23 Μαρτίου 2013

Σε Ελεύθερη Σχέση



                                                                   Σε Ελεύθερη Σχέση



«Εμπρός; Με ακούτε;
Είχαμε μιλήσει με τα μάτια προχθές
και βρήκα το τηλέφωνό σας στα σκουπίδια
σας βάζω στην αναμονή μεταξύ Νίκου και Γιώργου»

Πήγα. Χτύπησα μια τυφλή πόρτα
μυωπική στο χερούλι
άνοιγε μόνο προς τα έξω
σε περίπτωση πυρκαγιάς

«Περάστε», είπε χαμογελώντας στην τύχη.
Δεξιά υπήρχε ένας καλόγερος
και κρέμασα το παλτό στην στύση του.
Το σώμα της γονατιστό διανυκτέρευε από πόθο
το σύρσιμο ασελγούσε χαμηλά στο πάτωμα
πλησίον της σκόνης

Αριστερά στο σαλόνι διέκρινα μεγάλο βάθος - χώρος ανεξιχνίαστος.
Μπροστά μου η πόρτα της κρεβατοκάμαρας έχασκε
σαν ανοιχτό στόμα που γύρευε να με καταπιεί.
Ένας παπαγάλος επαναλάμβανε το σενάριο
απρόσωπα και τα χείλη της
μόνο σώμα είχαν

Στο κρεβάτι υπήρχαν ακόμα κάποια σκόρπια λουλούδια
μαργαρίτες βαλσαμωμένες στο σεντόνι
βιομηχανικά κεντημένες - κοινωνικά  στοιχισμένες
με κόκκινο σαν αίμα λαιμό
μαχαιρωμένες κατάκαρδα
θύματα άνοιξης

Την κοίταξα με τα πόδια να φύγω
μα το στήθος της δεν μου γύριζε πλάτη
κι η ρόγα της επέμενε να με καρφώνει στα μάτια
μέσα απ’ το διάφανο νυχτικό

Βούλιαξα σε μια πολυθρόνα ως το λαιμό.
«Τι θα πιεις;» ρώτησε στον πληθυντικό της
κι ένιωσα χάσμα την απόσταση

Τη ζύγισα με το βλέμμα. Περίπου πενήντα κιλά κάβλα
με το κόκαλο, βαριά - βαριά, ασήκωτη.
«Να την αφήσω στα χέρια σου;»  ρωτούσε η λαγνεία της·
βιάζονταν να κυλιστεί

Τι να έπινα.
«Σου βρίσκεται καθόλου χρώμα;»
«Μόνο γκρίζο, να σε κεράσω τοίχο;»
«Βάλε μου δυο δάχτυλα γεύση τότε,
σκέτη, δίχως πάγο»

«Δίχως πάγο; την σπεσιαλιτέ μου χάνεις
γεύση νερωμένη έχω
αν θέλεις σκέτη έχω νοθεία»

Φυσικά νερωμένη.
Νοθεία λοιπόν με σόδα για τη χώνεψη
κι άσπρος αχώνευτος πάτος
στην όποια υγειά μας

Άρρωστη υπόθεση
καταχωρημένη στο αναρρωτήριο
ως σεξουαλική ελευθερία.
Ή αλλιώς: περάστε κόσμε από πάνω μου
από μέσα μου, απρόσωπα διασχίστε με
τον έναν φοβάμαι

«Ποιος έφαγε το κερασάκι της τούρτας;»
είπα να αλλάξω θέμα.
Ο παμπάλαιος πρώην φαντάστηκα
κάποιος ξελιγωμένος που τραγανίζει
ακόμα με βίαση τα γλειφιτζούρια

Χαρωπά μού απάντησε, «τα γενέθλια».
Τα γενέθλια? Αφού δεν υπάρχουν
όταν τίποτα δεν ξεκινάς 
και τα πιάνεις όλα απ’ το τέλος.
Το ζημιογόνο ίδιο εννοούσαμε.

«Διάλεξε όποιο κομμάτι θέλεις απ’ το σώμα»,
είπε κι έκανε μια περιστροφή
να την δω καλύτερα στις προθέσεις της
μα μου κάθισε στο λαιμό
και ξεροκατάπια την προσφορά της

Δεν υπήρχε τίποτα να κατακτήσω
είχε παραδοθεί άνευ όρων στους όρους
το κατάλαβα γιατί τους έθετε εξ αρχής

«Μπούτι, στήθος, σπάλα, ό,τι ποθείς έχω», είπε
ένα διαλέχτε έλειπε
από κάπου κρυφογελούσε κι ο γύφτος

«Μόνο ψυχή μη γυρεύεις
γιατί δεν είναι για χόρταση»,
συμπλήρωσε και με κοίταξε
απ’ τη μέση και κάτω

Τι να προτιμούσα; αρνάκι γάλακτος ήταν
κι είχε φορέσει μια τίγρη στις γόβες

«Να μου λείπει το βύσσινο», σκέφτηκα
και τράβηξα τα δάχτυλα απ’ το βαζάκι του γλυκού
δίχως να τα γλύψω,
είχα ακουστά τα ξινά

Έριξα μια μάτια στο παλτό.
Από ώρα ήθελε να με πάρει να φύγουμε.
Καλό παλτό, με φρόνηση, κρατάει το κρύο απ' έξω

«Που πηγαίνεις, δεν θα απολαύσεις τη στιγμή;»
Με ρώτησε έκπληκτη

«Έχω ραντεβού με τη μνήμη μου
δεν έχω πολλά να θυμάμαι αύριο», 
απάντησα κι αμέσως την ξέχασα
το ίδιο σαν να υπήρξε στην ζωή μου.



Δημοσίευση σχολίου

Σχέση με το Δάσκαλο

     Με ταχτοποιείς μέσα μου, και ξέρω πως το κάνεις, είναι που ζύγισες πρωτύτερα της ψυχής τα ζητούμενα. Είσαι ο πρωτοπόρος ...