Η Καταγωγή





- Μπαίνει μες στο αίμα σου, είναι το αίμα σου, είναι η σάρκα σου και το κύτταρό σου, είναι η καταγωγή.
- Τι είναι η καταγωγή?
- Η καταγωγή σου είσαι εσύ.
- Κάνε το λιγάκι λιανά, γιατί εγώ εμένα πάντα δεν με καταλαβαίνω. Όλα τ' άλλα καταλαβαίνω εμένα όχι. Καταλαβαίνω από μένα και μετά. Αν πούμε το καταλαβαίνω ως ένα σταθερό σημείο που καταλαβαίνει, ως ένα εργαλείο. Είμαι ένα εργαλείο που καταλαβαίνει γύρω του μα δεν έχει ιδέα για το ίδιο.
- Υπάρχουν πολλοί τρόποι να καταλάβει κανείς την καταγωγή μα κυρίως δύο: η αγάπη και το μίσος. Κι άλλος ένας: το βάσανο. Αν θέλεις να φτάσεις κάπου που δεν πήγε ο πατέρας σου την καταγωγή σου εχθρεύεσαι, την καταγωγή σου πολεμάς. Σπάνια κάποιος ξεπερνά τους γονείς του, σπάνια ξεφεύγει απ’ την καταγωγή του, σπάνια ρίχνει το βήμα του παραπέρα. Η καταγωγή είναι τόσο φυσική όσο και το χέρι σου. Είναι περιβάλλον μέσα στο οποίο ζεις, η καταγωγή είναι αλήθεια.

 Ένας άλλος τρόπος για να καταλάβει κανείς, κοινωνικά αυτή τη φορά την καταγωγή, είναι η κοινωνική σκάλα. Ας πούμε πως όλοι προσπαθούν να φτάσουν στο τελευταίο σκαλοπάτι και τα σκαλοπάτια είναι εκατό. Υπάρχουν καταγωγές όπου το παιδί γεννιέται στο πενήντα, ή το εβδομήντα σκαλοπάτι κι ανεβαίνοντας άλλα τριάντα φτάνει στο εκατό. Υπάρχουν όμως και καταγωγές, που το παιδί γεννιέται στο μείον δέκα σκαλοπάτι, πράγμα που σημαίνει πως γεννιέται στο υπόγειο ενός ουρανοξύστη κι έχει όλον τον ουρανοξύστη στο στήθος του να το πιέζει. Χρειάζεται λοιπόν τιτάνια προσπάθεια για να φτάσει μόλις στους πρώτους ορόφους, χρειάζεται τη μέγιστη προσπάθεια για να φτάσει απλώς κάτω από μερικούς ορόφους μιας άλλης γέννησης.

- Είναι αδύνατον να ξεφύγεις απ’ την καταγωγή σου, είναι αλυσίδα, σε δένει, η καταγωγή είναι το πεπρωμένο.  Είναι ο κόσμος σου, σε κρατά. Είναι το αίμα σου, το ματωμένο σου αίμα. Είναι η σάρκα σου, δεν αλλάζεις ποτέ σάρκα. Με την ίδια σάρκα που γεννιέσαι γερνάς και πεθαίνεις. Είναι το ίδιο σου το υποσυνείδητο, κανείς δεν αλλάζει υποσυνείδητο. Μπορείς να μορφωθείς όσο θέλεις, να μάθεις πολλά κι ακόμα περισσότερα, πάντα θα τα τοποθετείς πάνω απ’ την καταγωγή σου, πάντα θα είναι σαν ένας Μίκυ Μάους πάνω απ’ το μαύρο σου πέλαγος. Κάθε που θα βήχεις θα βήχεις καταγωγή. Θα φτύνεις και καταγωγή θα βγαίνει στον νιπτήρα. Έχεις καταπιεί μια γιαγιά που δεν την ξερνάς απ’ τα σπλάχνα σου όσο κι αν κάνεις εμετό. Όλοι οι άλλοι αναγνωρίζουν εύκολα την καταγωγή σου εκτός από σένα - ιδιαίτερα όταν καμαρώνεις γι’ αυτήν, μαρτυράς ίσως πως γερά σε τσάκωσε.

 - Κοίτα, καταρχήν μη γίνεσαι προσβλητικός κι υποτιμάς τον Μίκυ Μάους με τέτοιες παρομοιώσεις. Μετά δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο άνθρωπος είναι περίεργο ον. Είχες σίγουρα έναν πατέρα και μία μητέρα. Αυτοί είχαν έναν χαρακτήρα, έναν τρόπο σκέψης και μια ψυχολογία. Αυτοί σίγουρα ήταν κάποιοι, που σαν και σένα, θα μπορούσαν να είναι και καλύτεροι, ίσως κι άριστοι. Δεν ήταν - δεν πειράζει. Όμως το παιδί - που συνήθως μοιάζει στον πατέρα του ή τη μητέρα του σαν δίδυμο - μπορεί να μοιάσει πάλι τον πατέρα του και τη μητέρα του αλλά στην καλύτερη ή άριστη εκδοχή τους, κάτι που αυτοί ποτέ δεν υπήρξαν. Το παιδί μπορεί να ξεθάψει την μέγιστη δυνατότητα, ακόμα και το κρυφό ανεκδήλωτο ταλέντο του γονιού. Όμως το παιδί, πρέπει να φαντασθεί τον γονιό του, όπως θα ήταν αν εκείνος είχε τη μέγιστη αυτογνωσία κι είχε αξιοποιήσει στο έπακρο τον εαυτό του. Τότε το παιδί θα εκπλαγεί, θα διαπιστώσει πως ο πατέρας του ήταν ένας βασιλιάς κι η μητέρα του μια αληθινή πριγκίπισσα. Μα πρέπει το παιδί να μπορεί να κοιτάξει πέρα απ’ τις αδυναμίες και τα προβλήματα των γονιών του αν θέλει το ίδιο να προχωρήσει παραπέρα απ’ αυτούς και να λύσει τα δικά του προβλήματα. Αν δεν λύσει τα προβλήματα των γονιών του – ακόμα και πεθαμένοι να είναι – τα δικά του θα παραμείνουν άλυτα.  Αν δεν το κάνει κάπου εκεί γύρω στα προβλήματα των δικών του θα περάσει τη ζωή του.

  Η καταγωγή είναι ένα φρένο στην ανάπτυξη κι εξέλιξη του παιδιού, που μπορεί λανθασμένα να του βγει σε περηφάνια ενώ στο βάθος θα είναι μειονεξία. Όμως ο άνθρωπος είναι ψυχή και πνεύμα, η καταγωγή έπεται. Δεν είναι πρωταρχική υπόθεση του υποσυνειδήτου, το παιδί δεν γεννήθηκε Με καταγωγή. Έπεσε αυτή μέσα στο υποσυνείδητο, έτυχε, άρα στάθηκε στο μυαλό κι από κει μπορείς να τη δουλέψεις.
 Συνήθως κάποιος την αποδέχεται κι ησυχάζει. Όμως μαζί με αυτή αποδέχεται κι ένα κάρο πράγματα που την αφορούν και τοποθετεί τον εαυτό του, βάσει αυτής, στην κοινωνική κλίμακα. Όμως είτε τοποθετείς τον εαυτό σου χαμηλά βάσει της καταγωγής, είτε ψηλά, είσαι το ίδιο ένα κοινωνικό θύμα. Είσαι το ίδιο κάτι στα μάτια των άλλων. Η καταγωγή, όπου προβάλει περιορισμό στην ανάπτυξη, μπορεί αυτός να καταρριφθεί μέσω της επίγνωσης. Δεν μπορείς ν' αλλάξεις πατέρα και μάνα, όμως η καταγωγή σε καμία περίπτωση – πλην της ασυνείδητης ζωής – δεν είναι δεσμευτική. Η επίγνωση σε απελευθερώνει από όλα τα δεσμά του παρελθόντος, είναι απλώς ένα ζήτημα τρόπου να το κάνεις.

- Κληρονόμησα. Είμαι ένας κληρονόμος. Πόσα πράγματα κληρονόμησα, ένα ολόκληρο βουνό άλυτων υποθέσεων και φοβάμαι – υποψιάζομαι μάλλον – πως τα κληροδοτώ στο παιδί μου. Κι έχω ακόμα την υποψία, πως αυτή είναι μια αλυσίδα που ποτέ δεν σπάζει, εκτός κι αν ένας κρίκος της σηκώσει μπαϊράκι κι επανάσταση. Μα και πάλι μια οικογένεια σώζεται. Μα τι να σου κάνει ένας κρίκος μπροστά σε μια ολόκληρη ανθρώπινη αλυσίδα? Και μετά, η καταγωγή των γονέων είναι μόνο μέρος του προβλήματος. Κληρονόμησα μια κοινωνία, μια ιστορία και μια ολόκληρη ανθρωπότητα. Και τώρα, για να ξεπλύνω όλη αυτή την Αμαρτία, θα πρέπει να κατέβω στη Θάλασσα και να νιώσω ξανά σαν άσπρη μέδουσα. Πέρασαν τόσα απ’ την αφύλαχτή μου συνείδηση  που το κύτταρό μου στενάζει πια. Βρήκαν, με τη γέννησή μου, μια πύλη ορθάνοιχτη και τη γέμισαν σαβούρα. Αυτό, ίσως, αισθάνομαι κάποιες νύχτες στο στομάχι μου ως σκόνη. Είμαι ένας ήλιος που ζει στην ομίχλη.

- Αγαπητέ μου, κόψε τη φλυαρία και δώσε έμφαση και δύναμη στην επίγνωσή σου. Μη σπαταλήσεις τη δεύτερή  σου ευκαιρία κλαίγοντας την πρώτη που ποτέ δεν υπήρξε ευκαιρία σου μα τύχη εν ατυχία. Κι υπάρχει τύχη μέσα στην ατυχία σου. Κάρφωσε το βλέμμα σου στην όμορφη σου στιγμή του παρελθόντος σου, όποια κι όση κι αν είναι. Δεν γίνεται, μια όμορφη στιγμή στη ζωή σου θα υπάρχει οπωσδήποτε. Αυτή η μία όμορφη στιγμή του παρελθόντος σου είναι γεννοβόλα, είναι θηλυκιά, όσο τη βλέπεις γεννά κι αυξάνεται. Κι αν έχεις στραμμένο το βλέμμα σου σε αυτή τη μία όμορφη στιγμή θα πάρει με τον καιρό όλο το χρόνο σου, και τότε χρόνο για κλάψες δεν θα έχεις. 

 Η καταγωγή σου, η πραγματική αληθινή καταγωγή σου, είναι απ΄τ'  άστρα. Είσαι αστερόσκονη. Και που ακούστηκε η αστερόσκονη, για την καταγωγή της Αχ και Βαχ να κάνει?



Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία