Λέξεις





                                                                               Λέξεις


Λέξεις απαλές σαν χάδι
βαμβακερές σαν παιδικό ρούχο
καθαρές σαν έγνοια μητέρας.
Λέξεις ασημένιες σαν το φεγγάρι
φροντισμένες σαν κήπος αρραβώνων
κρυστάλλινες σαν γοερό κλάμα βρέφους·
λέξεις θρέψης σαν μητρικό γάλα

Λέξεις βυθισμένες στο ηλιοβασίλεμα.
Διαλεγμένες στο ζωηρό
παιγνίδισμα του κύματος·
αθώες σαν δόλωμα
ερασιτέχνη ψαρά

Αν θέλεις να μ' αγγίξεις βαθιά
μην πιέζεις την πένα όταν γράφεις
γιατί μου ματώνεις την ψυχή

Στη λευκή σου κόλλα την έχω ακουμπήσει
δεν θα ήθελες να μου κάνεις κακό ε;




Σχόλια

Ο χρήστης ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε…
Νεαρέ Κωνσταντίνε,
Με άγγιξες ΒΑΘΥΤΑΤΑ με το υπέροχο- καμιά υπερβολή- ποίημα σου αυτό! Είχες Θεία έμπνευση όταν το έγραφες.
Οι τελευταίοι δε στίχοι...τι να πω. Τόση δύναμη σε μερικές απλές λέξεις.
ΛΕΞΕΙΣ σύντροφε που χαράχτηκαν στο νου!
Ο χρήστης Κωνσταντίνος Κόλιος είπε…
Ναι, είναι ένα όμορφο ποίημα Χριστόφορε. Γραμμένο σε στιγμή με όμορφη, δυνατή και θετική διάθεση. Κι είμαι περήφανος για αυτό. Το έγραψα ενθυμούμενος τα λόγια του Σεφέρη. Είθε να μας δοθεί και εμάς η χάρη να γράψουμε απλά.

*

Γιώργος Σεφέρης

"Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά,
να μου δοθεί ετούτη η χάρη.
Γιατί καί τό τραγούδι το φορτώσαμε
με τόσες μουσικές
πού σιγά-σιγά βουλιάζει
και την τέχνη μας τη στολίσαμε
τόσο πολύ πού φαγώθηκε
από τά μαλάματα το πρόσωπό της
κι είναι καιρός να πούμε
τα λιγοστά μας λόγια γιατί η
ψυχή μας αύριο κάνει πανιά".
Ο χρήστης Wicca είπε…
Ότι κι αν σου υποσχεθώ, ψέματα θα είναι. Πιστεύεις στις λέξεις;...
Ο χρήστης Κωνσταντίνος Κόλιος είπε…
Φυσικά πιστεύω. Κι όχι μόνο αλλά τις υπερασπίζομαι για να έχουν ακεραιότητα. Να εννοούν ακριβώς αυτό που λένε. Για να μπορώ και εγώ να είμαι αυτός που είμαι. Μας μεταφέρουν, κανείς δεν μπορεί να τις ξεγελάσει. Πίσω από κάθε τελεία υπάρχουμε.
Ο χρήστης ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε…
Έχεις δίκιο φίλε μου .Δεν το ήξερα τούτο το ποίημα του Σεφέρη. Πόση σοφία! Πόση αλήθεια! Πόσα μαθήματα για όλους μας!
Καλό σου βράδυ σύντροφε!
Ο χρήστης ~reflection~ είπε…
Οι λέξεις είναι το Ρούχο του Νοήματος...

Ύφασμα καθαρό, λερωμένο, σιδερωμένο, τσαλακωμένο, σκισμένο, με τέλειες ραφές, με μπαλώματα, λείο, κοτλέ.....................

και η Ψυχή μέσα από το Νόημα που ντύνεται
απολαμβάνει την καρνταρόμπα που της επιλέγουμε καθε φορά.......

Αλλοτε τρυφερής αφής βελουδο
κι άλλοτε άγρια εφαρμοστό δερμάτινο...........
Ο χρήστης Κωνσταντίνος Κόλιος είπε…
Έτσι Κάκια. Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις.
Ο χρήστης Eva Psarrou είπε…
Απαλά ακουμπάω μια καλημέρα :)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παιδί του Ουρανού

Η Τέχνη του Αποχωρισμού

Η Σιωπή του Ιησού