27 Σεπτεμβρίου 2016

Ουρανός





Έλα λοιπόν τύχη τι περιμένεις?
Χρειάζομαι λίγη εύνοια
έλα λοιπόν θεέ κι ουρανέ
με μι' άκρη της λάμψης σου
σαν αχτίδα την τύχη σου νιώθω
σαν μια τεράστια λεπτομέρεια απ’ ολοκάθαρη σημασία.

Έλα λοιπόν ουρανέ, τι περιμένεις?
Αρκετά μονομαχήσαμε.
(Δεν λέμε ποιος νίκησε ουρανέ
τα γνωρίζουμε αυτά μεταξύ μας κι οι άλλοι τα ξέρουν
δεν λέμε ποιος νικά - ούτε τα υπεράνω ούτε τα κάτωθί μας
αγαπητέ ουρανέ. Ξέρουμε. Ζητούμε τη συμφωνία
ζητούμε μαζί σου τη συμμαχία. Αν κάτι προσπαθούμε
είναι να μας αξίζει το λευκό σου και το γαλάζιο. Αχ Ουρανέ!
Πως μας ξέρεις εσύ παιδί της κοιλάδας μας!

Έλα λοιπόν ουρανέ, άνοιξε τα σπλάχνα μας και κοίτα·
τι βλέπεις? Το γαλάζιο σου στοίχειωσε·
το ερειπωμένο λευκό σου. Αχ Ουρανέ!
Φτιάξε μας πάλι παιδιά!
Μι' άκρη σου να βλέπουμε αρκεί για να ζούμε
ολοκάθαρε ξέγνοιαστε, φωτεινέ ουρανέ! Μην μας εγκαταλείπεις
στις λίμνες των δακρύων μας, πίσω απ’ τα πέπλα τ’ ανέλπιδα.

Ουρανέ, που στάζεις μέλι στις καρδιές μας
μην μας λησμονάς
χωρίς εσένα και τη δόξα σου τι?
Ουρανέ, που τελειώνουμε και που αρχίζεις?

Κι αν για λίγο τη συγγένειά μας χάνουμε, εσύ
βάστα γερά την απελπισία μας.
Γιατί ουρανέ μακριά σου δεν υπάρχει ζωή
γιατί ουρανέ βυθιζόμαστε κι είσαι αγκαλιά.

Στάξε ουρανέ λιγάκι χρυσό
- το ξέρουμε πως έχεις και χρυσή βροχή
κρυμμένη για εμάς -
μα από εμάς ποιος την αξίζει?
(Ας μην κρίνουμε).
Φαίνεται εσύ στ’ αλήθεια να μας γνωρίζεις
κι όχι μόνο να φαίνεται).
Πως αντικατοπτρίζουμε πάντα εμείς τη ζωή μας
εμείς οι ίδιοι άνθρωποι πάντα αδικημένοι
και πάντα δικαιωμένοι.

Ουρανέ, την εύνοια, την τύχη σου, δεν τα σπαταλάς.
Ουρανέ, εμείς οι επηρμένοι άνθρωποι, οι αλαζόνες άνθρωποι
εμείς που τη μοίρα μας ορίζουμε και σε τίποτα μπρος δεν σταματούμε
εμείς που παίρνουμε στα χέρια μας τη ζωή μας
όμως ξεχνούμε πως στα χέρια μας δεν την κρατούμε·
εμείς ουρανέ - οι από κάτω σου άνθρωποι
που σε χάνουμε και σε νοσταλγούμε·
εμείς ουρανέ, που πολλές φορές ξεχνούμε να συγχωρούμε·
εμείς οι από κάτω σου άνθρωποι, οι από σένα
και την εύνοια σου, και την αγάπη σου
πολλές φορές κρυμμένοι.

Αχ Ουρανέ! Όταν κρύβεσαι λειψός άνθρωπος
στα στήθια μας μένει.



Δημοσίευση σχολίου

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία

 Το βλοκγάκι μάλλον θα κλείσει, όμως μια τελευταία ιστορία προλαβαίνω να τη γράψω, για μια γυναίκα διαφορετική, διαφορετική ω...