Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2013

Ανάμεσα στα Μάτια

 "Ευθύβολη η γραφή σας", μού είπε μια αναγνώστρια και με κάρφωσε στα μάτια.
"Κακώς", σκέφτηκα, "ευθύβολα πάνε μόνο οι πέτρες κι οι πετριές".
Απ' την άλλη... και διαμάντι να πετάξεις σε κάποιον πάλι ευθύβολα πάει.
Μα εκείνο δεν το πετάς, το προσφέρεις.
"Σάς πόνεσε πολύ;" βρήκα να πω σαστισμένος.
Με κοίταξε και το βλέμμα της τραβήχτηκε σε μία άκρη της σκέψης,
σε εκείνη που τρέχει και σταματά να προστατέψει
το καλά κρυμμένο και το μυστικό.
Ένα χαμόγελο αχνό εμφανίστηκε στη μορφή της,
μια διάθεση που σκέπαζε την παιδικότητα και την αθωότητα,
ανάμικτη με κάποια πονηρία, ελαφρώς ερωτική,
μια γυναίκα σκεπασμένη απ’ του χρόνου την κατάρα,
ένα θηλυκό αλαβάστρινο απ’ τη μια, πέτσινο απ’ την άλλη
που είχε καταφέρει να φτάσει ως αυτό το σημείο του χρόνου
πότε ικανοποιώντας τη βούληση της ανθρωπότητας
πότε τη φιλαρέσκειά της
και πότε τμήματα του κορμιού της·
κι έτσι διαιρεμένη αργοπάλευε
ταΐζοντας και στερώντας απ’ την ψυχή της
τμήματα του ουρανού, κομμά…

Χάδι Βαθύ

  Όταν ήρθε πρώτη φορά στο σπίτι μου κατάλαβα πως αυτή τη γυναίκα θα έπρεπε να τη φερθώ προσεχτικά. Γενικά είμαι της γνώμης να προσέχουμε εμείς οι άντρες τη συμπεριφορά μας με τις γυναίκες, αν και εδώ που τα λέμε υπάρχουν και κάτι γαϊδούρες...
  Ετούτη όμως, η ψηλή συνεσταλμένη καλλονή με τα μελιά μάτια, σε καμιά περίπτωση δεν έμοιαζε με τετράποδο. Το αντίθετο θα έλεγα, ίσως ήταν περισσότερη εξανθρωπισμένη κι από μένα, που σε όλη τη ζωή μου εξανθρωπίζομαι.
  Φυσικά κι αναρωτιόμουνα τι θέλει μαζί μου, ένα πλάσμα τόσο γαλανό, με κόκκινες ανταύγειες πόθου ολόγυρα στο βλέμμα της.
Με μένα που κατά κανόνα είμαι καλός, αλλά με την κοινή έννοια του όρου ανήθικος. Έχω δική μου ηθική.
Τώρα, γιατί με αγαπούν τα παιδιά και τα ζώα δεν το γνωρίζω.

 Συμβαίνουν παράξενα πράγματα στη ζωή. Αυτή την γυναίκα δεν την κάλεσα να έρθει σπίτι μου. Θέλω να πω δεν την κάλεσα με κανένα τρόπο. Ούτε για να τής δείξω τη συλλογή με τις πεταλούδες, ούτε με κάποιον πλάγιο κι υπονοούμενο, ούτε με κάποιο από τα μπαγιάτικα …