Ο Μαμμωνάς








 Παράξενη εποχή, αλλόκοτη, γεμάτη προβλήματα, όλη στον αέρα. Το ανικανοποίητο, η έλλειψη, η επιθυμία, ο πόθος, ο φόβος, όλα σέρνονται και τρυπώνουν τις νύχτες απ’ τις καμινάδες. Όχι, δεν είναι ο Άγιος Βασίλης, ένα ακόμα πρόβλημα είναι που ήρθε να προστεθεί στα προβλήματα, ένα ακόμα άγχος, λιγάκι στεναχώρια περισσότερη, πραγματική ή φανταστική.
 Βέβαια, κι ο άνθρωπος φταίει. Αν κρατούσε μόνο τη στεναχώρια του σήμερα… πόση να ήταν αυτή; Μα του εξαμήνου και βάλε… δεν την παλεύει. Στεναχωριέται, θα μου πεις, ο άνθρωπος από τώρα για του χρόνου; Μη σου πω και για του παραχρόνου. Αν θέλεις να στεναχωριέσαι μέχρι δεκαετίας το φτάνεις.  
 Ο Χριστός, είπε, φτάνουν τα προβλήματα της μίας μέρας για εκείνη, το αύριο θα θρέψει τον εαυτό του. Βέβαια, τότε δεν χρειάζονταν να έχεις οικονομίες, άλλωστε δεν υπήρχαν λογαριασμοί, μόνο ένας φοροεισπράκτορας έρχονταν και του έδινες λίγα απ’ τα ψάρια ή τα σιτηρά, έστω κι όλα να στα άρπαζε, πάλι μια χούφτα σου έμενε να φας.
 Μετά οι φοροεισπράκτορες πλήθυναν, γωνιά και φοροεισπράκτορας, τώρα αν δεν κάνεις το κουμάντο σου δεν βγαίνει ο μήνας, τώρα και να θες να είσαι σαν τα πετεινά του ουρανού, ο θεός της οικονομίας δεν σου το επιτρέπει. Άλλωστε σε ποιον αρκούν τώρα μια χούφτα σπόροι; Εδώ έχουν εκατό στρέμματα σιτηρά και δηλώνουν νηστικοί. Εδώ βγάζουν έναν τόνο ψάρια στην ψαριά και λένε πως έχουν έλλειψη φωσφόρου.
 Να ανησυχείς για το μέλλον έγινε πια αναπόφευκτο. Ακόμα κι αν μέλλον δεν υπάρχει. Τουλάχιστον μερικοί φρονούν να το περιορίσουν στο κοντινό, όσο δηλαδή στο θυμίζουν οι λογαριασμοί, λογαριασμός και μέλλον, έτσι πάει.
 Πολλά είπαν για το αύριο, πως κανείς δεν το ξέρει, πως είναι έτσι κι αλλιώς, είπαν οι σοφοί. Μα έχει κι αυτό το άτιμο μια σιγουριά σαν ελβετικό ρολόι. Καταρχήν ο φόβος σου ποτέ δεν αποτυγχάνει, είναι ένα σιγουράκι. Λαχείο; Θα μου πεις. Ναι, ακριβώς λαχείο αλλά απ’ την ανάποδη. Και τι να βάλουμε στην θέση του φόβου; Μήπως ελπίδα; Άλλη πόρνη αυτή. Φόβος κι ελπίδα είναι δίδυμα αδέρφια, και τα δύο απ’ τις ίδιες μητέρες, την απελπισία και την απόγνωση. Αν σηκώσεις μια πέτρα με ελπίδα βλέπεις απελπισία από κάτω. Αν σηκώσεις μια με αισιοδοξία βλέπεις μαύρη, κατάμαυρη απαισιοδοξία. Ο απαισιόδοξος είναι απλά ένας άνθρωπος με αυτογνωσία. Στην ωριμότητά τους οι περισσότεροι γίνονται απαισιόδοξοι. Οι απαισιόδοξοι είναι κοντύτερα στο παρόν τους.
 Το χρήμα κύριε, μεγάλη υπόθεση, τσαλαπατιούνται εκεί έξω για λίγο χρήμα. Βρίζουν τους άπληστους χρηματιστές, καταριούνται τον Μαμμωνά, λένε πως οι πλούσιοι θα πάνε όλοι στην Κόλαση. Tην επόμενη στιγμή φτιάχνουν ένα πλούσιο όνειρο και φθονούν τους πλουσίους. Μετά, για μία δεκάρα, φτιάχνουν την ίδια αμαρτία που οι άλλοι φτιάχνουν για ένα εκατομμύριο. Όμως επειδή είναι για μία δεκάρα, κοστίζει λιγότερη κόλαση. Αυτός είναι ο άνθρωπος κύριε.
 Το χρήμα, λένε, διαφθείρει τον άνθρωπο. Αν δεν υπάρχει άνθρωπος μέσα στον άνθρωπο κι η φτώχεια τον διαφθείρει. Το χρήμα, λένε, είναι κακό. Αν δεν υπάρχει καλοσύνη στον άνθρωπο κι η φτώχεια κακιά είναι. Το χρήμα, λένε, είναι σάπιο. Για τον σάπιο όλα είναι σάπια, το χρήμα απλά φέρνει την σαπίλα στην επιφάνεια.

 Παράξενοι καιροί κι αλλόκοτοι, τσακώνονται σε ένα υψηλό επίπεδο οι οικονομίες και μεταφέρουν τον καυγά στην γειτονιά, γεννάει η ανθρωπότητα έναν φόβο στις παρυφές της και φτάνει στο σπίτι σου, τον παίρνει ο άνθρωπος, δεν ξέρει πώς να τον διαχειρισθεί και τον αυξάνει, τον μεταφέρει σαν μέλισσα και κρεμούν όλα τα λουλούδια της άνοιξης τα πέταλά τους. Η μολυσμένη γύρη μεταφέρεται σαν ιός, απ’ τις τηλεοράσεις και τα κανάλια, κι εκείνος που θέλει να είναι σίγουρος για το αύριο… στην κακή την είδηση προσθέτει και λίγον τρόμο δικό του.

 Άμα δεν κατεβάσεις τις προσδοκίες σου ζωή στο σήμερα δεν έχει. Άμα δεν πεις, είμαι ευτυχισμένος στο τώρα με όσα έχω… ούτε στο αύριο θα το πεις, με όσα κι αν έχεις.
 Άμα δεν πεις εδώ είναι ο παράδεισος παράδεισο δεν βλέπεις. Ενώ άμα θέλεις κόλαση την έχεις. Κόλαση να θες και με το φτυάρι στην προσφέρουν. Αρκεί να την θέλεις, να σου είναι γνωστή, αρκεί να θέλεις λίγη κόλαση για την νύχτα σου και με το τσουβάλι μέσα στο σπίτι σου την αδειάζουν.
 Τι είναι τέχνη σήμερα; Να αποκρούεις την κόλαση. Να σταθείς φρουρός των Θερμοπυλών σου και να ελέγχεις ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει απ’ το στομάχι σου.




Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία