Το Άγγιγμα









Πρώτη φορά τη συνάντησα για κάτι επαγγελματικό
παρουσία μάλιστα πελάτη
από μια γκάφα της έκανε μια κίνηση που θα την εξέθετε
την κάλυψα με μια ματιά,
της είπα: χάσε την αναστάτωση και την έχασε.
Όλα συνέχισαν κανονικά - μου έκλεισε το μάτι
ως συνωμότης, κανείς δεν υποψιάστηκε τίποτα
και στην χειραψία του αποχαιρετισμού
μου έπιασε το χέρι απαλά κι ένιωσα
μια ανεξήγητη θέρμη·
έβαζε στο χέρι καρδιά
και μ’ έκανε να σκέφτομαι πως δεν τελείωσε.
Δύο μέρες και δύο νύχτες κουβαλώ
ετούτη τη χειραψία, σαν ένα καράβι λόγια
μα μόνο εκείνη μπορεί να δώσει την ερμηνεία
ή να μην τη δώσει.
Μάλλον ήταν ένα άγγιγμα μες τα πολλά αγγίγματα
τα καλλιτεχνικά, κάτι που δεν σημαίνει απολύτως τίποτα
και το μεταφράζεις από σένα·
όμως υπάρχει σίγουρα ένα στιγμιαίο άγγιγμα
που στο βάθος καίει.
Ήταν απλώς ένα άγγιγμα που κράτησε
τρία δευτερόλεπτα  περισσότερο
μα μπορεί να σε κρατήσει μήνες εκεί 
που αφήνει μια εντύπωση
πως κι αν ακόμα ποτέ δεν έζησες και δεν θα ζήσεις
με αυτό το άτομο…
χρειάστηκε να βιώσεις ένα αίσθημα αποχωρισμού.





Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία