Μοναξιά = Ένα το Κρατούμενο



 






 Στην αρχή εξαρτάσαι από ένα στήθος, είναι το μόνο που σε δένει με τη ζωή. Πιο πριν εξαρτάσαι από μια νύχτα, απ’ τον έρωτα των γονιών σου και γενικά εξαρτάσαι απ’ τα γονίδιά τους. Επίσης εξαρτάσαι απ’ την εποχή σου, την κληρονομικότητα, την όποια κυβέρνηση και λίγο απ’ το ζώδιο η πρόληψη. Σε περιπτώσεις αποκλειστικά απ’ την τύχη. Όμως, κυρίαρχα, από ένα πράγμα εξαρτάσαι: απ’ την αγάπη. Στην αρχή. Κι επειδή εξαρτάσαι στην αρχή απ’ αυτήν συνεχίζεις να εξαρτάσαι και στη διάρκεια και στο τέλος. Γιατί η διάρκεια και το τέλος εξαρτώνται απ’ την αρχή κι όλο αυτό το ονομάζουμε συνέχεια.

 Γενικά, στην παιδική σου ηλικία εξαρτάσαι. Μετά, ξεκινάς να παίρνεις κάτι που το ονομάζεις απόφαση μετά από κριτική σκέψη κι αρχίζεις να κόβεις τους δεσμούς με τις εξαρτήσεις. Εποχή απεξάρτησης κι ανεξαρτησίας. Το αποτέλεσμα είναι να επέρχεται μοναξιά. Η εξάρτηση σκοτώνει τη μοναξιά. Καπνίζεις, πίνεις, κουβεντιάζεις, συναναστρέφεσαι, δουλεύεις, κάνεις χόμπι, για να αφαιρείς απ’ τον εαυτό σου μοναξιά. Για την ακρίβεια την παρουσία σου στη ζωή. Η ζωή είναι αφαιρετική, η κάθε δραστηριότητα είναι αφαίρεση μοναξιάς. Η κίνηση είναι από αφαίρεση μοναξιάς. Ο χρόνος από σκέψη σε σκέψη είναι νεκρός. Γιατί όσο πιο μεγαλύτερη η μοναξιά τόσο πιο έντονη η παρουσία στη ζωή, κι όσο πιο έντονη η παρουσία στη ζωή τόσο πιο αβάσταχτη, όχι όμως σε όλες τις συνθήκες.

 Γενικότερα κερδίζεις σε μοναξιά επιμένοντας στο παρόν και χάνεις σε μοναξιά δημιουργώντας σχέσεις. Όταν η μοναξιά πληγώνει διώχνει, όταν η μοναξιά καλεί επιτάσσει μια συγκέντρωση της ζωής γύρω απ’ τον άξονα. Η μοναξιά κατεβάζει απ’ τη μια ανεβάζει απ’ την άλλη. Η μοναξιά αποκαλύπτει, ξεθάβει τον πόνο και φέρνει στην επιφάνεια το μυστικό. Η μοναξιά οδηγεί στο φως και την αλήθεια, στη σκληρή διαπαιδαγώγηση.

 Η μοναξιά ενίοτε τρελαίνει. Ό,τι έχει να κάνει με τη μοναξιά το περιλαμβάνει μία λέξη: αντοχές. Ό,τι έχει να κάνει με το διωγμό και την αποφυγή της μοναξιάς το περιλαμβάνει μια άλλη λέξη: υπόλοιπο.

 Χρωστάς στον εαυτό σου πάντα λιγάκι απ’ την παρουσία σου στη ζωή, δηλαδή του χρωστάς κάτι αβάσταχτο όπως είναι η επίγνωση. Τι πάντα του χρωστάς; Αυτό που λέμε εξηγήσεις για την γέννησή σου. Αυτό που ζητάς πάντοτε από έναν τρίτο όταν σε αφήνει σε εκκρεμότητα. Η μοναξιά είναι μια σκύλα από χρυσάφι. Η μοναξιά είναι εξ ολοκλήρου φτιαγμένη από ένταση και διαφωνία. Κι ο πειρασμός έχει μόνο μία εξήγηση: να το σκας.

  Το να πηγαίνεις κοντά στον εαυτό σου, κοντά στον πυρήνα σου, είναι σαν να αγγίζεις ένα πυρωμένο κάρβουνο. Η ψυχή είναι ένα πράγμα που στο βάθος της διαρκώς τρέμει. Κάτι πολύ λεπτό, κάτι που το παραμικρό άγγιγμα το διαταράσσει και προβαίνει σε κυματισμούς. Ο άνθρωπος ζει πάντα πάνω απ’ την ψυχή του, εκεί λαμβάνουν χώρα τα χοντρά, τα χοντροκομμένα γεγονότα.

 Όμως η ψυχή ως ουσία είναι τρομαχτικά εύθραυστη κιι η επαφή της ζωής μαζί της τρομαχτικά επικίνδυνη, για αυτό φοράς γάντια. Επειδή αυτό που ονομάζουμε έκθεση δεν είναι τίποτα άλλο απ’ το να είσαι κάθε δευτερόλεπτο κοντά, πάρα πολύ κοντά στο θάνατο. Ο θάνατος απ’ τη ζωή είναι σε απόσταση αναπνοής. Η ζωή είναι ταυτόχρονα και μια γεύση θανάτου.

 Το να φέρεις σε επαφή την ψυχή σου με τη ζωή θα σήμαινε να είναι όλα φτιαγμένα από συστατικά αγάπης και φιλίας. Για να πλησιάσεις τη ζωή θα πρέπει να τη φτιάξεις σε κάτι που μπορείς να το πλησιάσεις, αν είναι άγριο δεν πηγαίνεις κοντά. Αν δεν το εξημερώσεις δεν το φτιάχνεις παρέα. Αν δεν ομορφύνεις τη μοναξιά σου δεν σε χωράει. Αν δεν χαϊδέψεις το χέρι σου γυρίζει και σε χαστουκίζει. 

 Η μοναξιά δεν είναι τρομαχτική. Μπορεί ενίοτε να δίνει την εντύπωση του αναγκαίου κακού, μετά της προϋπόθεσης. Όμως η μοναξιά δεν είναι τίποτα άλλο απ’ τη μόνη λύση, δηλαδή την κατάληξη. Δηλαδή την αρχή, πιο συγκεκριμένα την αγάπη, το σημείο που όλα ξεκίνησαν και διαρκώς ξεκινούν. Δηλαδή το μηδέν, το τίποτα, που απ’ αυτό όλα αποχτούν τη σύγκριση και τον ορισμό τους, ως προς τι είναι τελικά. Γιατί δίχως το τίποτα στη μια όχθη όλα λιγάκι χάνουν αν δεν συγκριθούν μαζί του.
 Δίχως το τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση. Το μόνο που μπορεί να υπάρξει είναι αδικία.


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία