Έλξη








Ο χαμηλός φωτισμός ενός καλόγουστου μπαρ
στο πατάρι - λίγο το δεύτερο ουίσκι
δυο μάτια φλογισμένα στο ημίφως
χέρια αμήχανα να πλέκουν τα δάχτυλα
λέξεις χωρίς προφορά
διάθεση να σου έρχεται να μιλήσεις σαν
η απόρροια μιας μοναξιάς που καταστρέφεται
εμπειρίες ν’ αναπηδούν στο τραπέζι
σαν μπαλάκια του πινγκ πονγκ
συγκρατημένη πρόκληση
που όσο τη συγκρατεί πιο πρόκληση
συμμαζεμένος έρωτας - ένα σώμα που θέλει να πει
σώμα που αν ανοίξει αν - κατακλυσμός επίγειος
πίσω από δύο μαύρα μάτια να γυρίζει ένας κύκλος ανίχνευσης
ένας κυκλώνας να βρει την πόρτα - εσύ να ψάχνεις την κατάλληλη λέξη
να ελευθερώσει. Αλίμονο! γυρίζει πίσω όλο αυτό από μια μόνο λάθος λέξη.

Κάτι να ξεχυθεί μπροστά. Διστακτικό. Βλέπει. Υπολογίζει.
Μετρά. Αγρίμι είναι.
Διαβάζει το εντός σύνθημα, τον κώδικα
διψά για το πλησίον, ν' αφεθεί, μα σε χέρια τίνος.

Πόθος ολόγυρα κυκλώνει το μπαρ
στάζουν οι τοίχοι ιδρώτα
αρχαίες πέτρες αναδιπλώνονται και ξαναχτίζουν Παρθενώνα 
είναι δεν είναι η συγκυρία τώρα.
Ταιριάζουν δεν ταιριάζουν τα τι. Οι πόθοι πάντα ταιριάζουν
μα ταλανίζουν τα υπόλοιπα·
τα χείλη της έχουν μια θερμοκρασία
που μ’ αυτήν ανάβω το τσιγάρο μου από απόσταση.
Θέλω ν' αρχίσω να τη φιλώ και να τελειώσω γέρος.

Είναι ένα θηλυκό που μου αφαιρεί μπροστά απ’ τα μάτια μου
μια ολόκληρη, πλατιά και παραλληλόγραμμη τζαμαρία του μπαρ
σχεδόν δεν βλέπω έξω, έχει εξαφανιστεί μια οδός σαν την Τσιμισκή
μαζί με τα πεζοδρόμια και τους διαβάτες της·
τα μόνα ρολά στην υπόθεση είναι τ' ανοιχτά της μάτια
θέλω να τα κλείσει και να χαθεί
και να είμαι εγώ ο υπαίτιος.

Το σχήμα της, οι καμπύλες, δεν εφαρμόζουν στη λογική μου
είναι στρόγγυλη, η λογική μου τετράγωνη
διαρκώς μου διαφεύγει - χάνω τη σκέψη μου
δεν έχω πια ευθύνη, είμαι καταλογισμού μειωμένου
πήρε την ευθύνη μου το άρωμά της
μυρίζω το σώμα της και χάνω σε μυαλό
τη θέλω μα όχι απ’ το λόγο, απ΄το ένστικτο.

Τη θαυμάζω, που μπορεί να είναι τόσο για μένα
χωρίς τίποτα, μόνο να είναι, επειδή έτσι
χωρίς προσπάθεια. Κι όσο χωρίς προσπάθεια είναι
τόσο περισσότερο έτσι. Επειδή αν το προσπαθήσει να είναι
το χάνει απ’ την προσπάθεια, επειδή το καταλαβαίνω
πως το προσπάθησε. Μα δεν το προσπαθεί
κι άλλο τόσο γίνεται.

Μ’ αρέσει χωρίς εξήγηση κι αυτό είναι πολύ
μα αν προσπαθήσω να το εξηγήσω
χάνω λιγάκι απ’ το μ' αρέσει
για αυτό το αφήνω να μ' αρέσει
χωρίς να το εξηγώ
κι όσο ανεξήγητο το αφήνω μ' αρέσει περισσότερο
και δεν ξέρω αν αυτό έχει τέλος.

Από κάτι κινήσεις, από κάτι αγέρηδες
από κάτι που τάχα στο πάτωμα της έπεσε
ή επειδή κουράστηκε το ένα σταυροπόδι της·
η μετακίνησή της από πόδι σε πόδι
έχω την εντύπωση πως κράτησε χρόνια.

Επειδή μ’ αρέσει σε πολλά σημεία αποπροσανατολίζομαι
είναι το ετούτο και το εκείνο της
δεν τα προλαβαίνω, χρειάζομαι έναν κατάλογο.
Κι ακόμα δεν την έχω γδύσει. Φαντάσου.












Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία