21 Δεκεμβρίου 2016

Οι Λέξεις πίσω απ’ το Πέπλο








Οι λέξεις πίσω απ’ το πέπλο
είναι οι μόνες αληθινές
λίγες είναι κι έρχονται σαν ομολογίες βαθιές
κανείς ποτέ σε κανέναν δεν τις λέει
κι όλοι τις λένε στον εαυτό τους.

(Ούτε αυτό συμβαίνει, ο εαυτός τους σε κάποιο κενό 
της σκέψης τους, τούς μιλάει και τις λέει).

Οι λέξεις πίσω απ’ το πέπλο είναι σαν άνεμος
ούτε εμείς τις κρατούμε - μας διασχίζουν
είναι κάτι παραδοχές σε ανύποπτες στιγμές
φτάνουν σ’ εμάς μετά από μια εποχή
η ψυχή μας το κάνει - κάτι θέλει να πει·
η αλήθεια μάς φτάνει σαν ένας ανοιχτός ορίζοντας.

Πολλά μπορείς για τον εαυτό σου να υποθέσεις
άλλα τόσα με τους άλλους να μοιραστείς
για να φτάσεις δυό λέξεις να βρεις
να σε βρουν και να ολοκληρωθείς·
κύκλος να κλείσει ν' ανοίξει
έξω απ’ το σώμα να βγεις.

Οι λέξεις πίσω απ’ το πέπλο είναι φυλακισμένες καιρό
ξεφεύγουν και φτάνουν στο μυαλό
άθελά μας τις σκεφτόμαστε κάποια φορά
δυό λέξεις από χρώμα και μυρουδιά·
ούτε κι η επίγνωση δεν αρκεί
τις λέξεις αυτές για να βρει.

Η μνήμη δεν τις συγκρατεί
εκεί ξανά ποτέ δεν επιστρέφει
όταν σωπάσει η φλυαρία του νου
δυο λέξεις απ’ τα έγκατα του ειρμού
ελεύθερες παιδικές και βαθιές
σου μιλούν απ’ το χθες·

… και σου λένε γεια
εγώ είμαι, με θυμάσαι απ’ τα παλιά;
πριν αναζητήσεις ακόμα την παρηγοριά
εγώ είμαι - δηλαδή εσύ
που πήρες λάθος στρατί.

Δυό λέξεις πίσω απ’ το πέπλο ν’ ακούσεις
κι ο κόσμος ησυχάζει
ένα παιδί προσπαθεί να σου πει
γεια χαρά απ’ την ίδια σου την ψυχή.

Δυό λέξεις δικές σου - τόσες είναι
όχι περισσότερες
μα φέρνουν όλο το βάθος στην επιφάνεια
κάτι που εκατομμύρια λέξεις δεν κατάφεραν
όμως χρειάζονται όλες αυτές για να μας ξεσκεπάσουν·

κι όλο το μοίρασμα του κόσμου δεν ωφελεί
για να είσαι εσύ
άγνωστοι πάντα με αγνώστους μιλούν
μα αυτές οι δύο λέξεις ποτέ δεν θα ειπωθούν·

ωστόσο μπορούν να παράγουν
αντί αυτών ένα ολόκληρο έργο.

Πίσω απ’ το πέπλο
αν το ανοίξεις και δεις
μιλάς όπως πρώτα·
όπως πριν με τη γλώσσα
και την ομιλία καταπιαστείς.

Γιατί αυτές οι δύο λέξεις οι δικές σου που σε φτάνουν
δεν τις σκέφτεσαι
κι είναι δικές σου
μόνο οι λέξεις που δεν σκέφτεσαι.

Το υπόλοιπο είναι
απλή επικοινωνία.

Δύο λέξεις σε φτάνουν άκοπα
χωρίς με το τσιγκέλι να τις τραβάς
θα μπορούσε να σημαίνει αυτό
πως το στήθος σου άνοιξε.

Δύο λέξεις απ’ την πηγή
σου φέρνουν στο νου
μια δεκάτομη εγκυκλοπαίδεια
στην οποία αναφέρεται
το περιεχόμενό σου. 

Δεν το διαβάζεις
αισθαντικά σε φτάνει 
και για να το πεις αρχίζεις πάλι
να το χωρίζεις σε λέξεις και έννοιες.

Όμως όλα αυτά είναι φτωχά μέσα
πάντα μια ελλιπής περιγραφή
θα σε περιγράφει.


Δημοσίευση σχολίου

Σχέση με το Δάσκαλο

     Με ταχτοποιείς μέσα μου, και ξέρω πως το κάνεις, είναι που ζύγισες πρωτύτερα της ψυχής τα ζητούμενα. Είσαι ο πρωτοπόρος ...