13 Σεπτεμβρίου 2015

Παράλληλος Κόσμος






Στην αρχή ονειρεύεσαι
νομίζεις πως είναι σωστό να ονειρεύεσαι
κι είναι σωστό επειδή είναι σε εκείνη τη διάρκεια.
Στην αρχή ελπίζεις
νομίζεις πως είναι σωστό να ελπίζεις
κι είναι σωστό σε εκείνη τη διάρκεια.
Στην αρχή φοβάσαι
νομίζεις πως είναι σωστό να φοβάσαι
κι είναι σωστό.
Όλοι γύρω σου ονειρεύονται, ελπίζουν και φοβούνται
οι καταστάσεις όλες συνηγορούν
είναι αυτή μια αλήθεια κι ένα δίκιο με μεγάλη πειθώ
μόνο επειδή είναι έτσι μέσα κι έξω
και κάτι άλλο δεν υπάρχει.
Μπορεί να φτάνει ως τα αυτιά σου κάτι διαφορετικό - σαν απόηχος
πως υπάρχει, που ενώ ένας το ζει άλλος το ονειρεύεται
που ενώ ένας το γεύεται άλλος το ελπίζει
που ενώ ένας το κατακτά άλλος το φοβάται.
Είναι ο κόσμος παράλληλος
το κενό χωρισμένο σε φέτες
όπως είναι και το φεγγάρι κι ο ήλιος
όπως είναι κι ο χρόνος χωρισμένος σε διάρκειες.
Μα αν προχωράς περνάς απ’ τη μια διάρκεια στην άλλη
η ελπίδα, το όνειρο κι ο φόβος εξασθενούν
έρχεσαι παράλληλος με άλλη πραγματικότητα
καθώς μέσα σου κάτι νέο γεννιέται και κάτι παλιό πεθαίνει διαρκώς
ενώ εσύ πρέπει το ένα να το επιτρέπεις να πεθάνει
το άλλο να το επιτρέπεις να γεννηθεί.
Οι καταστάσεις αλλάζουν - από σένα παρακμάζουν κι ευδοκιμούν
συναντάς πράγματα που δεν έχουν ελπίδα, φόβο κι όνειρο
ενώ θεωρούσες φυσικό να έχουν
τα πουλιά, τα ψάρια και τα δέντρα
κάτι δικό σου.
Είσαι εσύ που χρωματίζεις τον κόσμο
είναι όλα εσύ όπως είσαι
ο φόβος, η ελπίδα σου και το όνειρό σου
είναι μέσα σου κι έξω
τα συναντάς σε όλη σου τη διάρκεια
τα βλέπεις σε καταστάσεις και πρόσωπα
είναι αυτό μια αλήθεια παράλληλη.
Μα μέσα στον κόσμο υπάρχει ένας άλλος κόσμος
κι ένας άλλος μέσα στον άλλον και συνεχίζουν επ΄αόριστο
καθώς εξελίσσεσαι το βλέπεις καθαρά
αφήνεις πίσω σου μια κατάσταση να ξεθωριάζει
περνάς σε άλλη και καθώς κάτι ατονεί μέσα σου
χάνεται κι απ’ τη ζωή.
Το θεωρείς πάντα φυσικό να είναι έτσι όπως είναι
επειδή είναι πάντα έτσι όπως είσαι.
Κι υπάρχει σ’ αυτόν τον συμπαγή παραλληλισμό μια σχισμή
όπου είναι μια πιθανότητα και μια εκδοχή να μην είναι έτσι
απ’ αυτή τη σχισμή φτάνει σε σένα το καινούργιο
γιατί ποτέ δεν είναι έτσι όπως είναι
και γιατί πάντα έτσι είναι προσωρινά
γιατί πάντα έτσι είναι και δεν είναι
είναι η προσωρινή αλήθεια σου
αλήθεια των πάντων και ρευστή.
Ακολουθείς την εκδοχή να μην είναι έτσι – όταν είναι δυσάρεστα
την εκδοχή να είναι έτσι – όταν είναι ευχάριστα.

Όταν είσαι έτοιμος για κάτι άλλο το βλέπεις
το συναντάς πάντα. Ενώ υπάρχει κι όταν δεν είσαι έτοιμος,
μα δίχως εσένα έτοιμο δεν σε φτάνει.
Παραλληλίζεσαι με αυτό, ευθυγραμμίζεσαι
ετοιμάσου για κάτι άλλο – σε περιμένουν τόσα αόρατα
να σε δουν.
Πίστεψε κάτι άλλο και θα γίνει παρόν
δες κάτι άλλο κι εκείνο θα υπάρξει
εφόσον υπάρχει μα δεν το βλέπεις.

«Όποιος κοιτάζει προς τα μέσα ξυπνά
όποιος κοιτάζει προς τα έξω ονειρεύεται»,
είπε ένας ποιητής που ξεχνώ το όνομά του.




Δημοσίευση σχολίου

Ο Ταξιδιώτης

...Και μετά, αν ξεκαθαρίσει αρκετά το τοπίο, βλέπεις τη ζωή εντελώς διαφορετικά, τη βλέπεις σαν ένα συνειδητό ταξίδι,...