10 Απριλίου 2015

Θύμα & Θύτης Ιούδας






 "Λοιπόν Ιούδα, κατάλαβες τον ρόλο σου ή να στον εξηγήσω άλλη μια φορά;" είπε η συνείδησή του στον Ιούδα. 
 "Δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί προδίδω", απεφάνθη ο Ιούδας. 
 "Προδίδεις γιατί δεν πίστεψες ποτέ αρκετά στον εαυτό σου, γιατί σου είναι αδύνατον να πλάσεις αισθήματα που να μην τα προδώσεις. Προδίδεις γιατί δεν έχεις γαλήνη, γιατί ποθείς το χάος, γιατί έχεις μέσα σου ριζωμένη μια αμφιβολία, γιατί το να προδίδεις σε κάνει ξεχωριστό και έξυπνο, έτσι τουλάχιστον νιώθεις".
 "Μα το ξέρω, το ξέρω, το ξέρω, πως θα μετανοήσω, όμως μου είναι αδύνατον να μην το κάνω, τί, τί, τί είναι αυτό που με υποκινεί;"
 "Α, Ιούδα προδότη, πως θα μπορούσες να ζήσεις δίχως προδοσία, δίχως διαρκώς να αναιρείς την πίστη σου σε κάτι. Αυτό για σένα είναι κίνηση, θα μούχλιαζες αν δεν πρόδιδες και δεν κοίταζες καχύποπτα κάθε αθωότητα, Α Ιούδα, δεν πιστεύεις στην αθωότητα και σε τίποτα το αγνό, όμως παραδόξως, βαθύτερα από σένα πιστεύεις και τρέμεις μην πιστέψεις, γιατί τότε θα έπρεπε να παραδοθείς κι η παράδοση φτάνει ως τον θάνατο Ιούδα.
 Έτσι το προλαβαίνεις πάντα πριν συμβεί και το γυρίζεις να είναι σύμφωνο με το αίσθημα σου το προδομένο, σκαρφίζεσαι έναν λόγο και μια δικαιολογία και προδίδεις, τρέμεις την προδοσία Ιούδα για αυτό προδίδεις πρώτος· είσαι άνθρωπος προδομένος".

 "Ωιμέ. Δεν το θέλω, το κάνω απ’ τον εαυτό μου κρυφά, όμως κανείς δεν θα με καταλάβει, κανείς δεν θα βρεθεί εμένα να με συγχωρέσει. Στην περίπτωση του Ιησού, Εκείνος με κατάλαβε και μου επέτρεψε να δράσω, να εκφραστώ, με χρησιμοποίησε για να κλείσει τον κύκλο του, το ουράνιο σχέδιό του.
 Όμως και σε άλλες περιπτώσεις, λιγότερο σημαντικές, πάντα παίζω έναν ρόλο σωτήρα του παρασκηνίου, πάντα υποβοηθώ να αναδειχθεί το φως, είμαι ένας μοχλός, είμαι ο έναντι της ακεραιότητας, δίχως εμένα να προδίδω κανείς δεν θα είχε φτιάξει έναν εαυτό πλατύ και γεμάτο δόξα.
 Αν δεν πρόδιδα εγώ τον έρωτα κανείς δεν θα ξεσκέπαζε τον εαυτό του να του αποκαλυφθεί, κι όμως, γεύομαι όλο το μίσος και την περιφρόνηση, εγώ ο Ιούδας, ο σωτήρας απ’ την ανάποδη του ουρανού, εγώ που χρειάζομαι να μπαίνω στο ανθρώπινο ζύγι".

 "Αλήθεια Ιούδα, στην περίπτωση του Ιησού γιατί τον πρόδωσες με ένα φιλί; το έκανες από κάποια πρωτοτυπία; ή μήπως ήταν αυθόρμητο; πες μας Ιούδα, είχε η προδοσία σου αγάπη μέσα της; θαρρώ τον φίλησες για να τον υποτιμήσεις, σε ενόχλησε βαθιά θαρρώ η αγιοσύνη του, ήταν αβάσταχτη, δεν την άντεξες.
 Θαρρώ καθώς τον φιλούσες έλεγες με τον τρόπο σου: κοίτα με, δεν έχω καμιά κακία, δεν το κάνω από κακία, το κάνω περισσότερο από άγνοια και παιδική αφέλεια, δεν ξέρω τι κάνω και γιατί το κάνω, όμως το κάνω κατά πως η φύση μου ορίζει, και δεν ξέρω αν αισθάνομαι καλά για αυτό ή άσχημα, δεν ξέρω πως αισθάνομαι· άλλωστε αργότερα θα αυτοκτονήσω.
 Όμως το κάνω, γιατί αν δεν το κάνω είμαι καταδικασμένος σε κάτι που ούτε κι αυτό το καταλαβαίνω".

 "Α, Ιούδα, προδότη γλυκύτατε εσύ, που πάντα με μισάνοιχτο το στόμα κοιτάζεις κι απορείς γιατί το κάνεις. Όμως το κάνεις. Και δίχως να το χαίρεσαι, δίχως να το απολαμβάνεις, πάλι το κάνεις. Είσαι ένας ρόλος Ιούδα και μάλιστα εποικοδομητικός. Θα ήταν ευχής έργο να μην έχεις τύψεις. Μα έχεις τύψεις Ιούδα και καλά κάνεις που τις έχεις. Γιατί κι εσύ, θέλεις απ’ αυτόν τον ρόλο σου να βγεις".

 "Θέλησα με την προδοσία μου να κοροϊδέψω λιγάκι όσα έλεγε, να τα ελαφρύνω, ήταν οδυνηρό για μένα να ζω τόσο κοντά Του και να τον ακούω τόσο καθαρά, να βλέπω τα μάτια Του, υπήρξε δυσβάσταχτο, θέλησα να τον αναιρέσω και να τα ανατρέψω, λίγο πριν φτάσουν στην καρδιά μου και με κυριέψουν, γιατί μετά, καθαρά το καταλάβαινα, πως δεν υπήρχε δρόμος επιστροφής. 
 Αλλά κι έτσι, όπως συνέβησαν τα πράγματα, πάλι δεν υπήρχε δρόμος επιστροφής. Και μόνο να ζεις κοντά Του ήταν φορτίο αβάσταχτο, δεν μπορούσα να φύγω δεν μπορούσα να μείνω, δεν μπορούσα να τον δεχθώ δεν μπορούσα να τον απορρίψω, κι έτσι πρόδωσα. Συγχωρέστέ με. Εκείνος ξέρω πως με συγχώρεσε".






Δημοσίευση σχολίου

Σχέση με το Δάσκαλο

     Με ταχτοποιείς μέσα μου, και ξέρω πως το κάνεις, είναι που ζύγισες πρωτύτερα της ψυχής τα ζητούμενα. Είσαι ο πρωτοπόρος ...