19 Ιουλίου 2016

Χωρίς Τίτλο






Θερμό καλοκαίρι παράξενο
έρπει μια φαντασία
ξεγλιστρά                  
που μας πηγαίνει έν αεράκι μες στις φωνές

καταδύεται μισοφέγγαρο
αναδύεται πανσέληνος
φωνές φίλων ακούγονται μακρινές
η αγάπη ξυπνά

σημάδεψε τη χαρά
κάτω απ΄τα σαράντα κύματα
να την ξεσκεπάσεις
περνούν πάνω απ΄την ψυχή μας
μανιασμένα όλα σαν ανεμοστρόβιλος

μα κάτω, εκεί βαθιά, που το βλέμμα πολλές φορές δεν φτάνει
κάτι σαν αιώνιο καλοκαίρι υπάρχει
μέσα στις βουιστές λεύκες

κάτω εκεί, όπου πολλές φορές δεν ζούμε εμείς
κι η ζωή μας δεν το φτάνει
ωστόσο, αδύνατον να το αρνηθείς
πως παράδεισος υπάρχει

εκεί που πολλές φορές δεν φτάνουν τα βήματά μας
μα η ηχώ των βημάτων μας
εκεί, που μια μόνο ματιά να ρίξεις
και μια γεύση να πάρεις
αντέχεις τρεις ζωές να μην ζεις

για μια μυρουδιά μόνο παραδείσου
όλη την κόλαση δυο φορές την περνάς.

Χριστέ μου, είμαι βέβαιος πως όταν έλεγες
μέσα μας είναι το βασίλειο των ουρανών
είχες συμπληρώσει σ' ένα τόνο φωνής χαμηλότερο
κι όλα τ' άλλα
μα αυτό, ποιος ξέρει γιατί,
δεν κατεγράφη.

Υπάρχουν δύο οπτικές να δεις τα πράγματα
ή πως είναι καλό, ή πως σε καλό θα μας βγάλει.



Δημοσίευση σχολίου

Ο Ταξιδιώτης

...Και μετά, αν ξεκαθαρίσει αρκετά το τοπίο, βλέπεις τη ζωή εντελώς διαφορετικά, τη βλέπεις σαν ένα συνειδητό ταξίδι,...