19 Οκτωβρίου 2015

Το Πολύτιμο






 Μια τάση για κριτική και για δικαίωση, κι άλλη μια για επίδειξη και πόζα, μια τάση για παρουσίαση εαυτού που αναλογεί με λιγότερη πειθώ προς τα μέσα. Αυτό είναι το μεγαλείο της ζωής? ζωή για το αύριο, για ένα καλύτερο αύριο.
Αγώνας για μια απόδειξη. Από ποια σαθρή βάση ξεμυτίζουν αυτές οι τάσεις? τι θέλει ο άνθρωπος για να είναι ικανοποιημένος? τι θέλει για να ευχαριστηθεί?

 Μετράει την επιτυχία με αριθμούς, μετράει τον εαυτό του με τους άλλους και πάντα λείπουν κάποια κουκιά. Λιγότερος άνθρωπος απ’ τον εαυτό του και πώς να τον αναπληρώσεις με υποσχέσεις? και τι είναι αυτή η αλληλοσυμπλήρωση αν όχι να παίρνεις υγεία και να δίνεις υγεία.

 Κάτι μέσα σε όλα είναι σημαντικό. Προχθές καθώς βάδιζα κατάλαβα πως ο άνθρωπος κρύβει μέσα του κάτι πολύτιμο. Πολύτιμό μου! φώναξα, μένει τώρα να σε βρω και στον έξω κόσμο.

 Είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσεις το πολύτιμό σου εκεί που έπεσε κι είναι για τον καθένα προσωπικό. Για τον Σκρούτζ η δεκάρα του, για τη νύφη ο γάμος της, για τον εραστή η ερωμένη, για τον ταξιδιάρη το ταξίδι, για τον ποιητή το ποίημα.

 Έχει το πολύτιμο βάρος ειδικό και πέφτει βαθιά. Πάει και φωλιάζει στο μέρος που έχει εντρυφήσει η ανθρώπινη ανάγκη. Τι είναι πολύτιμο, τι είναι σημαντικό? Είναι τόσο δύσκολο να απαντηθούν αυτές οι ερωτήσεις και διαρκώς μεταβάλλονται. Αν κάτι είναι για το σήμερα πολύτιμο θα είναι και για το αύριο?

 Σημαντικό είναι να βρεθεί ένας τρόπος να συνεχιστεί η ζωή με καλύτερους όρους, με καλύτερες προϋποθέσεις, με πιο όμορφη διάρκεια. Σημαντικό είναι να έχεις μέσα σου μια χαρά, να μπορείς να τη μοιράζεσαι. Σημαντικό είναι να βρεις έναν άνθρωπο να σε εξυψώνει ανάμεσα σε χίλιους που σε γονατίζουν. «Πολύτιμή μου!» αναφώναζαν οι παλιοί εραστές στις ερωμένες τους και τις κρατούσαν στα χέρια σαν μαργαριτάρι. Ήταν τόσο λεπτές που πρόσεχαν μη τις σπάσουν. Ποιος από εμάς αναφώνησε τελευταία φορά πολύτιμό μου? Αχ! Αν το έκανε θα το έκανε σε κάποιο αυτοκίνητο. Μα ναι, υπάρχει χρόνος στη ζωή που το πολύτιμο μπορεί να είναι και λιγότερο από ένα αυτοκίνητο, μπορεί να είναι ένα τσιγάρο.

 Μπορεί να είναι και μια λέξη, μια μόνο λέξη, η κατάλληλη στην κατάλληλη στιγμή, ή ένα πολύτιμο τηλεφώνημα, το πολύτιμο βρίσκει στην καρδιά κέντρο. Κάποτε βρέθηκε ένας άνθρωπος τόσο σοφός που δεν προσπάθησε να μαντέψει και να καταλάβει σε μένα τίποτα. Με κοίταξε μόνο από πάνω ως κάτω χωρίς να κινηθεί το βλέμμα του γιατί μπορούσε να με βλέπει, όχι από κάποια οπτική γωνία, και μου είπε: τι θέλεις πιο πολύ να στο δώσω? Α, πως κερδίζουν έναν άνθρωπο κάτι τέτοιες λεπτομέρειες, δεν ήθελα τίποτα, με χόρτασε ο λόγος του.

 Το πολύτιμό σου, πως το κρατάς προσεχτικά και πως η αφή σου το απολαμβάνει, το πολύτιμό σου το σφίγγεις στα στήθη σου, μα να το βρεις πρώτα εκεί που έπεσε, ένα φεγγάρι είναι ανάμεσα στις τόσες νύχτες χωρίς φεγγάρι. Κάτι που μέσα σου λάμπει, το πολύτιμό σου όσες κι αν το σκέπασαν αποστροφές, του λόγου και της επανεξέτασης, για το τι ακριβώς είναι πολύτιμο.

 Τι έχει μέσα σου λάμψη? τι παίρνει λάμψη απ’ τη σκέψη σου? τι αν το σκεφτείς φέγγει στο βλέμμα σου και φωτίζει έναν χώρο όσο μια κάμαρα? τι διώχνει και σβήνει τη σκιά? αυτό είναι το πολύτιμο. Κάτι ήδη που το έχεις και το κρατάς, μα στον εξωτερικό κόσμο αλλάζει. Μα κάτι πολύ συγκεκριμένο για σένα, πολύ αυστηρά προσωπικό που δυστυχώς χάθηκε μέσα στη γνώμη του κόσμου για τα πολύτιμα και την πολυτιμότητα.

 Αν βρεις το πολύτιμό σου στα στήθια σου θα το ψάξεις και στον έξω κόσμο, είναι κάτι μέσα σε όλα, μα σου χαρίζει κάτι που τίποτα άλλο δε στο δίνει. Δεν γίνεται να το αναπληρώσεις, είναι εκεί απ’ τη γέννησή σου, δεν γίνεται να το αντικαταστήσεις, είναι μοναδικό, είναι ατόφιο, είναι γνήσιο, είναι πολύτιμο. Το βρίσκεις και το κρατάς, ποτέ δεν είναι ποσότητα, ενώ μπορεί να μην είναι ούτε ποιότητα με τον ορισμό του κόσμου για την ποιότητα.

 Είναι αυστηρά προσωπικό και βρίσκεται κάτω απ’ τις ανθρώπινες ανάγκες, είναι η τελευταία και πιο ψιθυριστή ανθρώπινη ανάγκη. Μπορεί το πολύτιμο να είναι ο ίδιος ο θεός, ο έρωτας, ένας άνθρωπος, ένα παιδί. Όμως είναι κάτι, που όχι μόνο παίρνει, αλλά έχει ήδη όλη την αγάπη σου.

Αν βρεις το πολύτιμό σου δεν θέλεις κάτι άλλο, έφτασες.




10 Οκτωβρίου 2015

Ασχεδίαστα Σχέδια







Τώρα που ο καιρός ησυχάζει
τώρα που η ησυχία συναρπάζει
τώρα που ο χρόνος μας επιτρέπει
τώρα που η ωριμότητα μας προτρέπει
κι έχουμε καταλάβει πια στο πετσί μας
στον κόσμο αυτόν τη συμμετοχή μας.

Τώρα που τα δοκιμάσαμε όλα
τα όπλα τα ελαφριά και τα πολυβόλα
που τίποτα δεν κατάφερε να μας σκοτώσει
όσο κι αν το θέλησε η γνώση.

Τώρα μετά την πρώτη χαμένη παρτίδα
η εμπειρία μας βάζει σε δεύτερη μοίρα
να εκτιμήσουμε τα ιδανικά μας
τα πράγματα τα μικρά τα δικά μας
να προλάβουμε της ταχείας το τρένο
να πούμε δυό στιγμές ζωής προλαβαίνω·
τώρα που γυρίζει ο τροχός
κι έρχονται τα πράγματα αλλιώς.

Τώρα που η μοναξιά δεν πληγώνει
η μέση ηλικία ζυγώνει
αλλάζει χρώμα το χθες
οι μέρες γίνονται ακριβές.

Προλαβαίνουμε να ζήσουμε τα δικά μας
τα όνειρα τα μακρινά ήρθαν κοντά μας
προλαβαίνουμε της ζωής μας το έργο·
τώρα πριν χαθούμε εντελώς
ανάβει της ζωής μας το φως.

Για κείνο το θέμα που σου μιλούσα παλιά
έλεγες πως είναι πεταμένα λεφτά
πως αξία έχει να τριγυρνάς
τους χυμούς των ηδονών να τρυγάς·
τώρα ανακαλύπτεις μια άλλη ηδονή
μέσα στα πράγματα που είχε κρυφτεί.

Τώρα που ο έρωτας δεν είναι μόνο των ωραίων γυναικών
είναι και των γραμμάτων και των τεχνών
ωστόσο σαν τον έρωτα των ωραίων γυναικών δεν είναι
γιατί τα γράμματα μπορεί να τ' αγαπάς
μα δε τα χαϊδεύεις και δε τα φιλάς
θα ήταν ανωμαλία αυτή
ποτέ δεν σου επιστρέφουν κι αυτά
πράματα μυρωδικά και μεθυστικά
όπως είναι ο ιδρώτας των λεπτών κορμιών
γιατί αυτά τα λένε μόνο κάποιοι ακαδημαϊκοί
που βαστιούνται όρθιοι με των γιατρών τη συνταγή
δεν έχουν στα στήθια ζωή
είναι σαν ψόφιοι κοριοί.

Κρατιούνται απ΄το χεράκι δυό δυό
κάνουν βαθιές υποκλίσεις στο κοινό
ενώ τους ξεφεύγει λιγάκι κατουρλιό
απόχτησαν λένε αποδοχή και τιμή
μα ποτέ δεν αξίζουν και τόοοοσο πολύ.

Ας μείνουμε εμείς ποιητές
κι ας κρατήσουν αυτοί τις τιμές.
Ας ζήσουμε εμείς μια ποιητική ζωή
κι ας κρατήσουν αυτοί την εύφημο μνεία
την ποιητική
θαρρώ είναι μια δίκαιη συναλλαγή.

Ή θα ζήσεις σύμφωνα με τον εαυτό σου
ή θα πάρεις απ΄τους άλλους 
τη βεβαίωση πως έζησες. 





Εσωτερικός Δάσκαλος

     Αγαπητέ φίλε, ξέρω πως περνάς μια δύσκολη περίοδο και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί για τη διάρκειά της, μπορε...