Ο Κόσμος κι ο Κόσμος μας






Ο κόσμος όπως τον ξέρουμε έχει καταρρεύσει
χτίζεται μονάχος του σε άλλη μεριά
καινούργιος κόσμος απ’ τον παλιό, απ’ τα παλιά υλικά
όλες οι νύχτες μας μετακινούν κι ένα λιθαράκι.

Τραβήξαμε μέσα απ’ τον κόσμο τον κόσμο μας
με την πρόθεση να τον κερδίσουμε πίσω.
Ο κόσμος, όπως τον γνωρίσαμε, έχει πια καταρρεύσει
μόνο στην άκρη της μνήμης μας ζει
να επιστρέφουμε στον παλιό κόσμο είναι πόνος
σημαίνει να γυρίζουμε πίσω
μέσα στις στάχτες και τ’ αποκαΐδια του,
σαν κάτι γνωστό ακόμα να ψάχνουμε
έναν σύντροφο που ξεχάσαμε, ή τα νέα μιας περασμένης βδομάδας
ή ακόμα και τα νέα ενός μέλλοντος που δεν μας αφορά
ή να δούμε τη συνέχεια μιας γυναίκας που γι' αυτήν
ο κόσμος είναι ακόμα μπλεγμένος στα πόδια της.

Ο κόσμος, όπως τον μάθαμε, έχει πια καταρρεύσει
εμείς τον γκρεμίσαμε, με τις άκρες των δαχτύλων μας
με τις αναπνοές μας, προσπαθήσαμε να τον ανοίξουμε
ο κόσμος, όπως μας τον έμαθαν, δεν ζει πια στην καρδιά μας
ποτέ άλλωστε δεν ζούσε. 




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παιδί του Ουρανού

Η Τέχνη του Αποχωρισμού

Η Σιωπή του Ιησού