι κλειστός κάνε την αρχή κι άνοιξέ τον εσύ
Εκεί που ζηλεύεις αγάπα εκεί που φθονείς αγάπα εκεί που φοβάσαι αγάπα εκεί που κινδυνεύεις αγάπα εκεί που θέλεις αγάπα και θα θελήσεις διαφορετικά θα θελήσεις απ’ την αγάπη σου κι η σκέψη σου θα πλημμυρίσει αγάπη
Στις σχέσεις σου με τους άλλους να γίνεσαι όσο θέλεις μικρός κι όσο θέλεις…

Έμιλι Ντίκινσον

Εικόνα
"Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα (Έμιλι Ντίκινσον)
Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα.  Η Στεριά – απ' το αρμένισμα στα Πέλαγα.  Η Έκσταση – απ' την οδύνη –  Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό –  Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο –  Τα Πουλιά, απ' το χιόνι".

_________________________
Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα. Η Στεριά – απ' το αρμένισμα στα Πέλαγα. Η Έκσταση – απ' την οδύνη – Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό – Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο – Τα Πουλιά, απ' το χιόνι. Πηγή: www.lifo.gr Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα. Η Στεριά – απ' το αρμένισμα στα Πέλαγα. Η Έκσταση – απ' την οδύνη – Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό – Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο – Τα Πουλιά, απ' το χιόνι. Πηγή: www.lifo.gr Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα. Η Στεριά – απ'…

Τζελαλαντίν Ρουμί

Εικόνα
 Rumi

Αδέλφια Μουσουλμάνοι δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν ξέρω τι να πω. Δεν είμαι Χριστιανός ούτε Εβραίος. Δεν είμαι Μουσουλμάνος ούτε και Ινδουιστής. Δεν είμαι Βουδιστής μήτε και Σούφι. Δεν είμαι και διόλου Ζεν. Δεν έχω μια θρησκεία ή παράδοση. Δεν είμαι απ΄ την ανατολή μήτε τη δύση Ούτε από τη θάλασσα ούτε κι απ΄ τα βουνά. Δεν είμαι στοιχειωμένος ή αιθέριος Αλλά δεν είμαι ούτε και φυσικός. Δεν είμαι οντότητα και δεν υπάρχω Ούτε σ’ αυτόν μηδέ στον κόσμο τον επόμενο. Δεν έρχομαι από την Εύα τον Αδάμ ή κάποιαν άλλη ιστορία. Ο τόπος μου είναι άτοπος χνάρι δεν έχει το χνάρι μου. Ούτε σώμα ούτε ψυχή. Ανήκω στον Αγαπημένο. Είδα τους δυο κόσμους σ’ έναν και γνωρίζω τον πρώτο και τον τελευταίο που αναπνέει μ’ ανθρώπινη πνοή.
-----------