09 Ιουνίου 2016

Ο Χαλασμός του Ονείρου





Ο πρωταγωνιστής τη φιλούσε, έλιωνε στο φιλί του
δίπλα μου μια γυναίκα είχε κατάφωρα συγκινηθεί
άθελά της μου έπιασε και μου έσφιξε το χέρι·
όλος ο κινηματογράφος είχε βουρκώσει
έγινα έξαλλος και σηκώθηκα όρθιος·
μα καλά, δεν το βλέπετε πως ψέματα κάνουν! Ούρλιαξα.

Κάτσε κάτω ενοχλητικέ, μου αντιγύρισαν.
Μια άλλη γυναίκα έσκυψε στο αυτί μου κι είπε:
Τώρα είναι το καλό, γνωρίζω την υπόθεση.
Δεν είναι υπόθεση τρελή! Φώναξα, είναι σενάριο!
Πετάξτε τον έξω! Φώναξε ένας απ’ το βάθος
έχει ανάρμοστη συμπεριφορά.
Η γυναίκα που μου είχε πιάσει το χέρι
με κοίταξε με παράπονο κι είπε σιγανά:
Γιατί το κάνεις αυτό; γιατί δεν μας αφήνεις να το ζήσουμε;
Γιατί μας χαλάς τ' όνειρο;

Κι ήταν μια γυναίκα πράγματι να την ερωτεύεσαι
με αληθινά χείλη, όχι χάρτινο σώμα
να τη φιλάς νυχθημερόν στο στόμα
να της κάνεις έρωτα τρελό, στο έπακρο να τη ζεις.

Θυμήσου, της είπα, την τελευταία φορά που ερωτεύτηκες.
Μη μου χαλάς τ’ όνειρο, είπε λυπημένη.
Μη μας χαλάς τ' όνειρο, είπαν όλοι μες στον κινηματόγραφο·
τους πέταξα τα σπόρια κι έφυγα
άλλης μοίρας άνθρωπος εγώ
σχεδόν καταδικασμένος να ζω.








Δημοσίευση σχολίου

Ο Χώρος κι ο Χορός

Τελειώνουν τα ψέματα τώρα πρέπει να στρωθούμε στη δουλειά και να ζήσουμε για τον εαυτό μας αρκετά χάσαμε χρόνο ονει...