04 Αυγούστου 2016

Νέα Θάλασσα







Άφησέ με, το περιθώριο τούτο ν’ ανοίγω που περιλαμβάνει τον κόσμο μου
άφησέ με, καμιά φορά να το στολίζω με γιρλάντες
δεν μπορώ να τα φέρω όλα μέσα·
άφησέ με, αυτό το πλάτος να υπολογίζω
κάθε φορά πόσους χωρά·
άφησέ με, είναι παράξενη η γλώσσα των ανθρώπων
γυρεύω κι εγώ τους δικούς μου τρελούς
και της δικής μου μέθης τις νύχτες·
άφησε τους ψιθύρους αυτής της υποδόριας μοναξιάς να μιλήσουν
άφησέ με να φτιάχνω σχέση με τους δικούς μου αριθμούς
επίτρεψέ με να παρασύρομαι απ’ όσα με παρασέρνουν
και ν’ αντιστέκομαι σε όσα η ψυχή μου ξεχνά

Άφησέ με, ετούτο τον κύκλο τον στενάχωρο ν’ ανοίγω
άφησέ με τη μουσική να συναντώ
και να χορεύω μέσα στα όρια·
άφησέ με, πάνω στα όρια να περπατώ
να αγναντεύω πέρα απ’ αυτά τη μόνη θέα που μ’ ελευθερώνει

Άφησέ με, μ’ έχει ήδη αιχμαλωτίσει το σώμα
ο κόσμος μοιάζει ένα παράξενο βουητό·
άφησέ με, να νιώθω κάποια φορά με τρόπο ατομικό
κι ας φτιάχνει πελώρια τη μοναξιά·
επίτρεψέ με να μην με καταλαβαίνουν

Άφησέ με να τη βλέπω στα σύντομα τη ζωή
σαν μια μόνο μέρα και μια νύχτα
άφησέ με να τη βλέπω σαν μια στιγμή
άφησέ με, μπορεί και το θάνατο να δούμε
σαν μια γιορτή

Άφησέ με να καταλήγω
χρειάζομαι τη μοναξιά και την ιερή απομόνωση
άφησέ με εδώ σ’ αυτή γωνιά ν’ ανοίγω
άφησέ με να επιστρέφω πάντα σ’ αυτή τη μικρή σπιθαμή γης
άφησέ με, νοσταλγώ τη σιωπή

Άφησέ με, τον κόσμο τον γνώρισα, τον είδα και τον ξέρω
άφησέ με λιγάκι στο άγνωστο να προχωρώ
άφησέ με να εξασκώ την τόλμη μου
και το φόβο να μην φοβάμαι·
άφησέ με την τέχνη άνθρωπος
όπως ξέρω να την ασκώ

Άφησέ με, πολύ έχασα
άφησέ με, μην χάσω και το υπόλοιπο
άφησέ με να έχω και να μην έχω καιρό
άφησέ μου την ευθύνη μου
κι όλο το άλλο πάρ’ το δικό σου

Άφησέ με να το ιδώ με τα μάτια μου
να  ξεπλύνω τους κυματισμούς του κόσμου και του χρόνου
άφησέ με να χάνω την πίστη μου
άφησέ με, είναι λίγο για να το κομματιάσουμε περισσότερο
σαν να το διεκδικούν οι σκύλοι·
άφησέ μου τουλάχιστον ένα μικρό της ζωής μερίδιο για μένα
άφησέ με να το γευτώ
αλλιώς δεν θα μπορέσω να πεθάνω·

άφησέ με να βρω μια απάντηση
στο τί ήρθα να κάνω εδώ.

Άφησέ με, κάτι περισσότερο υπάρχει
άφησέ με να το βρω
και θα στ’ ομολογήσω
άφησέ με τώρα μόνο
τώρα που δεν κινδυνεύω να χαθώ

Άφησέ με, ίσως ακόμα προλαβαίνω
τώρα που είναι πάντα νωρίς πάντα αργά
άφησέ με, το έργο το βλέπω κι από εδώ
δεν χρειάζεται να πηγαίνω πολύ κοντά, γιατί ίσως πάλι τυφλωθώ
άφησέ με λιγάκι μακρύτερα απ’ τη μύτη μου
να κρατήσω την κερδισμένη απόσταση
άφησέ με κοντά στους γλάρους να προχωρώ
καλύτερα τους ανθρώπους καταλαβαίνω·

άφησέ με καμιά φορά να είμαι ένα μικρό ζώο
τότε λιγότερο δαγκώνω
άφησέ με, με κατασπάραξε άλλοτε ο πολιτισμός·
επίτρεψέ μου τον βρυχηθμό να εξευγενίζω.

Άφησέ με να παίζω σε διπλό ταμπλό
να μπαίνω στον κόσμο κι όταν η ψυχή μου με καλεί
ν’ αποχωρώ·
επίτρεψέ μου την ισορροπία.
Άφησέ με σ’ αυτό το μικρό περιθώριο να δουλεύω
άφησέ μου το μόνο χώρο που με αναγνωρίζω·
υπάρχει ακόμα μια σταγόνα μέσα μου
που δεν έπεσε στη θάλασσα·

άφησέ μου αυτή τη σταγόνα
προσπαθώ
μια νέα θάλασσα να φτιάξω.

 



 

Δημοσίευση σχολίου

Το Πλήθος των Μοναχικών

Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται μες στους ανθρώπους φέρνουν στα μάτια τους το φως προσπαθούν αλη...