Αναρτήσεις

Πηγή Ζωής

Εικόνα
Δίπλα μου υπάρχει ένα σχολείο, ένα δημοτικό. Κάθε μέρα έχω την ευλογιά, ν’ ακούω στα διαλείμματα τους υπέροχους ήχους, μελωδίες αγγέλων, βαθιές, πηγαίες, ακατάπαυστες, γάργαρες και καθάριες χωρίς καμία σκοπιμότητα, αυθόρμητες ως το κόκαλο. Ανάμεσα στους βλοσυρούς μεγάλους, τους σχεδόν ανέκφραστους - που πρέπει να σηκώσεις φρύδι για να διακρίνεις ζωή - το σχολείο αυτό είναι μια όαση δροσιάς και ελπίδας. Εμείς περνούμε, η ζωή συνεχίζεται, έρχεται από πίσω μας, από κάτω μας, από βαθιά μας, με νέα κύματα όρεξης και δροσιάς. Εμείς σβήνουμε, παιδιά γεμάτα ζωή τώρα ανάβουν. Εμείς σκεφτόμαστε και νιώθουμε σύμφωνα μ’ εμάς, η ζωή, κάτω από εμάς έρχεται σαρωτική και γεμάτη ευτυχία.
 Θα τα υποτάξουν κι αυτά τα παιδιά, θα τα "στρώσουν", θα τα καλουπώσουν, όμως ακόμα μπορείς να πάρεις ένα πασιφανές δείγμα απ’ αυτά του πως είναι να ζεις, χωρίς να κρατάς το αίσθημά σου. Μπορείς να πάρεις ένα δείγμα, όχι πως είναι να καταφέρνεις ν’ αφήνεσαι... αλλά πως είναι να είσαι αφημένος στη ζωή προτού κατα…

Παράδοση

Εικόνα
  Τι έχεις για θεό; σύμπαν, ανώτερο εαυτό, θρησκευτικό θεό; παράδωσέ τα όλα σε Αυτόν, τίποτα μην κρατάς, μια τεράστια ανακούφιση θα νιώσεις. Σκέψου, τόση Ανώτερη Δύναμη, Ανυπέρβλητη, χαραμίζεται, από έλλειψη εμπιστοσύνης και πίστης μας σε Αυτήν.  Λόγου του ότι, θέλουμε να κρατούμε την ποταπή διαχείριση των υποθέσεών μας, αναζητώντας πάντα μια ατελή λύση, γιατί μ' εμάς ατελείς η τέλεια λύση δεν υπάρχει. Την τέλεια λύση την οριστική, την κρατά στα χέρια της μόνο η τελειότητα.  Παρέδωσέ τα όλα στα χέρια Του, έχει πάντα τον καλύτερο τρόπο  Εμείς πάντα μπερδευόμαστε στο ζήτημα του χρόνου, θέλουμε τώρα, εκείνο, το άλλο, και να είναι έτσι. Όμως το σύμπαν δεν βιάζεται καθόλου, δεν έχει να πάει πουθενά, ούτε γερνά ούτε πεθαίνει, δεν έχει ρολόι στο χέρι κι ουδόλως αγχώνεται  Κι εκεί που βάδιζα με χίλια μύρια στο κεφάλι μου ζητήματα... λέω τι τα κρατάς; Παρέδωσέ τα. Ό,τι και να 'ναι εκεί ψηλά Πατέρας είναι. Ό,τι και να να 'ναι εκεί ψηλά, και χαμηλότερα και τριγύρω... τέλειο είναι. Κι εσύ…

Περίπτωση Δύο

Εικόνα
Η Ιζαμπέλ πάντα ήταν παράξενο κορίτσι είχε ένα χαρακτηριστικό στον χαρακτήρα της να μιλά στην ευθεία όταν γνώρισε τον Τ. η γνωριμία τους υπήρξε μοναδική στους διαλόγους της εκείνη τον κοίταξε μ' εκείνο το βλέμμα της το γεμάτο νόημα και του είπε θέλω να με γιατρέψεις Δεν την κατάλαβε. Έρχομαι μαζί σου γιατί θέλω να με γιατρέψεις, του είπε με τα φιλιά σου, τα χάδια σου, τον έρωτά σου, την αγκαλιά σου, τη συντροφιά σου, με όλα όσα είσαι. Την κοίταξε σχεδόν έκπληκτος, δεν συνήθιζε να μιλά γι' αυτά ο κόσμος, δεν ξέρω αν το μπορώ, της είπε διστακτικά. Να φιλάς ξέρεις, του είπε εκείνη, να αγκαλιάζεις γίνεται μόνο του, να μου κάνεις έρωτα, για να με κοιτάζεις έτσι, θα με θέλεις, όσο για την αγάπη θα σε μάθω εγώ ν' αγαπάς
Τον κοίταζε, με κείνα τα μάτια της τα γεμάτα νόημα.
Μόνο εσύ μπορείς να με γιατρέψεις, του είπε, δεν μπορώ να γιατρευτώ μόνη μου, μόνη μου θα πεθάνω, θέλεις να πεθάνω; Όχι, προς θεού όχι, δεν θέλω κάτι τέτοιο, είπε εκείνος βιαστικά. Τότε τι περιμένεις, γιάτρεψέ με, του είπε
Δεν …

Χριστούγεννα & Σημασία

Εικόνα
Χριστούγεννα και κάπου γεννιέται ένα φωτισμένο παιδί δεν έχει σημασία αν η Μητέρα Του ήτο παρθένος αν ήταν σε σπηλιά ή δωμάτιο πανδοχείου αν ήταν ανάμεσα σε αμνούς, γαϊδουράκια, κατσίκια ή βόδια αν παρευρέθηκαν τρεις μάγοι ή τέσσερις αν υπήρχε αστέρι μάρτυρας ή αν είχε νύχτα αδιαπέραστη αν ο Ηρώδης σφαγίασε νήπια ή αν τελευταία στιγμή το μετάνιωσε, κι είπε κρίμα είναι τα παιδιά
δεν έχουν σημασία τα θαύματα κι όλα αυτά, σημασία έχουν τα λόγια Του, γιατί αν πιστεύεις επηρμένος απ’ όλ' αυτά... αύριο ίσως πιστέψεις επηρμένος από άλλα τόσα και θα σου ξεφύγει, θα χάσεις όλη την ουσία των λόγων επειδή από εντυπωσιασμούς επαίρεσαι και φαντασμαγορίες κι επειδή την πίστη σου τη στηρίζεις σε φαντασμαγορίες
όχι, δεν έχουν σημασία όλ’ αυτά, σημασία έχει ο ανθός του λόγου, το άρωμα κι η ρίζα του σημασία έχει το ζύμωμά σου με το λόγο η κατανόησή σου που τραβάει σε βάθος η πάλη με τον εαυτό σου κι η ελευθερία σου να σκεφτείς ανεξάρτητα και χωρίς φόβο χωρίς προκατάληψη, κι αν δεχθείς να δεχθείς ανοιχτός ως τα πέρ…

Το Γύρισμα της Μοίρας

Εικόνα
Λέει οι ποιητής: «Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές
Τής παλάμης,η Μοίρα, σάν κλειδούχος
Μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός

Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι»


Θα τις γυρίσει, αρκεί να το θέλεις τόσο, αστείρευτα Αρκεί να το ποθείς τόσο, αστείρευτα Αρκεί να επιμένεις τόσο, αστείρευτα Αρκεί να κάνεις τόση υπομονή, αστείρευτη Αρκεί να χτυπάς, αν χρειαστεί, τη γροθιά στο μαχαίρι Κι αρκεί, να προχωράς, τόσο μαζί σου, όσο κι αντίθετά σου Τόσο με την καταστροφή σου όσο και με την ανοικοδόμησή σου
Θα τις γυρίσει, αρκεί και την αμφιβολία σου να τη στραγγίσεις Αρκεί, και την απογοήτευσή σου να τη χαλάσεις  Αρκεί, αυτό που άρχισες να το τελειώσεις Κι η μοίρα, αν σε δει πως σοβαρά φέρεσαι Και πως το γύρισμά της το αξίζεις Θα συγκατατεθεί ο καιρός
Αρκεί, και προτού να γυρίσει ο καιρός Να προχωράς βαθιά μέσα στο νέο καιρό σου Και θα συγκατατεθεί, θα σε ακολουθήσουν τα πράγματα Αρκεί, την απόφασή σου να μην υπονομεύεις Να μην βάζεις τρικλοποδιές στον εαυτό σου Την ευθεία να πάρεις Αρκεί, να γυρίζεις το κεφάλι πί…

Το Εσωτερικό Παιδί

Εικόνα
Όλο και περισσότερο με πλησιάζει αυτό το παιδί, με απορροφάει παίρνει τα μάτια μου, παίρνω τα μάτια του, διαλύομαι όλο και περισσότερο γίνομαι η αισθαντικότητά του όλο και περισσότερο με θέλει, με καλεί
Συναντιέμαι μαζί του κατά διαστήματα
μετά μου κρύβεται μα όταν μου φανερώνεται η ψυχή μου γελά ξέρω, τότε, πως είμαι σε τόπο δικό μου τόπο ιερό
Όλο και περισσότερο με πλησιάζει αυτό το παιδί
φέρνει μαζί του μια υπόσχεση ευτυχίας είναι το απέναντι που ξεκίνησα να βρω στέκει στην άλλη άκρη της γέφυρας που βαδίζω
Στην άλλη άκρη της γέφυρας που προχωρώ
με περιμένει το παιδί που υπήρξα παίζει μαζί μου κρυφτό όμως μόνο εγώ μπορώ να του κρυφτώ
Όταν το παιδί είναι εδώ
είναι η πιο όμορφη και θετική μου ώρα είναι η ώρα που κάθε φόβος έχει χαθεί είναι απίστευτο πως σε καθησυχάζει το παιδί είναι κάτι περισσότερο από δικός μας άνθρωπος του ζητώ να με καθοδηγεί είναι νήπιο, όμως του ζητώ να με καθοδηγεί είναι τόσο ήσυχο, τόσο σοφό, σαν να τα ξέρει όλα λιγάκι μόνο να το δω κι αμέσως εμπιστεύομαι λιγάκι ακόμα να το δω και …

Το Ηλιοβασίλεμα

Εικόνα
 Είναι παράξενα τούτη την ώρα. Το ηλιοβασίλεμα, πάντα έχει έναν περίεργο τρόπο να με κερδίζει, όπου κι αν βρεθώ παίρνει για λίγο μαζί του βλέμμα μου. Θα έλεγες πως μαζί του κάτω απ’ τη γη το γυρίζει και μου το φέρνει ξανά με το χάραμα.  Είναι περίεργη αυτή η ζωή, αναμφισβήτητα. Ετούτη την ώρα, εκεί ψηλά, επικρατεί μια απόκοσμη ησυχία, ανεξάρτητη απ’ τους δρόμους και τα ταραχώδη κορναρίσματα.  Καμιά φορά αισθάνομαι, πως το ηλιοβασίλεμα μόνο του βασιλεύει, χωρίς τα μάτια μας να το κοιτάζουν, μόνο κι ορφανό, χωρίς να του αποδίδεται η τεράστια σημασία του.  Αυτό μιλάει για την ώρα που φεύγει - ίσως πάλι αρχίζω να γίνομαι ρομαντικός - α, μπα, δεν το νομίζω. Όμως αν γεννήθηκα ρομαντικός και ξανά στην ρομαντική μου εποχή γυρίζω; το πιο πιθανό είναι αυτό: να έχασα στον δρόμο μου τον ρομαντισμό μου. Τον ρομαντισμό θα τον έλεγα ένα βάθος χρωμάτων - αν χάσεις το βάθος χάνεις και τα χρώματα.
Μια μέρα, θα αφήσω την καρδιά μου να κλάψει στη θέα ενός ηλιοβασιλέματος, θα την αφήσω εκτεθειμένη στη μεγά…