Ενός Λεπτού Άχρονο








Τώρα που κοιτάζω λιγάκι προς τα πίσω
την πιο παράξενη ζωή έζησα
μια ζωή χωρίς συνέχεια·
θα μπορούσα να την κατατάξω στ' ασπόνδυλα. 
Μια ζωή που θα μπορούσες να τη σκεφτείς
ως ζωής θέμα πέντε διαφορετικών εποχικών βιβλίων·
θα μπορούσες αυτό να το πεις και πρωτοτυπία.
Κι ενώ σε όλα τα βιβλία είμαι ο κεντρικός ήρωας
επίσης σε όλα τον τύπο δεν τον ξέρω
κι ενώ παλεύει κι όσα περνά εγώ τα περνώ
αισθάνομαι σαν να μην με αφορούν
κι ενώ απ’ το υλικό των πέντε αυτών βιβλίων αποτελούμαι
χρειάζομαι το υλικό τους για να πάψω να είμαι
ή για να φτάσω να είμαι, επειδή το ίδιο είναι.
Κι αυτό που κατά καιρούς αισθάνομαι
σε μένα ν' αλλάζει, δεν αλλάζει          
μόνο κάτι παίρνει τη θέση του
τη σωστή του θέση
κι ενώ έλλειψη αισθάνομαι
κάτι ακόμα πρέπει να χάσω.

Είμαστε τόσα πολλά πράγματα
κι όταν σταματήσει η σκέψη μας
απολύτως τίποτα κι όλα. 

Τότε μόνο ζωή είμαστε. 
Τότε όλα γύρω μας σταματημένα
χωρίς ωστόσο να είναι νεκρά.




Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία