Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2016

Η Επαναστάτρια

Εικόνα
 Αργότερα έλεγαν: "δεν της φαίνονταν". Μάλλον επειδή ήταν λιγνή. Θα πρέπει να ζύγιζε περίπου 40 κιλά, όμως αν το μεγαλείο πήγαινε με το κιλό ζύγιζε τόνους. Ήταν ήσυχη, σχεδόν αόρατη. Μικρή έπαιζε κρύβοντας τα μάτια της με τα χέρια της κι έλεγε στη μητέρα της: "Μητέρα δεν υπάρχω, δεν υπάρχω, που είμαι? Έχω χαθεί". Η μητέρα της γελούσε μαζί της. "Σε βλέπω, σε βλέπω", της έλεγε, "ψέματα λες". "Όχι όχι, δεν λέω ψέματα μητέρα, δεν υπάρχω, δεν υπάρχω", απαντούσε. Τότε η μητέρα της σκέφτονταν με φόβο μη τυχών το πιστέψει στη ζωή της πως δεν υπήρχε.  Το αγαπημένο της καταφύγιο ήταν κάτω απ’ το κρεβάτι. Από κει έβλεπε τα φαρδιά πέλματα του πατέρα της. Κάποτε, με μια καρφίτσα, του τρύπησε ένα δάχτυλο. Είπε πως ήθελε να δει αν είχε αίμα, έλεγε για τον πατέρα της στη μητέρα της πως ήταν ψεύτικος.Της έλεγε πως ο πατέρας της ήταν ζωγραφιστός κι από χαρτόνι. Κι όλο αυτό επειδή δεν μύριζε.
 Η Μ. ήταν αρνί και λιοντάρι. Αρνί στη ζωή λιοντάρι στη γραφή τ…

Ας Μιλήσουμε για Έρωτα

Εικόνα
Ο τύπος έπαιζε έξω απ’ την είσοδο του μαγαζιού φυσαρμόνικα. Εκείνη είχε συνηθίσει να βλέπει ανάλογους τύπους σε γωνιές της πόλης. Μα... το βλέμμα της έπεσε για ένα δευτερόλεπτο περισσότερο σ’ αυτόν κι αυτό κάποιο στίγμα άφησε στη μνήμη. Όταν βγήκε κρατώντας μια τσάντα με ψώνια έψαξε να τον δει, όμως ο τύπος είχε φύγει.
 Αυτά ξέφυγαν ακόμα κι απ’ τη συνείδησή της. Όταν πλησίαζε σπίτι της, τον είδε καθισμένο σε μια μάντρα ενός διπλανού σπιτιού να παίζει το ίδιο μελαγχολικό τραγούδι. "Έλα Θεέ και Κύριε", σκέφτηκε, "πότε πρόλαβε να φτάσει ως εδώ?" Εκείνη είχε έρθει με το αυτοκίνητο. Χαμογέλασε όμως λιγάκι και τον πρόσεξε καλύτερα. Υπήρχε κάτι αταίριαστο σ’ αυτόν. "Τι κρίμα, τόσο νέος, και...χμ, αρκετά όμορφος... μα να είναι αλήτης", σκέφτηκε. Μετά, κάτι που είχε προσέξει χωρίς να το συνειδητοποιήσει, την έκανε πάλι να σκεφτεί γι' αυτόν. Ο τύπος είχε μακριά σγουρά μαλλιά και σίγουρα φρεσκολουσμένα, επειδή το αεράκι τα χάιδευε και τ' ανασήκωνε απαλά κα…

Ο Νέος Άνθρωπος

Εικόνα
  Ο νέος άνθρωπος θα είναι υγιής, θα καταργήσει τα νοσοκομεία και τους ψυχιάτρους. Ο νέος άνθρωπος θα είναι χαρούμενος, θα καταργήσει τη θλίψη, δεν θα είναι αυτοκαταστροφικός αλλά αυτοδύναμος.
 Ο νέος άνθρωπος θα είναι συλλογικός με μια όμως άλλη, βαθύτερη σύνδεση και χωρίς εξαρτήσεις. Θα είναι συλλογικός από κοινωνικότητα της φύσης του κι όχι από ανωμαλία της κοινωνίας, διότι θα χάσει την ανάγκη.
 Από τον πολιτισμό θα κρατήσει μόνο τον πολιτισμό και θα χάσει την βαρβαρότητά του. Απ’ τις ιδιότητές του θα κρατήσει τις ανάλαφρες. Απ’ τον έρωτα το άρωμά του.
Απ’ τη σκέψη του θα κρατήσει το νου του. Θα συνδέσει το μυαλό του με την πλατιά ευφυΐα κι η ατομική ευφυΐα θα συρρικνωθεί και θα εξαλειφθεί ως η αρμόζουσα θέση της.
 Θα χάσει εντελώς την πονηρία του για ν’ ανοίξει και ταυτόχρονα θα κερδίσει πίσω την χαμένη του εμπιστοσύνη. Θα παραδοθεί άνευ όρων στη ζωή για να μπορεί να της θέσει τους όρους του. Θα βασιλέψει ξανά η αθωότητα.
 Ο νέος άνθρωπος θα χάσει όλο το παρελθόν του μαζί και την προ…