29 Ιουλίου 2016

Τα Μάτια








Τα μάτια τα φανερώνουν όλα
στα μάτια μέσα θα δεις κηλίδες
κόσμους μάταιους, αργοπορημένους·
καταστροφές.
Μια απλή ανάγνωση των ματιών αρκεί
για να μην θέλεις να καταλάβεις
σε συνδυασμό με τους εκφερόμενους ήχους
για να διακρίνεις την κούραση
την έλλειψη μεταμέλειας·
τότε όλες οι λέξεις περνούν στο πλάι
δεν σου λένε ποτέ τίποτα
όσο οι ήχοι τους
όσο τα χρώματα·
άνθρωπος που μαρτυρά διαρκώς τον εαυτό του
που τον σκεπάζει κάτω απ’ τις λέξεις
όμως τα μάτια, το βλέμμα, πως να τα κρύψεις
τους ήχους κι ό,τι άλλο κυκλοφορεί στον αέρα
και πως να εμπιστευτείς τις λέξεις
κι όχι αυτό που αισθάνεσαι απ’ την αμεσότητα
που πολλές φορές δεν έχει καμιά επιείκεια
κι είναι όλο - ο ήχος, το βλέμμα κι ο αέρας
γύρω απ’ τον άνθρωπο...
μια μόνο κραυγή
σ’ ένα χρώμα γκρίζο που το λένε κι αύρα

Κάτι τόσο ξεκάθαρο και σίγουρο όπως η ύλη.
Τότε, για τη σκέψη έχεις μια αίσθηση παραισθησιογόνα
πως πρόκειται μόνο για μια μεταβλητή διάθεση
που δεν μπορεί να κόψει τον αέρα

Τα μάτια, ο θολωμένος αυτός καθρέφτης του αισθήματος
ετούτος ο διαρκής μάρτυρας
που συχνά περνά απαρατήρητος
σε μια ζωή μνήμης

Μα τα μάτια - τι φταίνε κι αυτά
τόσα που είδαν
άλλο τόσο που θαρρούν κρύφτηκαν
άλλο τόσο ο κόσμος ολόγυρά τους που τα μοιάζει

Τι τύχη! Να μη μιλάς και να τα λες όλα
Τι τύχη! Να το δεις, να το ζήσεις
να το πετύχεις στο κέντρο του·
Τι τύχη, να μην είσαι άνθρωπος της διασποράς

Να έχεις την απόλυτη αυτή ευλογία να καθρεφτιστής
σε δυο υπέροχα ανθισμένα μάτια·
Τι τύχη! διαρκώς να μην ζαρώνεις
απ’ των ψυχών το ζάρωμα
και την κούφια υπόθεση ενός κρησφύγετου

Τι τύχη! Να μην θέλεις να πετύχεις κάτι
να ζεις χωρίς λαβύρινθο
και τι όμορφα θα ήταν
να γέμιζε ο κόσμος δροσερά ανθισμένα μάτια
να ρίχνεις διαρκώς τους διψασμένους κουβάδες σου
σε θαλασσινά πηγάδια

Το θολό νερό να χαθεί
ο πόνος να ξεκαρφωθεί απ’ τα βλέμματα·
ένας κόσμος χωρίς εσταυρωμένους ό,τι λείπει
απ’ τον κόσμο μας

Τα μάτια μας - αυτοί οι πρόσφυγες
χωρίς πατρίδα
που αρχίζουν να σου λένε τόσα
χωρίς να υπάρχει μέρος να κρυφτείς
παρά μόνο μέσα στη σιωπή σου

Τα μάτια - αυτός ο μάρτυρας 
σ' ένα ανυπόστατο δικαστήριο
σ' ένα δικαστήριο που δεν υπάρχει
γι' αυτό και δεν υπάρχει ο λόγος τους
να λένε ψέματα. 



Δημοσίευση σχολίου

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία

 Το βλοκγάκι μάλλον θα κλείσει, όμως μια τελευταία ιστορία προλαβαίνω να τη γράψω, για μια γυναίκα διαφορετική, διαφορετική ω...