19 Οκτωβρίου 2015

Το Πολύτιμο






 Μια τάση για κριτική και για δικαίωση, κι άλλη μια για επίδειξη και πόζα, μια τάση για παρουσίαση εαυτού που αναλογεί με λιγότερη πειθώ προς τα μέσα. Αυτό είναι το μεγαλείο της ζωής? ζωή για το αύριο, για ένα καλύτερο αύριο.
Αγώνας για μια απόδειξη. Από ποια σαθρή βάση ξεμυτίζουν αυτές οι τάσεις? τι θέλει ο άνθρωπος για να είναι ικανοποιημένος? τι θέλει για να ευχαριστηθεί?

 Μετράει την επιτυχία με αριθμούς, μετράει τον εαυτό του με τους άλλους και πάντα λείπουν κάποια κουκιά. Λιγότερος άνθρωπος απ’ τον εαυτό του και πώς να τον αναπληρώσεις με υποσχέσεις? και τι είναι αυτή η αλληλοσυμπλήρωση αν όχι να παίρνεις υγεία και να δίνεις υγεία.

 Κάτι μέσα σε όλα είναι σημαντικό. Προχθές καθώς βάδιζα κατάλαβα πως ο άνθρωπος κρύβει μέσα του κάτι πολύτιμο. Πολύτιμό μου! φώναξα, μένει τώρα να σε βρω και στον έξω κόσμο.

 Είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσεις το πολύτιμό σου εκεί που έπεσε κι είναι για τον καθένα προσωπικό. Για τον Σκρούτζ η δεκάρα του, για τη νύφη ο γάμος της, για τον εραστή η ερωμένη, για τον ταξιδιάρη το ταξίδι, για τον ποιητή το ποίημα.

 Έχει το πολύτιμο βάρος ειδικό και πέφτει βαθιά. Πάει και φωλιάζει στο μέρος που έχει εντρυφήσει η ανθρώπινη ανάγκη. Τι είναι πολύτιμο, τι είναι σημαντικό? Είναι τόσο δύσκολο να απαντηθούν αυτές οι ερωτήσεις και διαρκώς μεταβάλλονται. Αν κάτι είναι για το σήμερα πολύτιμο θα είναι και για το αύριο?

 Σημαντικό είναι να βρεθεί ένας τρόπος να συνεχιστεί η ζωή με καλύτερους όρους, με καλύτερες προϋποθέσεις, με πιο όμορφη διάρκεια. Σημαντικό είναι να έχεις μέσα σου μια χαρά, να μπορείς να τη μοιράζεσαι. Σημαντικό είναι να βρεις έναν άνθρωπο να σε εξυψώνει ανάμεσα σε χίλιους που σε γονατίζουν. «Πολύτιμή μου!» αναφώναζαν οι παλιοί εραστές στις ερωμένες τους και τις κρατούσαν στα χέρια σαν μαργαριτάρι. Ήταν τόσο λεπτές που πρόσεχαν μη τις σπάσουν. Ποιος από εμάς αναφώνησε τελευταία φορά πολύτιμό μου? Αχ! Αν το έκανε θα το έκανε σε κάποιο αυτοκίνητο. Μα ναι, υπάρχει χρόνος στη ζωή που το πολύτιμο μπορεί να είναι και λιγότερο από ένα αυτοκίνητο, μπορεί να είναι ένα τσιγάρο.

 Μπορεί να είναι και μια λέξη, μια μόνο λέξη, η κατάλληλη στην κατάλληλη στιγμή, ή ένα πολύτιμο τηλεφώνημα, το πολύτιμο βρίσκει στην καρδιά κέντρο. Κάποτε βρέθηκε ένας άνθρωπος τόσο σοφός που δεν προσπάθησε να μαντέψει και να καταλάβει σε μένα τίποτα. Με κοίταξε μόνο από πάνω ως κάτω χωρίς να κινηθεί το βλέμμα του γιατί μπορούσε να με βλέπει, όχι από κάποια οπτική γωνία, και μου είπε: τι θέλεις πιο πολύ να στο δώσω? Α, πως κερδίζουν έναν άνθρωπο κάτι τέτοιες λεπτομέρειες, δεν ήθελα τίποτα, με χόρτασε ο λόγος του.

 Το πολύτιμό σου, πως το κρατάς προσεχτικά και πως η αφή σου το απολαμβάνει, το πολύτιμό σου το σφίγγεις στα στήθη σου, μα να το βρεις πρώτα εκεί που έπεσε, ένα φεγγάρι είναι ανάμεσα στις τόσες νύχτες χωρίς φεγγάρι. Κάτι που μέσα σου λάμπει, το πολύτιμό σου όσες κι αν το σκέπασαν αποστροφές, του λόγου και της επανεξέτασης, για το τι ακριβώς είναι πολύτιμο.

 Τι έχει μέσα σου λάμψη? τι παίρνει λάμψη απ’ τη σκέψη σου? τι αν το σκεφτείς φέγγει στο βλέμμα σου και φωτίζει έναν χώρο όσο μια κάμαρα? τι διώχνει και σβήνει τη σκιά? αυτό είναι το πολύτιμο. Κάτι ήδη που το έχεις και το κρατάς, μα στον εξωτερικό κόσμο αλλάζει. Μα κάτι πολύ συγκεκριμένο για σένα, πολύ αυστηρά προσωπικό που δυστυχώς χάθηκε μέσα στη γνώμη του κόσμου για τα πολύτιμα και την πολυτιμότητα.

 Αν βρεις το πολύτιμό σου στα στήθια σου θα το ψάξεις και στον έξω κόσμο, είναι κάτι μέσα σε όλα, μα σου χαρίζει κάτι που τίποτα άλλο δε στο δίνει. Δεν γίνεται να το αναπληρώσεις, είναι εκεί απ’ τη γέννησή σου, δεν γίνεται να το αντικαταστήσεις, είναι μοναδικό, είναι ατόφιο, είναι γνήσιο, είναι πολύτιμο. Το βρίσκεις και το κρατάς, ποτέ δεν είναι ποσότητα, ενώ μπορεί να μην είναι ούτε ποιότητα με τον ορισμό του κόσμου για την ποιότητα.

 Είναι αυστηρά προσωπικό και βρίσκεται κάτω απ’ τις ανθρώπινες ανάγκες, είναι η τελευταία και πιο ψιθυριστή ανθρώπινη ανάγκη. Μπορεί το πολύτιμο να είναι ο ίδιος ο θεός, ο έρωτας, ένας άνθρωπος, ένα παιδί. Όμως είναι κάτι, που όχι μόνο παίρνει, αλλά έχει ήδη όλη την αγάπη σου.

Αν βρεις το πολύτιμό σου δεν θέλεις κάτι άλλο, έφτασες.




Δημοσίευση σχολίου

Ο Ταξιδιώτης

...Και μετά, αν ξεκαθαρίσει αρκετά το τοπίο, βλέπεις τη ζωή εντελώς διαφορετικά, τη βλέπεις σαν ένα συνειδητό ταξίδι,...