06 Μαΐου 2016

Το Άγγιγμα









Πρώτη φορά τη συνάντησα για κάτι επαγγελματικό
παρουσία μάλιστα πελάτη
από μια γκάφα της έκανε μια κίνηση που θα την εξέθετε
την κάλυψα με μια ματιά,
της είπα: χάσε την αναστάτωση και την έχασε.
Όλα συνέχισαν κανονικά - μου έκλεισε το μάτι
ως συνωμότης, κανείς δεν υποψιάστηκε τίποτα
και στην χειραψία του αποχαιρετισμού
μου έπιασε το χέρι απαλά κι ένιωσα
μια ανεξήγητη θέρμη·
έβαζε στο χέρι καρδιά
και μ’ έκανε να σκέφτομαι πως δεν τελείωσε.
Δύο μέρες και δύο νύχτες κουβαλώ
ετούτη τη χειραψία, σαν ένα καράβι λόγια
μα μόνο εκείνη μπορεί να δώσει την ερμηνεία
ή να μην τη δώσει.
Μάλλον ήταν ένα άγγιγμα μες τα πολλά αγγίγματα
τα καλλιτεχνικά, κάτι που δεν σημαίνει απολύτως τίποτα
και το μεταφράζεις από σένα·
όμως υπάρχει σίγουρα ένα στιγμιαίο άγγιγμα
που στο βάθος καίει.
Ήταν απλώς ένα άγγιγμα που κράτησε
τρία δευτερόλεπτα  περισσότερο
μα μπορεί να σε κρατήσει μήνες εκεί 
που αφήνει μια εντύπωση
πως κι αν ακόμα ποτέ δεν έζησες και δεν θα ζήσεις
με αυτό το άτομο…
χρειάστηκε να βιώσεις ένα αίσθημα αποχωρισμού.





Δημοσίευση σχολίου

Ο Χώρος κι ο Χορός

Τελειώνουν τα ψέματα τώρα πρέπει να στρωθούμε στη δουλειά και να ζήσουμε για τον εαυτό μας αρκετά χάσαμε χρόνο ονει...