18 Αυγούστου 2016

Νυχτερινή Εργασία





 Αν προχωράς μέσα σου, αν είσαι δηλαδή στο δρόμο της εξέλιξής (σου) - που είναι ταυτόχρονα και δρόμος της γενικότερης εξέλιξης αφού κι αυτός το άτομο έχει ως αφετηρία κι από σένα περιμένει ο κόσμος να γίνει καλύτερος... θα σου γίνει κάποια στιγμή ξεκάθαρο πως σε κάθε φάση, σε κάθε στάδιο της ζωής σου υπήρχαν κοντά σου και πλαισιωνόσουν πάντα απ’ τα κατάλληλα άτομα. Ανθρώπους που μπορεί να τους έβρισκες κουσούρια, ελλείψεις, ελαττώματα κι όλα αυτά λόγο μιας σύγκρισης σου. Όμως καθώς προχωράς και φτιάχνεις ολοένα και περισσότερο πιο ανεξάρτητη τη διάθεσή σου κατανοείς με σχετική ευκολία, πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος να νιώσει κανείς παρά μέσα απ’ τον ίδιο. Και πως οι άλλοι διαρκώς κάτι σημαδεύουν μέσα μας, που έχει πάντα έναν σκοπό. Να φτάσει στη συνείδηση, την επίγνωση, να δουλευτεί, να γίνει κατανοητό, να φωτιστεί, να διαλυθεί, να εξαφανιστεί,  να χαθεί να σκορπίσει το εμπόδιο να ανοίξει ο δρόμος προς τα κει. Που το δρόμο προς τα εκεί κάθε φορά είκοσι μέτρα μπροστά σου μόνο βλέπεις. 

 Θα μάθεις πως κι ο έρωτας που με πάθος κυνήγησες είχε ως σκοπό να σε φανερώσει στα μάτια σου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φτάσει κάτι στην επιφάνεια και να το τσακώσει η συνείδηση να το δουλέψει… εκτός εκείνου να στο προκαλέσει ένας άλλος. Κι όσο πιο «στενή» η σχέση τόσο πιο βαθιά στοχεύει η ανάδευση. Κι όσο περισσότερο πηγαίνεις σ’ εκείνο που σε πληγώνει είναι γιατί θέλεις να διακρίνεις το λόγο του. Και τόσο πιο κακός θα γίνει εκείνος που κρυφά απ’ τον εαυτό μας χρησιμοποιούμε για να αποκαλυφθούμε από το ίδιο το σκέπασμα της σκέψης μας.

Τώρα, αν φτάσει κάποιος να έχει μέσα του αγάπη, είναι δύσκολο ακόμα κι ο πιο βλαβερός άνθρωπος, ακόμα κι η πιο βλαβερή διάθεση, να βρει να σημαδέψει κάτι άλλο. Μπορεί να έρχεται απ’ έξω δηλητήριο και να αναδεύει άρωμα.  Έτσι, αν αλλάξει ο εσωτερικός κανόνας ακόμα και το ίδιο άτομο που ως εχθές είχε μια Β. συμπεριφορά σε σχέση μαζί σου θα υποχρεωθεί σχεδόν σε μια Α. Αν δεν βρίσκει πια η αισθαντική συμπεριφορά το αντίκρισμά της μυστικά θα εξαλειφθεί και θα εξαφανιστεί κι απ’ τον άλλον άνθρωπο. Αν δεν βρίσκει στόχο το βέλος θα χαθεί μαζί κι ο λόγος να εκτοξεύεται. Αν δεν βρίσκει πληγή ο πόνος που προκαλούν ο ένας στον άλλον οι άνθρωποι θα πάψουν να πληγώνονται. Αν δεν βρίσκει αντίδραση η συμπεριφορά που την προκαλεί δεν έχει κανέναν λόγο να υπάρχει.
  
 Ο κόσμος λειτουργεί τόσο πιστά στην επιφάνεια άλλο τόσο πιστά στο βάθος που προσανατολίζεται να φτάσει. Ένα άτομο που νιώθει να έχει γίνει στόχος αρνητικών συμπεριφορών, θα μπορούσε αυτό με μια αντιστροφή της εικόνας να εκληφθεί ως απέραντη βοήθεια απ’ τους άλλους που του φωνάζουν διαρκώς: μην μας κλωτσάς, μην μας πυροβολείς, εμείς το καλό σου θέλουμε, κοίτα μέσα σου! Στρέψου μέσα σου! Εμείς αυτό προσπαθούμε να σου πούμε, κοντά είσαι, βρες την αποδοχή! Την αποδοχή μας! Μην τα παρατάς τώρα, λίγο ακόμα και θα σπάσεις το φράγμα, εμείς γι’ αυτό σε πιέζουμε. Κι όπως φαντάζει αδύνατον κατά αυτή τη διάρκεια, αυτό αν το αντιστρέψεις όλο μέσα σου του λες ένα μεγάλο ευχαριστώ! Κι αντικρίζεις κάτω απ’ αυτή την οπτική όλους αυτούς τους πολέμιούς σου με δάκρυα ευγνωμοσύνης στα μάτια. Γιατί χωρίς αυτούς να σε πιέζουν και να σε κατευθύνουν μέσα σου ποτέ δεν θα τα κατάφερνες. Είναι απλώς ένα ζήτημα χώρου που προσπαθούν να σου ανοίξουν για να κολυμπήσουν εκεί. 

 Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να φτάσει κάποιος να ευγνωμονεί καταστάσεις και συνθήκες, βέβαια ποτέ κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας αλλά μόνο καθώς απομακρύνεται και τ’ αφήνει πίσω του. Όμως γι’ αυτό χρειάζεται καθώς τα ζει ταυτόχρονα να τα εξετάζει και να γνωρίζει γιατί και για ποιο λόγο τα ζει κι αυτό το καταφέρνει πάλι με τη βοήθεια της επίγνωσης, καθώς βλέπει και διακρίνει τους αόρατους συνδέσμους μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού κόσμου και συσχετίζει το περιεχόμενο του με τη ζωή του που βρίσκεται πάντα σε απόλυτη αρμονία ακόμα και μέσα στην απόλυτη δυσαρμονία. Εκεί κόβει τους ομφάλιους λώρους με τα δυσάρεστα της ζωής του, επειδή υπάρχουν πάντα κάποιες ρίζες μέσα μας συνδεδεμένες με τις καταστάσεις της ζωής μας, που πολλές φορές, ακόμα και στο ξερίζωμά τους, μοιάζουν ελαστικές και νιώθει κανείς τη ζωή σαν διαρκή αγώνα και σαν να κουβαλάει τεράστιο βάρος και φορτίο, ένα καράβι που το άλλο όνομά του είναι παρελθόν κι η ελαστικότητα κι η έλξη του είναι τεράστιας δύναμης. Μα ο βαθύτερος σκοπός είναι να βρεθεί αυτή η δύναμη, να σπάσουν αυτές οι ρίζες με το μαύρο του κόσμου και να βρεθούν στο φως. Επειδή οι ανθρώπινες ρίζες, με τη γέννηση, είναι στο φως.

- Οι ρίζες είναι στο χώμα.
- Οι ρίζες είναι στο φως.
- Το χώμα είναι από φως.
- Το φως είναι από χώμα.
- Πάλι σε θεού ζητήματα φτάσαμε
ξεκινώντας γι' ανθρώπινα να μιλάμε.

Υστερόγραφο: Νυχτερινή εργασία, εργασία της κάμαρας, της σιωπής, εργασία εκτός οκταώρου. Εργασία με κόπο που αποβάλει τον κόπο. Εργασία με ιδρώτα που αποβάλει τον ιδρώτα. Η μάχη με το τέρας. Η σαγήνη του τέρατος. Η εξημέρωση της τίγρης. Διάλεξε τίτλο για την περίπτωσή σου.





Δημοσίευση σχολίου

Οι Θέσεις της Καρδιάς

Καμιά φορά τους πιέζουμε όλους προς τα έξω ανοίγοντας το χώρο μας και το αισθανόμαστε Όμως το χρειαζόμαστε το ...