25 Μαΐου 2015

Η Γυναίκα που Τραγουδούσε







Βαδίζοντας προς την πλατεία
φωνή γλυκιά απέσπασε την ακοή μου
γυναίκα απλώνοντας τα ρούχα
- και σέρνοντας ένα μικρό κορίτσι πίσω της -
στο μπαλκόνι τραγουδούσε, το άσμα:
απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα. 

Δεν ήταν καμιά απ’ αυτές τις όμορφες, τις καριερίστες
τις σκληρές με το ρυθμισμένο χαμόγελο
τις λίαν επιθετικές με τον εμπορεύσιμο ερωτισμό
την ένταση στη φωνή και τον αστράγαλο στην κούνια·
μια απλή χωριατοπούλα ήταν
που όμως για σκέψου: τραγουδούσε.

Η φωνή της ακούονταν στην ερημιά του κόσμου
σαν σημαία και σαν κλαγγή ειρήνης
συλλογισμένος τότε σκέφτηκα:
τι νόημα έχει τον κόσμο όλο να κερδίσεις
αν η ψυχή σου πάψει το τραγούδι της;

Κι από μακριά ακούσθει ως αντίλαλος η απάντηση
ερχόμενη απευθείας απ’ τους ουρανούς:
κανένα νόημα, κανένα νόημα, κανένα.



Δημοσίευση σχολίου

Το Πλήθος των Μοναχικών

Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται μες στους ανθρώπους φέρνουν στα μάτια τους το φως προσπαθούν αλη...