19 Απριλίου 2015

Συναισθηματικός Κύκλος









Πρέπει να περάσεις πολλές φορές από μέσα σου και να βγεις
να λειαίνεις τις τραχιές επιφάνειες
να κλείνεσαι και να ανοίγεσαι - σαν ακορντεόν·
κάθε φορά να σκοτώνεις κάτι,
κάτι άλλο να ανασταίνεις, πρέπει
να κάνεις τον κύκλο, συνεχώς κι αδιαλείπτως
να περνάς απ’ τα λημέρια τα παλιά
να χαιρετάς τα παιδιά και να φεύγεις
να ξεμακραίνεις, να ξεχνάς.
Να κατεβαίνεις τις νύχτες αθόρυβα
κι απ' τις συμπληγάδες σου να ξεγλιστράς
να τρυπώνεις στο συρτάρι σου,
να κάθεσαι εκεί, με τη σκόνη, με υπομονή να αγρυπνάς
να διαβάζεις παλιές εφημερίδες, σταυροπόδι
στο στομάχι σου, να μιλάς με τους γειτόνους,
τα ζωτικά σου όργανα, να χουχουλιάζεις τη φύση σου,
να την γυαλίζεις, να επιτρέπεις το μαύρο
να αναδύεται, και με την ανάσα σου να κατεβάζεις
μέσα απ’ το ασανσέρ των πνευμόνων σου…
καινούργιες ιδέες πάνω στις παλιές ξαπλώστρες.
Να κάνεις τον κύκλο αλλά να μην επαναλαμβάνεσαι
κάθε φορά να φέρνεις στην επιφάνεια
ένα απομεινάρι από δάκρυ
ή κάποιο ξέφτι τρωικού πολέμου
ή ένα πνιγμένο πουλί
ή δύο χείλη γυναικός
που έμειναν στον βυθό
από ένα παλιό φιλί.
Κάποιο άρωμα που
οι σκιές το έκρυψαν·
μέσα στην παλιά μέρα
να φυτεύεις μια νέα.
Να κάνεις τον κύκλο
να αφήνεις το νερό να σε σκεπάζει
να ζεις σαν ψάρι 
και το κεφάλι να βγάζεις
στον νέο σου κόσμο 

Πρέπει να κάνεις τον κύκλο -τον επώδυνο
να πλησιάζεις να πλησιάζεις
να λιγοστεύεις και να αυξάνεσαι
με το κέρδος της απωλείας.
Κοντά, κοντά, στην υπαρξιούλα σου
στην αληθειούλα σου,
κοντά στην ψυχούλα σου, 
να σιμώνεις τον καλό εαυτό σου. 



Δημοσίευση σχολίου

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία

 Το βλοκγάκι μάλλον θα κλείσει, όμως μια τελευταία ιστορία προλαβαίνω να τη γράψω, για μια γυναίκα διαφορετική, διαφορετική ω...