15 Ιανουαρίου 2017

Χάος & Αρμονία








Το πρώτο που πρέπει να κάνεις - μπορεί να πάρει καιρό - είναι να στοιχίσεις το συναίσθημα με τις σκέψεις. Να τοποθετήσεις κάτω από κάθε σκέψη το αντίστοιχο συναίσθημά της.
Κάτω απ’ τη σκέψη αφθονία να βάλεις το συναίσθημα της αφθονίας
Κάτω απ’ τη σκέψη φιλία να βάλεις το αίσθημα της φιλίας
Κάτω απ’ τη σκέψη ευγνωμοσύνη το αίσθημα της ευγνωμοσύνης
Κάτω απ΄τη σκέψη χαρά το συναίσθημα της χαράς
Και ούτω καθεξής.
Έτσι που να φτιάξεις μια ευθεία νοητή γραμμή
με τις σκέψεις από πάνω και τα αντίστοιχα αισθήματα από κάτω

Αυτό με τη θέληση, την  επιμονή και την προσοχή
αφού την τράβηξες απ΄το άλλο μισό σου, το μαύρο
και την έστρεψες στο άλλο μισό σου, το λευκό·
αυτό όσο αφορά τα λευκά αισθήματα, τα θετικά
χάθηκε έτσι το άλλα ντ' άλλων, η σύγκρουση
χάθηκε ο χαμός και το χάος
έβαλες νοητική τάξη

Κάνε γυμναστική, αισθανόμενος περισσότερο όπως θέλεις
και λιγότερο όπως δεν θέλεις, ασκώντας κυριαρχία
απλώς επικεντρώνοντας.
Το κέντρο είναι το ανθρώπινο ζητούμενο
το κέντρο είναι ο στόχος
κατευθύνεσαι προς το κέντρο σου
ο κόσμος σου κατευθύνεται προς το κέντρο σου
κι όταν ο κόσμος σου κατευθύνεται προς το κέντρο σου
ο κόσμος όλος προς τα κει κατευθύνεται·
ο κόσμος σου κι ο κόσμος όλος
μέσα από παράπλευρους παραπόταμους
κατευθύνεται προς τη ζωντανή θάλασσα του κέντρου σου.
Ούτε μπορείς, ούτε μπορείς να θέλεις διαφορετικά
απ΄την έλξη σου και τον μαγνήτη, 
διαφορετικά είναι εσωτερική μάχη, επειδή στο κέντρο σου είναι πόλος σου 
είναι μια υπόθεση σπείρας, πλατιά στην περιφέρειά της
και καταλήγει σε ένα μοναδικό σημείο 

Έτσι τακτοποίησες το κεφάλι με την καρδιά
κι έγινε η σκέψη ένας πίνακας με λευκά κουμπιά.
Μετά, κάνε σαν ηλεκτρολόγος, μια δοκιμή. Πάτα ένα κουμπί και θα δεις
κάτω να ανάβει το ανάλογό του φως. Αυτή είναι μια πρώτη τακτοποίηση,
ένας παραλληλισμός, μια διευθέτηση της εσωτερικής αναρχίας σου
ένα βάδισμα από θετική σκέψη σε θετική
κι από θετικό σε θετικό αίσθημα 

Έτσι το μαύρο πέρασε στην αντίσταση
λόγο του κινδύνου που αισθάνεται της εξάλειψής του
όμως χάσε την αντίσταση χάσε και τον κίνδυνο
με το επιχείρημά σου. Ο εαυτός μας πείθεται 
άσκησέ του την πειθώ σου.
Ο εαυτός μας καταλαβαίνει, δεν είναι ζώο. Δώσε του να καταλάβει με τρόπο καλό
αν χρειαστεί διέταξέ τον.
Ο εαυτός μας συμπονά, συμπόνεσέ τον
δεν είναι σακί με πατάτες να τον κλωτσάς.
Όπως φερθείς στον εαυτό σου θα φερθείς στους άλλους.
Ο εαυτός μας είναι έξυπνος, φέρσου πιο έξυπνα απ΄τον εαυτό σου 
βγες από πάνω του

Αφού την έφτιαξες, μετά, πιάσε όλη αυτή την παράλληλη νοητή γραμμή
που τρέχει ακόμα στο χρόνο... με το νου σου
όλα αυτά τα θετικά αισθήματα...
και φέρτα όλα τα ένα κάτω απ΄το άλλο
σε μια ευθεία κατακόρυφη γραμμή στο στήθος σου, και κάπου εκεί
τελειώνει η δουλειά της σκέψης·
τώρα δεν πατάς τα κουμπιά Με τη σκέψη
πατάς τα κουμπιά Στη σκέψη

Είναι κάτι διαφορετικό, έφτιαξες νέα συνήθεια
έφτιαξες έξη, τώρα πατάς τα κουμπιά με μια νοητή κίνηση 
τώρα δεν αυξάνεις τη συνείδηση, είσαι συνειδητός
τώρα δεν αποχτάς επίγνωση, έχεις επίγνωση, είσαι επίγνωση
τώρα, θέλω και μπορώ έγιναν ένα.
Τώρα σκέφτομαι κι αισθάνομαι συναντήθηκαν στο όπως θέλω,
στο όπως είναι και στο όπως είναι θέλω 
στο όπως αισθάνομαι θέλω και στο όπως θέλω αισθάνομαι 
κι όχι στο όπως να 'ναι και στο όπως βρέξει ας κατεβάσει
 
Τώρα η σκέψη αποδυναμώνεται, σβήνει, δεν σου χρειάζεται άλλο
τα πράγματα μπήκαν στον αυτόματο, τώρα μπορείς να ζεις
στο κενό, το κενό της μη σκέψης. Τώρα μπορείς να κοιτάζεις και να ζεις έξω.
Τώρα δεν σε τραβά κάτω η σκέψη να τη σκεφτείς και δεν σε παίρνει μαζί της
αλλά τώρα η σκέψη έρχεται κι έρχεται σαν συννεφάκι από ψηλά

Τώρα όλη αυτή την κάθετη γραμμή των λευκών αισθημάτων…
κεντράρισέ την και ρίξτη μέσα στην αγάπη σου
κι αυτό ήταν, επέστρεψες στη γαλήνη,
απ΄το χάος έφτιαξες αρμονία
γύρισες σπίτι.

Καλωσόρισες. 

Υστερόγραφο: Είναι τόσο απλό, σαν να καθαρίζεις κρεμμύδια
φυσικά και κλαις. 



Δημοσίευση σχολίου

Η Μοίρα των Ζωγράφων

Υπάρχει μια μοίρα όταν γράφεις να στρέφεσαι προς τα μέσα είναι η μοίρα της απομόνωσης αν αντιστέκεσαι σ’ αυτή...