06 Φεβρουαρίου 2016

Λάθος Κόσμος



Πολλά τριαντάφυλλα περνούν απόψε μπροστά απ΄τα μάτια μου
σαν στρατιώτες που κάπου πηγαίνουν κι αφήνουν 
πίσω το άρωμά τους.
Λευκά κρίνα και μερικές σταγόνες αίματος προχωρούν.
Μυρουδιές του χθες. Δεν γνώριζα πως το παρελθόν έχει μυρουδιά
τα παιδικά μας χρόνια έχουν μια μυρουδιά ξεχωριστή
τα παιδικά μας χρόνια πάντα παραμένουν μια εικόνα
μες τις εικόνες τονισμένη.
Τα παιδικά μας χρόνια και το λιβάδι τους
και το χρώμα που δεν σβήνει κι επιμένει
κι ο ορίζοντας ο κυρτός που έρχεται από κάτω.
Πάντα στ' όνειρο μια χωριάτικη σκάλα
ουρανός γαλάζιος, ήλιος λαμπερός και πλατιά διάθεση.
Η μυρουδιά της βροχής στο χώμα και το σκασιαρχείο
μια ερωτική δασκάλα με την δαντέλα την πρόστυχη στο μπούτι
και το πρώτο ξημέρωμα σ' έναν κόσμο που ποτέ
δεν υποψιάζεσαι τί σου επιφυλάσσει.

Ο εδώ ερχομός - μια παρθένα εμφάνιση
μια λευκή άδεια μνήμη κι ένας σύσσωμος ουρανός
μια όλη φως διαύγεια, μια χωρίς σκέψη διάρκεια
ένα του κόσμου συνεχές. 
Και τα τσακάλια τα σκουρόχρωμα
που παραμονεύουν τις αθωότητες
κι ο κόσμος να χάνεται απ΄τις γωνιές του
με το ξέσπασμα της εφηβείας.
Το στένεμα του απέραντου κι η θλίψη που επιφέρει
κάτι το ύπουλο που ματαιώνει τη χαρά
και γυρίζει πίσω. Κατεδαφίσεις ενός λουλουδιού
που φύτρωσε κάτω από μια πολυκατοικία.
Κι επιμελώς συσσώρευση των καθηκόντων
οι σπουδές και τα χαμένα πάντα νιάτα
κι η επερχόμενη μίμηση, κι ο κόσμος ολόγυρα θηλιά.
Και το εγώ και το εσύ και το ποιος είσαι
και το πόσος έμεινες. 

Μετά η ωρίμανση κι ένας λάθος γάμος
ένας λάθος φίλος
δύο τρεις λάθος γκόμενες
λάθος λεωφορεία
λάθος πολιτικές
λάθος γυναίκες, λάθος άντρες
λάθος καναρίνια, λάθος χαλί στο πάτωμα
λάθος καφές σε λάθος σπίτι, με λάθος νύχτα
σε λάθος καρδιά μυαλού λάθος
κι ένας λάθος γείτονας
σε λάθος δουλειά
κι ο αγώνας με το ξυπνητήρι για το τι.

Και να που πάλι δεν σημάδεψες σωστά
με τούτη σου τη γέννηση
κι έπεσες πάλι σε λάθος κόσμο.

Δημοσίευση σχολίου

Ο Χώρος κι ο Χορός

Τελειώνουν τα ψέματα τώρα πρέπει να στρωθούμε στη δουλειά και να ζήσουμε για τον εαυτό μας αρκετά χάσαμε χρόνο ονει...