29 Ιανουαρίου 2017

Του Γάμου τα Λοίσθια






... Μετά, πάνε και φτιάχνουν κάτι απομιμήσεις ζωής και τις ζουν σαν αληθινές
κανείς δεν τις ξεχωρίζει
θα πρέπει να σκύψεις από πάνω για να δεις
με τον μεγεθυντικό φακό
να βρεις την ούγια
κι όσο έχει μείνει κάποια ποιότητα

Μια νύχτα το ύφασμα ξηλώνεται
σαν να το τραβούν δύο σκύλοι
αυτό χαλάει έναν γάμο
πιστό αντίγραφο μιας σχέσης·
πέρα βόσκει η αυθεντία
στην συντροφικότητα

Μια νύχτα χάλασε η συνταγή
το γλυκό δεν δένει
το ταίρι ξαφνικά ξίνισε
η σούπα ξεχείλισε απ’ το πιάτο της
ο σκύλος επιτέλους γάβγισε
γύρισε η οικουμένη
το σώμα της κείτεται αλφαδιασμένο στο κρεβάτι
σαν νεκρό

Κατάσταση δυό μάνες κλαίγανε

Τραβάει ο ένας από δω
ο άλλος από κει
τα υπάρχοντά τους
κόβουν στη μέση τ’ αισθήματα
όσα έδωσα τα θέλουν πίσω
χωρίζουν μια γάτα στη μέση
γάμος, λένε, ατυχής προελεύσεως
όπως συμβαίνει κάτι ερήμην σου
αποφασίστηκε με γνώμονα ποιος ξέρει τί
ίσως έναν έρωτα, ίσως ένα πρέπει
ίσως το επέταξε η κοινωνία, η εκκλησία
ταιριάζαμε, λέει, νά, ως προ ολίγου
μα ξαφνικά μού τη δίνει στα νεύρα
θέλω να τον ξεσκίσω να δω τί κρύβει στην κοιλιά του
το κτήνος, το τέρας, που με φωτογραφίζει

Μου κατέστρεψε τη ζωή, τη ζωή μου τη μονάκριβη ακούς;
μου έφαγε τα νιάτα
μια νύχτα μου αποκαλύφτηκε ο εσώτερός του δαίμονας
κι έσπασα όλα τα πιάτα
τρία σερβίτσια δώρου του γάμου μας
και ξέσκισα μια αχρησιμοποίητη νυχτικιά
που την είχα να του ετοιμάζω σαν δώρο το σώμα μου
κι αντί για τον έρωτά του - άκουσων άκουσων
μου χάρισε στην επέτειό μας έναν δονητή!

Θέλω να κάνω -  λέει η χαροκαμένη
μια νέα αρχή. Να ξεχάσω με μιας αν μπορέσω
είκοσι χρόνια
είκοσι άδικα χρόνια
είκοσι εσφαλμένα χρόνια
που τα έζησε ποιος ξέρει ποια
μέσα σε ποιος ξέρει τί 
- αν ήμουν εγώ θα το θυμόμουν σίγουρα
μα τώρα μου έχει μείνει μόνο μια πόρνη μνήμη

Έχω αρχίσει και ζαρώνω, λέει
παντρεύτηκα μια τηλεόραση και δυο τελάρα μπύρες
παντρεύτηκα μια ποδοσφαιρική ομάδα
κι ενώ τόσα παλικάρια τριγυρίζουν στο σπίτι μας
είναι άδειο κι εγώ χωρίς μυρουδιά έρωτα·
κάτι τον πήρε στην πορεία και τον σήκωσε
κάτι τον πήρε και τον κατέβασε
εκείνος που παντρεύτηκα δεν ζει πια μαζί μου
είμαι εγώ και το σώμα μου σίγουρα
μέσα σ’ αυτόν τον γάμο·
απ’ τη μέρα του γάμου μας τελικά
ζούμε χωρισμένοι

Ουφ, αχ, οϊμέ κι άλλα τόσα φρικτά
οι φιλενάδες μου περνούν καλά
εγώ σαπίζω
θέλω να τον κερατώσω μ’ ένα τάγμα φαντάρων
μα σκέφτομαι τη γνώμη τους και την αισθητική τους
τώρα πια
τώρα πια
αν μπορούσα να γυρίσω πίσω το χρόνο
αν μπορούσα
μα τώρα πια
πια πια
μια πάπια με παπιά

Είμαι τώρα μια πάπια με παπιά
κι άκουσων άκουσων
εγώ, ποια εγώ!
να έχω στα μαλλιά μου άσπρες τρίχες!
Θα τον σφάξω!

Επιλογή μου. Τι είναι η επιλογή μου;
Δεν το ξέρω αυτό.
Θα μπορούσα να πω έγινε
απλώς έγινε
όπως γίνονται τόσα πράγματα
υπήρξα άτυχη – εκεί το αποδίδω
ήρθε μασκαρεμένος ο μασκαράς
ήταν άλλος από κάτω
άλλος από πάνω
και με πήρε ανάμεσά του
και με συνέθλιψε
τώρα νιώθω ανάμεσα σε συμπληγάδες 

Σκέφτομαι τα δέκα τελευταία χρόνια
τώρα τι?

Θέλω να κάνω μια νέα αρχή
- το λέω κάθε νύχτα στα πόδια μου να τρέξουν 
να φύγουν μακριά -
δεν μου αξίζει αυτό
μη ρωτάς τί είναι αυτό
μείνε στο ότι δεν μου αξίζει

Γεννήθηκα για εκείνο
μη ρωτάς ποιο είναι εκείνο
δεν είχα χρόνο να το ψάξω να το βρω
με απασχολούσε ο γάμος
με απασχόλησε πολύ ο γάμος
και τώρα δεν ξέρω ποια απασχόλησε
και δεν ξέρω ποια απασχολούν όλα αυτά.
Έζησα αυτό, μη ρωτάς τί ήταν αυτό
μείνε στο ότι θέλω να ξεφύγω και το ξέρεις ήδη

Τα δέκα τελευταία χρόνια σκέφτομαι
και τώρα τι?

Μετά από είκοσι χρόνια γάμου
Είμαι πλέον ξεκάθαρα κατά του γάμου
και παντρεμένη
ποια, εγώ!
Ακούς; Εγώ!

Και μη σου περάσει απ΄το νου αυτό γι' αντίφαση
γιατί θα σε πνίξω!

Παντρεύτηκα άθελά μου
και πως αλλιώς αφού δεν είχα πρότερη εμπειρία γάμου
αλλά παντρεύτηκα ακουστά
δεν παντρεύτηκα, με πάντρεψαν
ποια, εμένα!
Γιατί; δεν ξέρω, μάλλον γιατί έτσι

Όχι, δεν μετανιώνω, καλά έζησα
και μην πεις λέξη πάνω σ΄αυτό
γιατί σε πνίγω!

Μην τολμήσεις να με πεις αντιφατική
και πως δεν ξέρω τι θέλω
ξέρω πολύ καλά τι θέλω
δεν θέλω αυτό που ζω!

Κι ούτε θέλω τ΄ οποιοδήποτε άλλο

Θα υποταχθώ θα συμβιβαστώ
που θα μού πάει θα το πνίξω το αίσθημα
άλλωστε το βαστάζω και συχνά
του αποδίδω χάρες που δεν έχει
πως αλλιώς θα το βάσταζα?

Καλά είμαι, η Μαίρη είναι χειρότερα

Μα θα ήθελα να μάθω πως συνέβη
ίσως όμως είναι προτιμότερο να μην ξέρω

Γιατί η ζωή δεν είναι ποτέ όπως τη θέλεις
ούτε αυτό το ξέρω

Γιατί σε μένα;
ούτε αυτό το ξέρω

Όμως είμαι καλά
και θα το λέω μέχρι να το πιστέψω! 



Δημοσίευση σχολίου

Σχέση με το Δάσκαλο

     Με ταχτοποιείς μέσα μου, και ξέρω πως το κάνεις, είναι που ζύγισες πρωτύτερα της ψυχής τα ζητούμενα. Είσαι ο πρωτοπόρος ...