Το Λευκό










Τόσα έχουν πάνω του γραφτεί και ξεγραφτεί
τόσα συνθήματα κι οδηγίες
όποιος πέρασε άφησε και μια μολυβιά
τί να σου κάνει και το λευκό.
Τόσα έχουν πάνω του γραφτεί και ξαναγραφτεί
που τα διαβάζεις κάθετα λέξεις πάνω σε άλλες λέξεις
και ξεχωρίζουν ακόμα οι πρώτες
κι οι τελευταίες φωνάζουν.
Τόσα έχουν γραφτεί και ξεγραφτεί
που το χαρτί κιτρίνισε μ’ αντέχει.
Τόσα, όποιος πέρασε έγραψε πάνω του και μια ιστορία
τη δική του ιστορία
μα υπήρχε ήδη μια ιστορία γραμμένη εκεί
πόσο ευδιάκριτη κι αυτή να είναι τώρα?

Τόσα έχουν γραφτεί και ξεγραφτεί
που έχει τριφτεί το χαρτί
κι ολονυχτίς να κάθεσαι να σβήνεις·
τόσα έχουν γραφτεί και ξαναγραφτεί
που θα μπορούσες να πεις πως τώρα πια
δεν υπάρχει καμιά ελπίδα για μια γραφή
ευδιάκριτη και καθαρή.
Τόσα, μα στο βάθος του λευκού,
τίποτα δεν έφτασε ως εκεί να εγγραφεί
ούτε κι η κηλίδα. Ούτε κι η σκιά.
Τίποτα. Όλα γράφτηκαν δύο μέτρα πάνω απ’ το έδαφος
και δύο μέτρα κάτω απ’ το χώμα.

Εκεί, στο λευκότερο του λευκού, δεν έφτασε ποτέ τίποτα.
Εκεί, ποτέ δεν γράφεται τίποτα
παρεκτός κι αν είναι
απ’ το δικό σου χέρι.



Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία