15 Ιουνίου 2016

Η Φλογέρα








Γύρω μου συμβαίνουν τρομαχτικά κι ευχάριστα πράγματα
παίζω τη φλογέρα μου και προχωρώ
γύρω μου θύελλες, ομίχλες και καπνοί
παίζω τη φλογέρα μου και τα διασχίζω.
Κάποιος ζητάει το χέρι μου, το δίνω
μου κρατάει πάντα ένα δάχτυλο, του το χαρίζω
παίζω τη φλογέρα μου και προχωρώ,
δεν σταματώ, συνεχίζω.

Μαθαίνω τη συμπόνια, μαθαίνω την αγάπη, μαθαίνω την ευτυχία
γύρω μου συμβαίνουν παράξενα πράγματα
κοιτάζω σαν να διασχίζω έναν πόλεμο
παντού τραυματισμένοι
η φλογέρα μου να είναι καλά
πιάνω γερά τη φλογέρα σαν όπλο και προχωρώ.

Χέρια με πιάνουν χέρια μ’ αφήνουν
συχνά ελεώ και συχνά χρειάζομαι ελεημοσύνη
όμως πάντα παίζω τη φλογέρα μου και προχωρώ.
Για λίγο σταματώ, κοιτάζω παράξενα
κόσμο και κόσμο αναγνωρίζω και χαιρετώ
αφήνω κι αφήνω πίσω μου, προσπερνώ
και καθώς πέφτει τ’ απόβραδο, μοναχικός
άλλοτε λιγάκι μελαγχολικός, άλλοτε χαρούμενος
σκύβω πιάνω από κάτω τη φλογέρα μου
λέω δόξα τω θεό και προχωρώ.

Χωρίς τη φλογέρα μου θα ήμουν χαμένος
αυτή μου δίνει το ρυθμό
την έχω πάντα μαζί μου
ιδιαίτερα στις κηδείες.





Δημοσίευση σχολίου

Σχέση με το Δάσκαλο

     Με ταχτοποιείς μέσα μου, και ξέρω πως το κάνεις, είναι που ζύγισες πρωτύτερα της ψυχής τα ζητούμενα. Είσαι ο πρωτοπόρος ...