15 Οκτωβρίου 2012

Η Ροδιά



    Τα ρόδια της ροδιάς μου είναι πιο τυχερά απ΄άλλα ρόδια.
Γιατί τα χαρίζω με την καρδιά μου και κλείνοντας τα μάτια, 

κάνω μαζί μιά ευχή: είθε να φέρουν στον άνθρωπο υγεία, αγάπη και πλούτο.
Ύστερα από καιρό, μαθαίνω πως οι άνθρωποι ευημερούν

 και καμαρώνω περήφανος για τη ροδιά μου.
Μα δε το συζητάμε μεταξύ μας κι αφήνουμε να πιστεύει ο καθένας
ό,τι θέλει, για την απρόσμενη τύχη του.

    Τη ροδιά μου την αγαπώ και τη φροντίζω σαν την ψυχή μου. 
Όλοι θέλουν απ΄τα ρόδια της κι εγώ σ΄όσους μπορέσω δίνω.
 Γιατί κι εκείνη είναι μικρή κι οι ανάγκες για τύχη μεγάλες.
"Θα βγάζω κάθε χρονιά περισσότερα 
και εσύ θα τα χαρίζεις σε περισσότερους, 
γιατί αν δεν το κάνεις θα ξεραθώ", μου λέει.

    Με κάτι τέτοιους διαλόγους κυλούν οι νύχτες:
 
- Σε ποιους να τα χαρίζω; τη ρωτώ.
- Σ΄όσους πιστεύουν, μ΄απαντάει.
- Σε όσους πιστεύουν σε σένα ή σε μένα;
- Σε μένα, απαντάει, εσύ έτυχε απλά να έχεις λίγη γόνιμη γη.

- Τι θα 'κανες δίχως εμένα, τη λέω.
- Θα είχα τα παιδιά.
- Μα εκείνα σε κλέβουν.
- Υπάρχουν πολλοί, που κοιτάζουν πίσω απ΄τα παραθυρόφυλλα 
τα παιδιά που κλέβουν ρόδια, απαντάει, 
μα κάποιοι κρατούν τη χαρά και την έξαψη των παιδιών,
 κι αυτό είναι κέρδος.

- Παράξενη που είσαι ροδιά μου, γλώσσα μαγική που μιλάς.
Η αγάπη που 'χεις όλα τα φέρνει με το μέρος σου,
και εγώ που νόμιζα, πως για να έχεις πρέπει να κρατάς.

- Για να έχεις πρέπει να δίνεις, απαντάει, γιατί όταν δίνεις αποκτάς.
- Την Άνοιξη τώρα... της λέω, που θα εγκυμονήσεις τα νέα παιδιά σου, 
 γιατί τώρα χειμωνιάζει, και εσύ θα βουλιάξεις 
στους βαθιούς συλλογισμούς σου.
    Σε γυμνώσαμε απ΄τα δώρα σου και φέτος, 
έτσι σαν νηστικοί π' ορμήσαμε στα κλαδιά σου.
   Μα μονάχα εσύ δεν φτάνεις, να θρέψεις την απληστία μας,
 και σαν μαδημένο πουλί τώρα μοιάζεις.
    Κι άλλα τόσα δώρα αν θα μας έφερνες... πάλι λίγα θα ήταν.
Σαν τον Χριστό μοιάζεις και εσύ, που θυσιάζεσαι, 
μα οι πληγές δεν κλείνουν.
Δημοσίευση σχολίου

Σχέση με το Δάσκαλο

     Με ταχτοποιείς μέσα μου, και ξέρω πως το κάνεις, είναι που ζύγισες πρωτύτερα της ψυχής τα ζητούμενα. Είσαι ο πρωτοπόρος ...