Αναρτήσεις

Πνευματικότητα

Εικόνα
- Τι είναι η πνευματικότητα; - Η πνευματικότητα είναι πνεύμα. Όμως κανείς δεν ξέρει τι είναι πνεύμα. Αντλούν μόνο παράγωγα του πνεύματος και τα ονομάζουν πνευματικά. Συχνά λένε πνευματικούς τους σκεπτόμενους ανθρώπους, ή ανθρώπους θρησκευτικούς, ανθρώπους που καταπιάνονται με το πνεύμα, ενώ οι άλλοι καταπιάνονται με την ύλη, όλο αυτό είναι μια παρεξήγηση.
Η δικιά μου γνώμη για το πνεύμα, είναι, πως είναι κάτι σαν αποκρυσταλλωμένη ενέργεια, κάτι σαν η θέα των ματιών μιας καθαρής καρδιάς, το πνεύμα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο διαύγεια. Όλοι οι άνθρωποι είναι πνευματικοί, δεν μπορούν αλλιώς, όμως δεν γίνονται όλοι πνευματικοί, ούτε οι σκεπτόμενοι είναι όλοι πνευματικοί, γιατί το καθαρό πνεύμα είναι απουσία σκέψης και απουσία χρόνου.
Όταν λέμε πνευματική ζωή, δεν εννοούμε ακριβώς ανθρώπινη ζωή, αλλά ζωή της παρουσίας του ανθρώπου. Η ζωή της παρουσίας είναι μια δεύτερη ανθρώπινη ζωή με δικά της χαρακτηριστικά. Η πορεία του ανθρώπου, είναι αρχικά ν’ ατενίζει την απεραντοσύνη και να γίνεται…

Στάση Ζωής

Εικόνα
Επειδή η ζωή είναι ένα όνειρο, κι όσοι ξυπνούν πέφτουν σ’ ένα άλλο όνειρο, γι’ αυτό είμαι καλός άνθρωπος. Επειδή ίσως να μην υπάρχουμε, αλλά κι αν υπάρχουμε για πόσο; γι’ αυτό καμιά φορά προσπερνώ και δεν δίνω στα μικρά μεγάλη σημασία. Επειδή, τα βάσανά μας τονίζουν τη ζωή, και χωρίς τα βάσανά μας ίσως να ‘μαστε κιόλας νεκροί, γι’ αυτό ζητώ λίγο από κείνο το ενδιάμεσο ζωής και θανάτου που το λεν ευτυχία. Επειδή, δεν είμαι τωρινός, έρχομαι από παλιά και φέρνω τη ζωή μου μέσα από γκρεμισμένα κάστρα, γι’ αυτό λίγο παραπάνω τραγουδώ. Γι’ αυτό θα με δεις συχνά καθισμένο σε μια ήσυχη γωνιά, σαν γανωτής να γανώνω τον ήλιο. Γι' αυτό θα με δεις να πεταλώνω τ’ όνειρο.
Επειδή, απ’ τις σκέψεις μας φτιάχνουμε την πραγματικότητά μας, γι’ αυτό θα με δεις να φτιάχνω καμιά φορά όμορφες σκέψεις. Γι’ αυτό θα με δεις να μη χαλάω εύκολα την καρδιά μου από μερικές λεπτομέρειες, όπως η καταστροφή της ανθρωπότητας. Γι' αυτό θα με δεις να μη χάνω εύκολα το κέφι μου, από κάποιες άλλες λεπτομέρειες, όπως ε…

Πανσέληνος

Εικόνα
Ο Δημήτριος της έλεγε: να είσαι σίγουρη πως δεν αφήνει κανέναν να χαθεί ο θεός, το δοκίμασα πολλές φορές κι όλες απέτυχε.  Όλες τις φορές κάτι σε μένα χάνονταν, όμως δεν ήμουν εγώ. Σε βεβαιώνω, της έλεγε, πως ο θεός σε ζει, κι έχει λόγο που το κάνει, έχει για σένα σκοπό.
Ο Δημήτριος της έλεγε: πάντα ο θεός μ’ έσωζε, στο παρά λίγο μιας καταστροφής με τρομαχτική ακρίβεια, με άφηνε να γευτώ όλη την πτώση μου και να δοκιμαστώ, μου επέτρεπε να κατέβω ως εκεί που ζει μέσα μου η φωτιά, δεν είναι εύκολο αυτό, ποτέ δεν ήταν. Ο θεός επέτρεπε ακόμα και την ελπίδα μου να χαθεί, αλλά εκεί πάνω, στην πιο μαύρη στιγμή, είχε πάντα έναν τρόπο να τ’ ανατρέπει όλα - για να γίνει αυτό κατανοητό, είχε έναν τρόπο να φέρνει τα πάνω κάτω και τα κάτω πάνω.
Αυτό το έκανε, για να μπορέσω εγώ, να πάρω τη μεγαλύτερη μέγιστη χαρά, και ν’ αυξήσω κάθε φορά, στο πρόσωπό Του, τη μέγιστη δυνατή πίστη - το έκανε όσες φορές χρειάστηκε - και για ν’ ακριβολογώ - το έκανε όσες φορές χρειάστηκα.
Ο Δημήτριος της έλεγε: αν είχα …

Ανθρώπων Σχέσεις

Εικόνα
Γιατί είναι δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις; απλά γιατί είναι δύσκολοι οι άνθρωποι, γιατί είναι δύσκολες οι καρδιές τους. Η ενήλικη καρδιά - ακόμα κι η πιο αγνή και της πιο θετικής προθέσεως - είναι μια λαβωμένη καρδιά. Ακόμα κι η πιο αθώα ενήλικη καρδιά έχασε την αθωότητα και προσπαθεί να επιστρέψει στην αθωότητα· η πρώτη αθωότητα χάνεται, η δεύτερη αθωότητα βρίσκεται, όμως ανάμεσα στις δύο αθωότητες ζει η μνήμη.
Αν γνωρίσεις δύο παιδιά ήδη γνωρίζονται, θα πιαστούν απ’ το χέρι και θα πάνε να παίξουν. Ο σκοπός της γνωριμίας παραμένει το παιγνίδι, όμως το παιγνίδι των ενηλίκων από την καρδιά πήγε στο μυαλό, κι η ενήλικη καρδιά αντλεί τη χαρά της απ’ τη σκέψη, ενώ η παιδική καρδιά είναι απλώς χαρούμενη. Έτσι όταν η χαρά συναντά τη χαρά δεν χρειάζονται συστάσεις, και οι συστάσεις που χρειάζονται οι ενήλικες τις χρειάζονται τα αισθήματά τους, τα αισθήματά τους συστήνουν στις γνωριμίες τους, όμως επειδή τα σκέπασαν τα συστήνουν με το μυαλό τους· σκοπός δεν είναι άλλος, παρά αίσθημα να βρει τ…

Η Ειρωνεία

Εικόνα
Έζησα για μένα - κανείς δεν μου το συγχώρεσε άκουγα γύρω μου να φωνάζουν γι’ αυτογνωσία, για υγιή μοναξιά για ελευθερία της έκφρασης το έκανα, το είπα, κανείς δεν μου το συγχώρεσε. Άκουγα γύρω μου για χαρά και χάρηκα - κανείς δεν μου το συγχώρεσε άκουγα για γέλιο και γέλασα - κανείς δεν μου το συγχώρεσε άκουσα να υμνούν την ευτυχία και ευτύχισα - κανείς δεν μου το συγχώρεσε άκουσα να υμνούν την αγάπη κι αγάπησα - με μίσησαν άκουγα ν’ απεχθάνονται τη ζήλια και το φθόνο - τ’ αποκήρυξα με κοίταξαν με απορία απεκδύθηκα τη θλίψη, γιατί δεν ήθελαν να μιλούν γι’ αυτήν δεν με αναγνώριζαν έκανα ότι θεωρούσαν σωστό και με βρήκαν απολύτως λάθος γιατί εγώ το έκανα.

Η Πηνελόπη

Εικόνα
 Η Πηνελόπη, όταν χώρισε απ’ τον Οδυσσέα, φρόντισε βέβαια να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων κι επέδειξε όλες τις αρμόζουσες τιμές. Όταν όμως γύρισε και βάδισε προς το παλάτι ένας αναστεναγμός της ξέφυγε, θα τον προτιμούσε αγρότη, σκέφτηκε, να οργώνει τη γη, καμιά γυναίκα δεν αγαπά τους πολέμους. Μετά, εκτός απ’ τον Τηλέμαχο, η Πηνελόπη ήθελε και μια κόρη, όλες οι γυναίκες αγαπούν τους γιους τους, αλλά θέλουν και μια κόρη.
 Η Πηνελόπη υπήρξε το πρώτο θύμα των θεσμών και των συμβάσεων, αβάσταχτη η φυλακή της μα ο αργαλειός την έσωζε. Τη ζωή που δεν ζούσε άρχισε να την υφαίνει, αρπάχτηκε απ’ τη δημιουργία για να μην σκέφτεται, και το σώμα της κάθε νύχτα της θύμιζε πως κάτι λάθος υπήρχε στη ζωή της.
Πριν στεφθεί βασίλισσα είχε άλλη γνώμη για τις βασίλισσες, όταν στέφθηκε βασίλισσα είχε άλλη γνώμη για τις αγρότισσες. Πριν στεφθεί, τις βασίλισσες τις θαύμαζε και τις ζήλευε λιγάκι, όταν στέφθηκε άρχιζε να θαυμάζει και να ζηλεύει λιγάκι τις αγρότισσες, όμως είχε πιαστεί στο δίχτυ της επιθυμίας…

Οι Κριτές

Εικόνα
 Οι κριτές της ψυχής μας: ο δεξιός κι αριστερός λοβός μας. Όλη η νοητική ανθρώπινη διεργασίαέχει μεταφερθεί σ’ εξωτερικούς παράγοντες, μέσα από ιστορίες και μύθους, για να μπορέσει να γίνει κατανοητή, όμως έχει αποπροσανατολίσει τον άνθρωπο απ’ το εσωτερικό του στο εξωτερικό του. Αν δεν περάσει η ψυχή απ’ τους κριτές δεν μπορεί να δει τον ήλιο.  Οι κριτές περιπολούν στο μέτωπο, οι κριτές, το δίπολο αυτό που ταλανίζει την αισθαντικότητα,  της επιτρέπει, δεν της επιτρέπει, τη γυρίζει πίσω τη φτιάχνει θυμό. Τη γυρίζει πιο πίσω τη φτιάχνει σεξ. Έρημη παρεξήγηση, αν περάσει η ψυχή απ’ τους κριτές είναι κιόλας αγία, κι αν φτάσει στον εδώ παράδεισο είναι κιόλας στον παράδεισο. Έρημη παρεξήγηση, κανείς δεν τα εξήγησε στον άνθρωπο με τον εσωτερικό παράγοντα, όλη η αγίαγραφή, όλη η βίβλος, όλες οι γραφές, είναι μια πιστή απεικόνιση και μια αναπαράσταση της ανθρώπινης νοητικής διεργασίας. Την ώρα που η κόλαση υπάρχει μέσα σου την ψάχνεις έξω, γιατί μέσα δεν μπορείς να τη δεις, τη βλέπεις έξω. Οι …