01 Δεκεμβρίου 2015

Το Ατομικό Μονοπάτι









 Αν προχωράς στο μονοπάτι σου θα νιώθεις καλά κι από κει θα το γνωρίζεις. Αν είσαι στο μονοπάτι σου δεν θα πολεμάς άσκοπα, δεν θα προσπαθείς περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Θα είσαι ήρεμος, θα είσαι γαλήνιος και θα χαίρεσαι τη ζωή. Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα το ξέρεις πρώτος γιατί θα είσαι εσύ που το άνοιξες.

 Αν προχωράς στο μονοπάτι σου θα είναι ο κόσμος όμορφος, όπως κι αν είναι. Θα είναι οι άλλοι ο εαυτός τους, όπως κι αν είναι. Με μια διαταγή σου θ’ ανοίγει και θα κλείνει ο κόσμος. Αν περπατάς στο μονοπάτι σου θα είσαι εσύ, κανένας άλλος δεν γίνεται να το περπατήσει.

 Αν προχωράς στο μονοπάτι σου, στο δικό σου μονοπάτι, θα σβήνουν οι φωνές και θα χάνονται οι σκιές. Μέσα σε όλες τις φωνές των οικείων, των γονιών και των προγόνων, θα ακούς καθαρά μια φωνούλα που θα είναι η δική σου, η βαθύτερη όλων κι αυτήν θα ακολουθείς.

 Αν προχωράς στο μονοπάτι σου κάποτε έφυγες απ’ την κεντρική λεωφόρο, απ’ αυτή που πάνε όλοι προς τα εκεί που δεν έχει αρχή και τέλος. Αν είσαι στο μονοπάτι σου εσύ θα δεις την αρχή και το τέλος, θα τα διακρίνεις. Το τέλος που παίρνει ο πόνος, ο φόβος και το βάσανο. Επειδή το μονοπάτι σου έχει τέλος και συνέχεια και δεν γίνεται να διακοπεί ακόμα κι αν σταματήσει η γη να γυρίζει. 

 Αν προχωράς στο ατομικό μονοπάτι κάποτε έσπασες τον κύκλο και ξεγλίστρησες στον καθαρό αγέρα. Αν πηγαίνεις από το ατομικό μονοπάτι δεν πηγαίνεις από κει που πηγαίνουν όλοι χωρίς να πηγαίνουν κι από κει που επιστρέφουν χωρίς να επιστρέφουν.
 Αν προχωράς στο ατομικό μονοπάτι κάποτε θα τη συναντήσεις ξανά την κεντρική λεωφόρο. Μα θα την περπατήσεις με τους δικούς σου όρους και τα δικά σου βήματα. Αν πας απ’ το ατομικό μονοπάτι, αφού κάνεις ένα μεγάλο κύκλο μέσα απ’ την έρημο θα βγεις μπροστά. Μα τότε δεν θα υπάρχει μπροστά και πίσω γιατί θα έχει χαθεί η σύγκριση με τους άλλους και δεν θα έχεις ανταγωνισμό. Αν πηγαίνεις απ’ το ατομικό μονοπάτι τον καλύτερο εαυτό σου προσπαθείς να φτάσεις.

 Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα μιλάς όσο χρειάζεται και πολλές φορές θα μένεις σιωπηλός χωρίς αυτό να σε πληγώνει. Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα δείχνεις μεγάλη κατανόηση, θα δείχνεις επιείκεια και θα αποχτήσεις τεράστιες αντοχές. Αν προχωράς απ΄το μονοπάτι σου θα γίνεις ένα μυρμήγκι που θα σηκώνει πενήντα φορές το βάρος του μ' ένα χέρι. Αν προχωράς απ’ το ατομικό μονοπάτι δεν θα υπάρχει πίσω να πέσεις γιατί έχεις ήδη πέσει. Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα σ’ έχει ανοίξει η υπομονή και θα χωράς όλον τον κόσμο χωρίς δυσαρέσκια. 

 Αν είσαι στο μονοπάτι σου δεν θα καυγαδίζεις και δεν θα κάνεις σαν τα κοκόρια.
Δεν θα φωνάζεις γιατί δεν θα έχεις οργή. Αν είσαι στο μονοπάτι σου δεν θα αισθάνεσαι αδικημένος γιατί θα έχεις αναλάβει την ευθύνη σου.
 Αν είσαι στο μονοπάτι σου δεν θα καταδικάζεις, δεν θα κρίνεις και δεν θα σκούζεις. Θα χρησιμοποιείς περισσότερες τελείες και λιγότερα αποσιωπητικά. Θα γίνεις απλός και θα περάσεις στων πραγμάτων την ουσία.

 Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα γνωρίζεις πως αν κάνεις αυτό θα σε οδηγήσει σ' εκείνο. Και προκειμένου να το αποφύγεις δεν θα κάνεις αυτό. Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα βλέπεις καθαρά τους συνδέσμους μεταξύ των πραγμάτων και θα γνωρίζεις το αποτέλεσμα αφού θα δημιουργείς την αιτία. Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα πιστεύεις κι η ανησυχία θα χαθεί. Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα σημαίνει πως το έχεις διαπιστώσει και δεν θα χρειάζεσαι άλλες αποδείξεις. Αν είσαι στο μονοπάτι σου θα σημαίνει πως είσαι εσύ ο μάγος κι εσύ η μαγεία.

 Αν πηγαίνεις απ’ το μονοπάτι σου θα είσαι μόνος. Μα δεν θα υπάρχει σ’ αυτό τίποτα το ανάρμοστο. Θα το έχεις δεχθεί, θα έχεις δεχθεί τον κόσμο όπως είναι. Αν πηγαίνεις απ’ το μονοπάτι σου θα συναντήσεις το θάνατο και θα μιλήσεις μαζί του. Θα δώσεις στην αράχνη του σπιτιού σου ανθρώπινο όνομα. Θα έχεις αγαπήσει τη γάτα και το φυτό σου.

 Αν πηγαίνεις απ’ το ατομικό μονοπάτι σου θα γίνεσαι όλο και περισσότερο αγάπη κι όλα τ’  άλλα θα σβήνουν. Αργά θα ξεχνάς τους όρους και θα κερδίζεις πίσω τον κόσμο σου. Θα γίνεσαι εσύ όλα τα πράγματα τα ορατά και τ’  αόρατα και θα επιστρέφεις στη σχέση σου με τη βροχή και το φεγγάρι. Θα αγαπάς περισσότερο τη θάλασσα και θα μιλάς μαζί της. Θα βγαίνεις συχνά περιπάτους στη φύση και το σώμα σου θα γίνει ελαφρύ σαν της πεταλούδας. Θα στήνεις το αυτί σου και θ' ακούς συχνά τον άνεμο που θα σου μεταφέρει τα μυστικά του. Θα αφουγκράζεσαι τη νύχτα και θα βλέπεις σαν γάτα στο σκοτάδι. 

 Αν πηγαίνεις απ΄το ατομικό μονοπάτι θα σε νοιάζει ολοένα και περισσότερο να είσαι και θα λησμονήσεις τη μέριμνα να φαίνεσαι. Θα γίνεσαι ολοένα και πιο αόρατος και θα χάσεις το φύλο σου κι όλες τις ιδιότητες. Θα είσαι γυναίκα, άντρας και παιδί, θα είσαι δέντρο και νερό και θα γευτείς πολλές ζωές σε μία. 

 Αν πηγαίνεις απ΄το ατομικό μονοπάτι δεν θα μοιάζεις σε κανέναν μα σε όλους. Αξίζει να πηγαίνεις απ΄το ατομικό μονοπάτι και η ζωή σου δίνει πάντα περισσότερες από μια ευκαιρίες να τη ζήσεις. Γιατί τη ζωή σου δεν γίνεται άλλος να τη ζήσει και το μονοπάτι σου άλλος δεν μπορεί να το περπατήσει. Κι όλες οι φωνές που σε κερδίζουν με τον καιρό σε χάνουν γιατί σε κάνουν να χάνεσαι, κι όλες οι φωνές ολόγυρα σωπαίνουν για να αναδυθείς εσύ. Που τύλιξες το δώρο σου στο χαρτόνι του κόσμου επειδή φοβήθηκε κι έκλαιγε. Μα ένα χαρτόκουτο είναι μόνο ο κόσμος κι η νύχτα το σκίζει. Εσύ είσαι το δώρο σου. 









Εσωτερικός Δάσκαλος

     Αγαπητέ φίλε, ξέρω πως περνάς μια δύσκολη περίοδο και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί για τη διάρκειά της, μπορε...