05 Αυγούστου 2016

Το βάθος του Καλοκαιριού








Το βάθος του καλοκαιριού, ο Αύγουστος
τότε νιώθεις περισσότερο τη θάλασσα αδερφή
να σε λυτρώνει
χρειάζεσαι μια πέτρα στο κύμα για θρόνο
και τα πόδια σου δροσερά
να βλέπεις ως πέρα απλωμένα τα σώματα των γυναικών
πως λυγίζουν κάτω απ’ το χάδι του ήλιου
ξαπλωμένα σαν γάτες στην αμμουδιά
και πως τότε πίσω απ’ τα κλειστά βλέφαρα
ονειρεύονται οι σκέψεις τον έρωτα
και να τα βλέπεις πως βουτούν να δροσιστούν
πως νοτίζονται οι καμπύλες τους
και πως τονίζονται 
από έναν θρόνο πέτρινο μόνο
δοξασίας και ύμνου
μα και να βλέπεις πιο βαθιά
πως τριγυρίζει ο χάρος ανάμεσα στις ευτυχίες τους.

Καλοκαιράκι αγαπημένο πάρε όλη μας την ευχή
θάλασσα εσύ, αχ, πως πάντα μας καταλαβαίνεις
αεράκι δροσερό που παρασέρνεις και παίρνεις
μακριά μας το πένθος
φλοίσβου τραγούδι ανάλαφρο δίδαξέ μας την ιστορία μας
ελαφρύ εσύ ξυπόλητο βήμα στην αμμουδιά
μην κρατήσεις πολύ το χνάρι μας
έλα κύμα εσύ το ένα μετά το άλλο και λιώσε
της καρδιάς μας τους βράχους·
θάλασσα, σώσε μας απ’ τον εαυτό μας
και πάρε μακριά τα δάκρυά μας.

Βαθύ καλοκαίρι, Αύγουστος
γυναίκα στον ήλιο
χαμόγελο που φτάνει ως τα πόδια της
ξεκούραστη απ’ τον κόσμο
εσωτερικά μόνο ιδρωμένη
και κάτω απ’ τα βλέφαρά της φωτεινή κι αναστημένη
αγαπάει το σώμα της κι η αλμύρα
τη δένει με τη θάλασσα·
αυτή μου έδωσε μια απάντηση
στην ερώτηση κατά που πέφτει η ζωή
και την ακολούθησα
σε μια ζωή παρεξηγημένη.

Το βάθος του καλοκαιριού
όλες τις εποχές
το είδα στα μάτια της.



Δημοσίευση σχολίου

Ανάταση Πτώσεως

Μη μου πέφτεις τώρα επιστράτευσε όλες τις ζωγραφιές κοντά είναι ο κήπος με τα κυπαρίσσια Λύγισε αν θες, άφησε να ...