09 Μαρτίου 2016

Ο Κόσμος κι ο Κόσμος μας






Ο κόσμος όπως τον ξέρουμε έχει καταρρεύσει
χτίζεται μονάχος του σε άλλη μεριά
καινούργιος κόσμος απ’ τον παλιό, απ’ τα παλιά υλικά
όλες οι νύχτες μας μετακινούν κι ένα λιθαράκι.

Τραβήξαμε μέσα απ’ τον κόσμο τον κόσμο μας
με την πρόθεση να τον κερδίσουμε πίσω.
Ο κόσμος, όπως τον γνωρίσαμε, έχει πια καταρρεύσει
μόνο στην άκρη της μνήμης μας ζει
να επιστρέφουμε στον παλιό κόσμο είναι πόνος
σημαίνει να γυρίζουμε πίσω
μέσα στις στάχτες και τ’ αποκαΐδια του,
σαν κάτι γνωστό ακόμα να ψάχνουμε
έναν σύντροφο που ξεχάσαμε, ή τα νέα μιας περασμένης βδομάδας
ή ακόμα και τα νέα ενός μέλλοντος που δεν μας αφορά
ή να δούμε τη συνέχεια μιας γυναίκας που γι' αυτήν
ο κόσμος είναι ακόμα μπλεγμένος στα πόδια της.

Ο κόσμος, όπως τον μάθαμε, έχει πια καταρρεύσει
εμείς τον γκρεμίσαμε, με τις άκρες των δαχτύλων μας
με τις αναπνοές μας, προσπαθήσαμε να τον ανοίξουμε
ο κόσμος, όπως μας τον έμαθαν, δεν ζει πια στην καρδιά μας
ποτέ άλλωστε δεν ζούσε. 




Δημοσίευση σχολίου

Η Μοίρα των Ζωγράφων

Υπάρχει μια μοίρα όταν γράφεις να στρέφεσαι προς τα μέσα είναι η μοίρα της απομόνωσης αν αντιστέκεσαι σ’ αυτή...