Αναρτήσεις

Η Ενότητα του Παντός

Εικόνα
- Κάπου ο Χριστός με καταπιέζει, αισθάνομαι να θέλει να με ελέγχει και δυστροπώ. - Είναι όλα λάθος στον κόσμο μας φίλε μου, είναι όλα λάθος και ζαβά. Ανατοποθετήσου. Ο Χριστός δεν είναι ψηλά, εσύ δεν είσαι χαμηλά, το χαμηλά και το ψηλά δεν υπάρχουν. Ο Χριστός δεν είναι πάνω, εσύ δεν είσαι κάτω, το κάτω και το πάνω δεν υπάρχουν. Μόνο το μέσα υπάρχει, ο Χριστός είναι μέσα σου, εσύ είσαι μέσα στον Χριστό, ο Χριστός είναι μέσα στον θεό, ο θεός είναι μέσα στον Χριστό, εσύ είσαι μέσα στον θεό, ο θεός είναι μέσα σε εσένα, εγώ είμαι μέσα σε εσένα, εσύ είσαι μέσα σε εμένα, όλοι είμαστε μέσα στους άλλους κι οι άλλοι είναι μέσα μας. Η ζωή είναι μέσα μας, εμείς είμαστε μέσα στη ζωή, έξω μόνο τη βλέπουμε. Με αυτόν τον τρόπο τελειώνει η σύγκρουση και ανταγωνισμός δεν υπάρχει. Αυτή είναι ο ενότητα του παντός, το όλον, η αρμονία και η γαλήνη, αυτή είναι η ειρήνη.
"Ο Πατέρας είναι ο Αμπελουργός, Εγώ το Κλήμα και εσείς οι Κληματόβεργες". Το βλέπεις πως πηγαίνει; Είναι άλλο το κλήμα από τις κλημ…

Λουλούδια περιπάτου

Εικόνα
Κυρία μου το έργο το είδαμε εδώ, πάνω από το μισό, τώρα φεύγουμε, πάμε να δούμε και το άλλο που απομένει, να μη μας βρει πριν το τέλος το τέλος. Θα μου πείτε σε τέτοια ηλικία να ξεριζώνεστε... όμως θα σας απαντήσω πως το ξερίζωμα δεν έχει ηλικία, και μη θαρρείτε, κι εγώ (εμείς ίσως) κάτι σαν υιοί του ανθρώπου είμαστε, το μισό μας, χωρίς απαραίτητα το άλλο μισό μας να είναι υιοί θεού. Δεν με χωράει ο τόπος κυρία μου, μάλιστα έρχονται νύχτες που δεν με χωράει ούτε η γη. Και σου το λέω, πως το τελευταίο μας καταφύγιο είναι μέσα στους άλλους. Κυρία μου, δεν αποφασίζουμε πάντοτε εμείς, το ορθότερο θα ήταν να ειπωθεί πως πάντοτε συναποφασίζουμε, με την κατάσταση, τον καιρό, το θεό. Το ξέρω πως θα έπρεπε εγώ σε αυτή την ηλικία να είμαι κάπου χωμένος, ριζωμένος, τακτοποιημένος, ή έστω βολεμένος, όμως η ψυχή μου κυρία, η ψυχή, μιλάει, δεν το βουλώνει. Η καρδιά κυρία, με παίρνει πάλι από εδώ, με έναν σάκο στον ώμο, με βγάζει ξανά μέσα από όλα τα γνωστά κι είμαι βουλιαγμένος στα δάκρυα κι όλες οι εικό…

Διαπιστώσεις εν καιρώ

Εικόνα
- Και να πού φτάσαμε ως εδώ, τι έχεις να πεις; τι έδειξε ο χρόνος; - Τίποτα καινούργιο, επιβεβαίωσε απλώς τα παλιά. Ο χρόνος έδειξε πως κορυφαίας σημασίας γεγονός παραμένει η σχέση με τον εαυτό μας. Τίποτα καινούργιο, από καταβολής κόσμου τα πράγματα στον άνθρωπο ισχύουν από βάθος και ρίζα θεού πάντα. Πήγαν καλύτερα τα πράγματα και ήρθαν περισσότερα καλά στη ζωή όταν κατάφερα να εκτιμήσω αυτά που έχω.
- Πως το κατάφερες αυτό, δεν σε δέρνει εσένα η αχαριστία;
- Ξέρεις, νόμιζα ήθελα να γίνω πλούσιος, αυτό συνέβαινε όσο είχα φτωχό συναίσθημα, όμως μια μέρα συνειδητοποίησα πως είμαι ήδη πλούσιος, και δεν ήμουν μόνο πλούσιος εσωτερικά αλλά και εξωτερικά, μέτρησα όσα είχα και μου περίσσευαν πολλά. Για ένα ον, για μια ύπαρξη, είχα πολλά.
Ξέρεις, εκτιμούμε όσα έχουμε σε κάτι παράξενες ανύποπτες στιγμές, όμως το κάνουμε καθολικά, ριζικά. Μια μέρα έχασα το λεωφορείο κι έκανε κρύο, γύρισα σπίτι καταβεβλημένος και κουκουλώθηκα κάτω από αφράτες κουβέρτες, μια ευγνωμοσύνη με κυρίευσε τότε, ένα δέος σιω…

Ο Γυρισμός

Εικόνα
Πίνω κόκκινο κρασί, καπνίζω τσιγάρο και προσπαθώ να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις μου. Το κάνω γραπτά και δημόσια, πειράζει; Εμένα όχι. Ξέρω σε ποια φάση ζωής είμαι, είμαι στη φάση της εξόδου. Έμεινα καιρό κλεισμένος στον εαυτό μου, σκέφτηκα πολλά, πάρα πολλά, ίσως περισσότερα από όσα χρειάζομαι. Έζησα θεωρητικά, έζησα φανταστικά, τώρα περνώ στην πράξη, περνώ στην δράση, στην εφαρμογή. Πως το ξέρω; μα είμαι εκεί, κάθε φορά παρών στη ζωή μου. Αν αυτά που πιστεύω αληθεύουν; Ναι, αληθεύουν, εγώ ο ίδιος επαληθεύομαι.
Ξέρεις, έχω την αίσθηση πως τα τελευταία χρόνια... κατέβηκα πολύ κάτω. Πως λέμε έπιασα πάτο, καμία σχέση. Πέρασα κάτω κι από τον πάτο, ή τουλάχιστον ας ειπωθεί, έμεινα στον πάτο, εγώ δεν άγγιξα απλώς τη φωτιά κι αμέσως μετά να εκτιναχτώ. Έμεινα στη φωτιά, έζησα στη φωτιά, γνώρισα τη φωτιά.
Καλά, χαλάρωσε, θα μου πεις, πέρνα ένα απόγευμα από το γραφείο να σου δώσουμε το παράσημο.
Μα που να το κολλήσω, σάμπως μου έμεινε ατρύπητο στήθος.
Καλά έμεινα καιρό στο λαγούμι μου, όμως το λαγού…

Επίφυση

Εικόνα
Μια Τον χάνω μια Τον βρίσκω όλες μου οι σκέψεις πολεμούν το Θεό κι είναι παράξενο, γιατί σ’ εμάς δεν υπάρχει τίποτα που να μην είναι του θεού, εκτός ίσως από τη σκέψη μας· Όλες μου οι σκέψεις πολεμούν το Θεό μόνο η καρδιά μου Τον θέλει, μόνο την καρδιά μου Θέλγει εκείνη κοντά Του, είναι καλύτερα παρά κοντά σε οποιαδήποτε σκέψη· Όλες οι σκέψεις μου μού τονίζουν πως ο Θεός είναι ψέμα Η καρδιά μου όμως, έχει ένα τρόπο μυστικό, γλυκό, χαμηλό, σαν να κατεβάζει τα βλέφαρα, σαν να μου χαμογελάει, σαν να μου λέει, έλα τώρα, πίστεψες πως γνωρίζεις την αλήθεια ε; Και με μια ατράνταχτη ηρεμία, με μια απίστευτη γαλήνη και διάρκεια, μ’ έναν μόνο ισχυρό ψίθυρο, μου λέει: Κωνσταντίνε, αφού το ξέρεις πως όλες οι σκέψεις είναι ψέμα!
Όλες μου οι σκέψεις εχθρεύονται το Θεό, μου λένε πως ο Θεός είναι ψέμα, επιχειρήματα: όσα θέλεις, αφθονία επιχειρημάτων, όλες μου οι σκέψεις προσπαθούν να με πείσουν πως ο Θεός είναι ψέμα. Τις συνειδητοποιώ όμως με κάτι άλλο, ψηλότερο από τη σκέψη. με τι συνειδητοποιώ τη σκέψη πο…

Η Τέχνη του Αποχωρισμού

Εικόνα
-Έφτιαξε μια βαλίτσα, με λίγα πράγματα, κοίταξε πίσω της λυπημένη κι έφυγε. - Λυπημένη; τι θέλεις να πεις; - Λυπημένη, όσο να ‘ναι, δεν ταιριάζει στην περίσταση; - Μήπως ταιριάζει καλύτερα ανακουφισμένη; - Όχι, άκουσέ με, το λυπημένη ταιριάζει καλύτερα, όσα έζησε της χάρισαν κατανόηση, τα βλέπει τώρα πίσω της με μεγάλα υγρά φωτεινά μάτια· στο μεταξύ, όσες τυραννίες κι αν τις χάρισαν, εκείνα τα αγάπησε, πάντα έβρισκε μαγικές και όμορφες στιγμές μέσα τους. Γι’ αυτό έχει μεγαλείο, γι’ αυτό είναι ολόκληρη ελπίδα, εξ αιτίας αυτού τα κατάφερε. Αν βροντούσε την πόρτα της πίσω, αν έριχνε μαύρη πέτρα, δεν θα ήταν καλός οιωνός, θα σήμαινε πως παίρνει μαζί της το φορτίο. Είναι λοιπόν λυπημένη γιατί τα κατάλαβε, γιατί η ζωή γι’ αυτήν είναι ένα ταξίδι, πάντα είχε την αίσθηση του ταξιδιού. Άλλωστε κατάλαβε, πως όλα όσα έζησε τα χρειάζονταν, την πλούτισαν, την έκαναν πιο σοφή, με αυτά εξαργυρώνει την ευτυχία της που την περιμένει. Είναι λοιπόν λυπημένη κι ελαφριά, όμως είναι μια παράξενη λύπη αυτή, δεν …

Παιδί του Ουρανού

Εικόνα
Μη με μαλώνεις ζωή και μη μου τραβάς το αυτί, δεν πρόκειται να μεγαλώσω, θα μείνω πάντα παιδί Όχι ζωή, όσο κι αν μου φερθείς σκληρά εγώ θα μείνω παιδί πεισματικά θα χαίρομαι με τα νυχτολούλουδα και θ’ αγαπώ τα ζώα θα ερωτεύομαι κάθε πρωινό και κάθε νύχτα θα πεθαίνω θα τριγυρνώ στις καλαμιές και θα μετρώ τ’ άστρα θα ρίχνω κλεφτές ματιές κάθε νύχτα στο φεγγάρι και θα ερωτεύομαι τη θάλασσα Όχι ζωή, δεν θα σκοτώσω τον ρομαντισμό με αντάλλαγμα λίγο πάγο όχι ζωή, δεν θα μου σκληρύνεις την καρδιά εσύ κι αν εσύ καρδιά με πονάς έχεις τους λόγους σου καλά με ξέχασε ο κόσμος εδώ απόψε να κοιτάζω το ηλιοβασίλεμα Εγώ ζωή, το ταξιδάκι μου θα το ζήσω με τους δικούς μου όρους ξέρω όσα υπάρχουν έξω από το παράθυρο αλλά ξέρω κι όσα υπάρχουν μέσα από το παράθυρο κι εκείνα που υπάρχουν έξω από το παράθυρο εγώ πολλές φορές το παράθυρο σε αυτά το κλείνω έτσι, για να μην τρομάξει το ελάφι
Δεν θα μεγαλώσω ζωή, θα μείνω παιδί, άδικα μην κοπιάζεις κι αν εσύ σκληρά μου φερθείς εγώ θα χαμογελάω τον θάνατο δεν τον φοβάμαι, για τ…