Περί Αυτογνωσίας






  Να έχεις, λένε, αυτογνωσία, το γνώθι σαυτόν, να ξέρεις τον εαυτό σου. Κι είναι ψηλά στην κλίμακα των αρετών, η πρώτη. Μα τί είναι αυτογνωσία, τί αποκομίζεις με την αυτογνωσία και τι χρειάζεται? Και σάμπως δεν έχουν όλοι αυτογνωσία, δεν είναι κάτι? Τι περισσότερο είναι η αυτογνωσία και που τελειώνει?

 Έχει κάποιος ένα φύλο και καθώς ψάχνεται κι αναζητά την αλήθεια αρχίζει να το αισθάνεται στα ρηχά της ύπαρξής του και κατανοεί πως είναι μόνο μια ιδιότητα του σώματος κι αποτέλεσμα ορμονών, κάποια σωματικά χαρακτηριστικά. Κι αφού έχει μια φυσική γέννηση κι απ’ αυτή πιάνει και ξεκινά τη ζωή του και την ορίζει…  η αναζήτηση τον κατεβάζει κάτω απ’ αυτήν κι αρχίζει να νιώθει την προέλευσή του απ’ την αρχή του κόσμου, ο πατέρας κι η μητέρα έχουν μείνει κι αυτοί στα ρηχά και μόνο κάποια χαρακτηριστικά έχουν τελικά κληρονομηθεί.

 Αποφασίζει λοιπόν κάποιος να επισκεφτεί έναν ψυχολόγο, πράγμα ίσως απαραίτητο στην εποχή μας σε κάποια ηλικία να λύσει τα ψυχολογικά του προβλήματα. Συνήθως υπάρχουν κάποια ψυχολογικά προβλήματα που έχουν διαταράξει και σταθεί εμπόδιο στην εφηβεία και κάποια άλλα ακόμα βαθύτερα της παιδικής ηλικίας, που αφορούν το στενό περιβάλλον, το ευρύτερο, το κοινωνικό, το σχολείο, κ.ο.κ.

 Ας πούμε, πως μετά από κόπο, κλάμα και βάσανα, τα φέρνει στην επιφάνεια, τα φωτίζει κι απελευθερώνεται από υποσυνείδητες πεποιθήσεις που καθοδηγούν τη ζωή του, από αγκυλώσεις, θρησκευτικά δόγματα και πολιτισμικά βάσανα, καθώς και βάσανα ήθους, εθίμων και σχεδόν ένα τσουβάλι προκαταλήψεις, ενοχές και τύψεις, που αυτά εμπεριέχουν. Αντιλήψεις περί του πλούτου, περί του κακού και του καλού, τί είναι δίκιο τί άδικο, τί ελεημοσύνη, τί κόλαση και τί παράδεισος, και φτάνει όπως πάντα κάποιος στο θεό, στην αλήθεια, στο θάνατο και παλεύει με αυτά τα πράγματα.

 Ξεκίνησε λοιπόν το ταξίδι της αυτογνωσίας, να μάθει ποιος είναι κι έφτασε στον πνευματικό δρόμο. Αν τα βρει κάπως σκούρα ακολουθεί μια πεπατημένη οδό, οι περισσότεροι αυτό κάνουν. Βρίσκει μέσα του έναν ισχυρό χριστιανισμό που έπεσε εκεί με την βάπτισή του και τον δέχεται, τον ασπάζεται, συμφιλιώνεται μαζί του. Ή, αν έχει κάποια τάση του αντάρτη ή αν είναι αντιδραστικός φύση...εναντιώνεται σ’ αυτή τη φύτευση του χριστιανισμού, παλεύει με τον Χριστό και βλέπει δίπλα Βούδα. Αρπάζεται απ’ τον Βούδα μειώνει τον Χριστό, ή τους σβήνει και τους δύο, τους διαγράφει, έχει το εργαλείο να το κάνει, τον μηδενισμό.

 Τους διαγράφει λοιπόν όλους απ’ τη μνήμη επειδή τον βασανίζουν κι έχουν απαιτήσεις,  μ’ ένα ολοστρόγγυλο μηδέν κι ησυχάζει. Ησυχάζει? Όχι δεν ησυχάζει. Γίνεται επιστήμονας, γίνεται φιλόσοφος, γίνεται Πλατωνικός, καραέλληνας ή καραινδός, ή πέφτει με τα μούτρα στην ιστορία και καταβροχθίζει βιβλία να φτάσει να βρει την αλήθεια και φτιάχνει το δικό του κράμα πεποιθήσεων. Αν δεν τον βοηθά και πολύ το άνοιγμα του μυαλού του καταλήγει φανατικός. Θέλει να τα κάψει όλα τ' άλλα να υπερνικήσει η δικιά του πίστη, που αν δεν την ασπαστούν όλοι είναι σαν να μην την έχει.

 Τελικά ξεκίνησε να μάθει τί και ποιος είναι κι έφτασε να ερωτοτροπεί και να έχει γίνει εραστής της αλήθειας. Κι ενώ έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο αντί να έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο έχει εισβάλει στο μεγάλο μπέρδεμα. Τι είναι αλήθεια? Υπάρχει αλήθεια? Μια μόνο αλήθεια? Είναι το ψέμα κι η αλήθεια ένα? Υπάρχουν θέσεις και για το ένα και για το άλλο.

 Ο κάθε αναζητητής, προκειμένου ν’ αποκομίσει απαντήσεις, στρέφεται στην κατανόηση του σύμπαντος. Ως τώρα ήταν στην κατανόηση του σύμπαντος κόσμου που έμοιαζε να έχει μια σταθερά, μ' αυτό δεν τον καλύπτει, δεν είναι αυτό, αντιλαμβάνεται την πλάνη των αισθήσεων και προχωρά βαθύτερα σκεπτόμενος πως ό,τι είναι το σύμπαν είμαι κι ό,τι είμαι είναι το σύμπαν. Όμως τι είναι το σύμπαν για να είναι κι αυτός?

  Ο ήλιος είναι κάπου ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερος από το μέγεθος της γης. Ενώ υπάρχουν περίπου εκατό δισεκατομμύρια ήλιοι μόνο στο γαλαξία μας και περίπου εκατό δισεκατομμύρια γαλαξίες με αντίστοιχους ήλιους. Όλα αυτά σ' ένα μόνο σύμπαν επειδή υπάρχουν ποιος ξέρει πόσα παράλληλα σύμπαντα, ποιος ξέρει πόσων διαστάσεων και το καθένα με τους δικούς του φυσικούς νόμους. Κι ενώ αντιλαμβανόμαστε τρεις μόνο διαστάσεις του δικού μας σύμπαντος υπάρχουν πολλές περισσότερες. Και το κάθε τι στο σύμπαν είναι ταυτόχρονα παντού. Και σαν να μην του έφτανε του απείρου αυτό το μέγεθος διαστέλλεται κι από πάνω. Αυτό είναι περίπου το σύμπαν κι αυτό είσαι.Αλήθεια δεν ήθελες? Ορίστε η αλήθεια του ποιος είσαι. Τι θα κάνεις τώρα με αυτή?

 Τώρα, πως καταφέρνει μέσα σ’ αυτό το πράγμα το πλάσμα άνθρωπος να έχει μικρότητα, στεναχώρια, πλήξη κι εγωισμό... παραμένει ανεξήγητο. Ίσως όμως κάποτε το σύμπαν εξηγηθεί.

  Τελικά η αυτογνωσία στο μόνο που βοηθά είναι να τραβηχτείς σε μια γωνιά του κόσμου, κι από κείνο το ύψος να μπορέσεις να δεις την κωμικότητα, τη μικρότητα και την τραγικότητα της ανθρωπότητας και της μοίρας της. Μιας χούφτας κόσμου σ' έναν κουβά θολό νερό, κάπου χαμένοι κι απομονωμένοι στο πέλαγος του σύμπαντος, να τρώγονται και να χτυπούν με λύσσα ο ένας τον άλλον, για τα συμφέροντα, τη ματαιοδοξία, την εξουσία, την κυριαρχία, τον πόλεμο. Και κάποιοι να φωνάζουν μέσα σε όλο αυτό: Εδώ τα καλά λουλούδια! Και κάποιοι άλλοι να φωνάζουν: Εδώ τα καλά οπλοπολυβόλα!  

 Ν' αναρωτιέσαι, πως το σύμπαν σχεδόν λάθεψε στην παραγωγή του εαυτού του.


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία