02 Δεκεμβρίου 2016

Για Εκείνον που Ανοίγει




  
Άνοιξα για να σας περιλαμβάνω όλους
τώρα τί εσείς τί εγώ ελάχιστες διαφορές μας δένουν
τώρα μπορώ να χαμογελώ για εσάς κι εσείς για μένα να λυπάστε·
χωρίς φασαρία γέρνω στον ώμο σου και ξεκουράζομαι
μπορώ να επιτρέψω το άρωμά σου να με πάρει μαζί του
μπορώ με το βλέμμα μου να κρυφτώ στην τσέπη σου
μπορώ να μην είμαι εγώ

Άνοιξα κι έχω γίνει μικρός - χωρώ σε μια παλάμη
χαμηλώνω και χαίρομαι - αντί θυμού
είμαι πιο κοντά στους εφήβους και τα παιδιά
συνεννοούμαι με τα βρέφη και τις γάτες καλύτερα
δεν μπορείς να μου κρυφτείς - βλέπω την έκφραση

Άνοιξα κι ανοίγω περισσότερο
μυστικές αλλαγές στον κόσμο συμβαίνουν
πιάνω συνήθως στον αέρα ένα χαμόγελο
το βλέμμα έχει πάρει μια έκταση
δεν έχει κεντρί
περιφέρομαι στο πρόσωπό σου απαλά
ανάμεσα στις κρυφές σου ρυτίδες
το κρυμμένο σου δάκρυ διαβάζω
ο κόσμος είναι μπλε
δεν σε βλέπω στα μάτια απλώς
σε περιλαμβάνω 
δεν σε νιώθω απλώς
σε αισθάνομαι 

Άνοιξα και φτάνουν σε μένα μυρουδιές
ενός χαμένου κόσμου
θλίψεις αρχαίες παλιές
σφιγμένα πρόσωπα και κορμιά τσακισμένα
γυμνώνομαι κι ο κόσμος μού γίνεται γυμνός
όχι όμως αποτρόπαιος 

Ωστόσο, θα μου επιτρέψετε ένα τελευταίο πέπλο να κρατήσω
όχι για να κρύψω κάποια ντροπή μου
αλλά για να μην, όλως διόλου με αναγνωρίσετε

Θα μείνω κρυμμένος πίσω απ’ το τελευταίο μου άχυρο
ό,τι απόμεινε από ένα δάσος
κι αυτό, για πόσο ακόμα δεν ξέρω.



Δημοσίευση σχολίου

Ο Ταξιδιώτης

...Και μετά, αν ξεκαθαρίσει αρκετά το τοπίο, βλέπεις τη ζωή εντελώς διαφορετικά, τη βλέπεις σαν ένα συνειδητό ταξίδι,...