22 Νοεμβρίου 2016

Πρωτότυπη Γνωριμία






- Μιλήστε μου για σας.
- Είμαι δικηγόρος σε μια μεγάλη εταιρία, μ' αρέσει η καλή μουσική, τα ταξίδια, ο χορός, γενικά είμαι εύθυμος, χαρούμενος και θετικός άνθρωπος. Είμαι αισιόδοξη, προσπαθώ να μην χάνω την ελπίδα μου και...
- Όχι όχι, δεν με καταλάβατε, είπα να μου μιλήσετε για εσάς.
- Νομίζω τώρα σας κατάλαβα. Είμαι προσφάτως χωρισμένη μ' ένα παιδί - κοριτσάκι. Πρόσφατα έχασα τον πατέρα μου κι έχω τώρα τη μητέρα μου άρρωστη στο νοσοκομείο, έχω γενικά οικονομική ανασφάλεια μα κι άλλες ανασφάλειες που δεν μπορώ να τις διαχωρίσω. Τελικά δεν ξέρω τι θ’ απογίνω.
- Και πάλι δεν με καταλάβατε, είπα να μου μιλήσετε για εσάς την ίδια.
- Κύριε, με φέρνετε σε δύσκολη θέση κι είμαι ήδη σε δύσκολη. Για εμένα σας μιλώ, για τη ζωή μου, τι άλλο θα μπορούσε να είμαι εγώ εκτός απ’ τη ζωή μου; Μην επιμένετε περισσότερο σας παρακαλώ, γιατί διαρκώς αναγκάζομαι να οπισθοχωρώ και με κλείνετε στον εαυτό μου. Έτσι κι αλλιώς, εσείς θα γνωρίσετε ό,τι για μένα καταλαβαίνετε – ό,τι αισθάνεστε καλύτερα - κι όχι ό,τι σας πω. Κι αν σχετιστείτε μαζί μου, θα το κάνετε με ό,τι για μένα νομίζετε. Ήδη υπάρχω αρκετά, μην με εξωθείτε να υπάρξω περισσότερο. Υπάρχω ήδη για τους άλλους κι αυτό μου αρκεί - και μου περισσεύει θα έλεγα - θέλετε να μάθετε εμένα, όμως εγώ... - εδώ κλαίει - αφήστε το κύριε. Κοιτάξτε με, χαμόγελο! Είμαι μια χαμογελαστή κοπέλα! Δεν σας αρκεί αυτό; Κοιτάξτε με, μιλώ! Όχι δεν είμαι κουρδισμένη κι αν με τσιμπήσετε πονώ! Όμως για μένα; τι να σας πω για μένα; Δεν σας αρκούν τα πόδια μου; - πολλοί τα βρίσκουν υπέροχα - εγώ κρίμα, είναι δικά μου, δεν ξέρω αν τα εκτιμώ τόσο όσο οι άλλοι.
- Θέλησα απλώς να μάθω εσάς, να γνωριστούμε έτσι, εκ μιας αρχικής αληθείας.
- Καλέ μου κύριε, αχ καλέ μου κύριε! Είμαι βασανισμένη - αυτό φαντάζομαι θα σας έπειθε γι’ αληθινό. Δώστε μου λιγάκι τον ώμο σας να γείρω πάνω του. Νά, κοιτάξτέ με, κλαίω!
- Προσπαθώ να διακρίνω πίσω απ’ το χαμόγελό σας.
- Άδικα προσπαθείτε κύριε, δεν υπάρχει τίποτα πίσω απ’ το χαμόγελό μου, ούτε εγώ η ίδια. Πίσω απ’ τα χαμόγελα υπάρχει μόνο το κενό. Αρκεστείτε σας παρακαλώ στο σώμα μου και δώστε μου το δικό σας. Ξεφτίζουμε κύριε, δεν το βλέπετε; ακόμα προσπαθείτε να διακρίνετε;
 Ο πατέρας μου ήταν μεταλλωρύχος, ποτέ δεν βρήκε χρυσό. Η μητέρα μου υφάντρα, ποτέ δεν τελείωσε το πλεκτό. Εμένα με σπούδασαν κι έγινα δικηγόρος, ποτέ δεν κέρδισα ολοκληρωτικά μια δίκη χωρίς ένσταση. Εζησα - ως τώρα - μια μέση τυραννισμένη ζωή - μη μου πείτε τώρα να της βάλω βαθμό γιατί δεν νομίζω να υπάρχει βασανόμετρο. Είμαι απλώς μέσες άκρες καλά. Θέλω να πω πάντα υπάρχουν χειρότερα και καλύτερα. Εγώ είμαι στη μέση - όλοι είναι κάπου στη μέση. Έλεγα λοιπόν...μ’ αρέσουν τα ταξίδια, ο χορός, έχω μια γάτα και δεν ερωτεύομαι παρά μόνο απ’ το σώμα μου. Όσο για τους άντρες μου αρέσουν οι άντρες με περιεχόμενο - αν με ρωτήσετε τί εννοώ με αυτό η απάντηση είναι τα ρούχα τους. Δίνω μεγάλη έμφαση στα ρούχα και τα παπούτσια τους, γι' αυτό άλλωστε βγήκα ραντεβού μαζί σας. Σπάνια προέχω και τα χέρια, καμιά φορά τα φαντάζομαι να τυλίγονται στο λαιμό μου και να με πνίγουν. Καλέ μου άνθρωπε, άντρα εσείς, μου τείνετε το χέρι σας να πιαστώ ή το φάσκελό σας;
- Είστε μια ενδιαφέρουσα γυναίκα και νομίζω αρκετά αληθινή.
- Ερωτευτείτε αυτό το νομίζω σας κύριε, υπόσχομαι να μην σας διαψεύσει.
- Μπορώ να ερωτευτώ μόνο ένα πιστεύω μου, επειδή το νομίζω μου πάντα το νομίζω.
- Με το πιστεύω σας είστε σίγουρος κύριε;
- Σιγουρότερος απ’ το νομίζω μου.
- Όπως και να ‘χει εγώ απέχω απ’ αυτά, κάτι δικό σας θα ερωτευτείτε μαζί μου. Είτε το νομίζω σας θα σας συντροφεύει είτε το πιστεύω σας. Εγώ μπορεί να είμαι - όπως συχνά συμβαίνει - απλώς άλλου παπά ευαγγέλιο. Και μετά θα ξυπνήσετε πλάι μου μια μέρα, έντρομος και θα φωνάξετε: Αααα! Ποια είναι αυτή η γριά καρακάξα που κοιμάται δίπλα μου;! πάρτε την μακριά μου τη σκρόφα! Μπήκε ύπουλα στη ζωή μου και μου την κατέστρεψε! Έτσι δεν γίνεται συνήθως κύριε; Και σας ρωτώ: τι θα φταίω εγώ γι’ αυτά; Δεν νομίζετε πως θα πρέπει να κατηγορηθούν τα πιστεύω και τα νομίζω μας παρά οι άλλοι; Δεν τους ξέρουμε τους άλλους κύριε, μας είναι παντελώς άγνωστοι. Νομίστε με σας παρακαλώ έτσι όπως θέλετε και πάμε παρακάτω μαζί, γιατί, δεν το κρύβω, πως εμένα ήδη μου αρέσατε και σας νομίζω κάπως. Αν δεν μου βγείτε επακριβώς αργότερα δεν θα σας κατηγορήσω γι’ αυτό. Μα ήδη σας νομίζω κατά τις προσδοκίες μου, κι αν μου αρέσει ο έρωτάς σας θα επαυξηθεί το νομίζω μου. Μην καταρρίψετε αυτές τις προσδοκίες μου κύριε, βγείτε σας παρακαλώ στη συνέχεια ένα πιστό αντίγραφο του νομίζω μου. Στην ανάγκη παραχθείτε, μεταμορφωθείτε, μετασχηματιστείτε, αλλά σας παρακαλώ μην με διαψεύσετε γιατί θα λυπηθώ. Κι εγώ, σας υπόσχομαι, να μην είμαι μέσα μου άντρας, μα όσο πιο βαθιά σκάψετε θα βρίσκετε ένα θηλυκότερο νεώτερο θηλυκό.
- Νομίζω πως μου αρέσετε. Πρώτη φορά μου μιλά μια γυναίκα τόσο ξεκάθαρα. Δεν έχετε ιδέα για το ποια είστε μα είστε σίγουρη γι' αυτό.
- Κύριε, είμαι ψεύτικη, γιατί να σας πω ψέματα; Μα είμαι καλό κορίτσι, επιλέξτε με και δεν θα μετανιώσετε.
 - Ναι, να το κάνω, με με ποια;
- Με αυτή που νομίζετε πως είμαι κύριε, δεν γίνεται διαφορετικά. Γι' αυτό σας λέω, νομίστε με καλύτερη, σας συμφέρει. Ό,τι καταλάβετε τώρα, δεν θα διαρκέσει καιρό.


 
Δημοσίευση σχολίου

Η Μοίρα των Ζωγράφων

Υπάρχει μια μοίρα όταν γράφεις να στρέφεσαι προς τα μέσα είναι η μοίρα της απομόνωσης αν αντιστέκεσαι σ’ αυτή...