07 Οκτωβρίου 2012

Το Βάρος της Απουσίας



Το Βάρος της Απουσίας



Χθες ήταν καλοκαίρι μα σήμερα χειμώνιασε
κάπου στα μεσάνυχτα
άλλαξες την εποχή φεύγοντας.
Ανοίγεις το στόμα σου και παραμονεύουν
φονικές πεταλούδες
κάτω απ’ το βλέμμα σου ζει ένας διψασμένος δράκος
στα χέρια σου κρατάς ανθισμένες μυγδαλιές
στην αγκαλιά σου μέσα κοιμάται τ’ όνειρό μου
και το δάσος είναι μακρύ
για να το διασχίσουν οι σιωπές μου

Οι άγγελοι όλοι απόψε κλαίνε
ο θεός πάτησε ένα αγκάθι
ο ουρανός ανοίγει
για να χωρέσει ο πόνος μου

Και εσύ ακόμα αντέχεις
να μιλάς για δικαιοσύνη
την ώρα που πέφτει
βαριά στους ώμους μου
η απουσία σου.



Δημοσίευση σχολίου

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία

 Το βλοκγάκι μάλλον θα κλείσει, όμως μια τελευταία ιστορία προλαβαίνω να τη γράψω, για μια γυναίκα διαφορετική, διαφορετική ω...