Η Ανταπόδοση







 Λένε πως η ζωή είναι μια ανταπόδοση όσων είμαστε και δεν θα πρέπει να γκρινιάζουμε, δεν θα πρέπει να παραπονιόμαστε, γιατί ό,τι είμαστε μας επιστρέφεται. Λένε, πως είναι απλό να το δούμε, μα λένε επίσης, πως γι’ αυτό το λόγο δεν το βλέπουμε και χανόμαστε στα περίπλοκα και ψάχνουμε διαρκώς να βρούμε τι φταίει.
 Λένε, δεν θέλουμε να το δούμε και πως είναι κανόνας, που 'χει στο βάθος του τον πειρασμό να τον παραβιάσουμε και να κλέψουμε. Λένε, πως ο πειρασμός είναι να πάρουμε κάτι τίς περισσότερο απ' όσα δίνουμε και λένε, πως είναι δύσκολο να δεχθούμε πως πάντα ό,τι μας αξίζει το ζούμε και πως πάντα κρατούμε στα χέρια μας, όσα στην καρδιά μας έχουμε. Όλο το άλλο λένε, πως είναι προσπάθεια να ξεφύγουμε. Μα λένε, πως το κέρδος μας δεν το κυνηγούμε, ή είμαστε κέρδος λένε ή χασούρα.

 Λένε, πως αυτά δεν μας είναι πάντα αρεστά γιατί συνήθως κρύβουμε πράγματα απ’ τον εαυτό μας που δεν θέλουμε να τα δούμε, και λένε, πως τα κρύβουμε, γιατί δικά μας δεν τα θεωρούμε και δεν θέλουμε με αυτά που κρύβουμε σύμφωνη η ζωή μας να είναι, αλλά να είναι σύμφωνη με αυτά που θέλουμε. Ενώ εκείνη, η ζωή μας, έχει έναν τρόπο να είναι πάντα σύμφωνη με όσα κρύβουμε κι αυτό, λένε, συχνά μας εξοργίζει. Γιατί, λένε, πως εξοργιζόμαστε γιατί δεν μπορούμε να καταλάβουμε, πως είναι δυνατόν αυτό που κρύβουμε μέσα μας η ζωή μας να το βλέπει. Κι αν αυτό συμβαίνει, λένε, προσπαθούμε να το κρύψουμε καλύτερα, μα όσο το κρύβουμε πιο καθαρά η ζωή μας το βλέπει.
Γιατί λένε, πως η ζωή μας δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο, παρά σε όλες τις περιπτώσεις πάντα η δικιά μας αλήθεια, ακόμα κι όταν δεν μας συμφέρει.

 Και λένε, πως Αυτό που μας βλέπει και κανονίζει τα πράγματα, μας βλέπει βαθιά και μας ξέρει καλύτερα απ’ τον εαυτό μας. Και λένε, πως την αλήθεια μας κάθε στιγμή τη ζούμε. Κι επίσης λένε, πως αυτή είναι η κατάρα μας κι η ευκαιρία μας.
 Μα λένε, πως μόνο έτσι είναι κι αυτό που είμαστε κάθε στιγμή το ζούμε, και λένε, πως εμείς έχουμε πρόσβαση μόνο στον εαυτό μας, κι όλο το άλλο που προσπαθούμε ν’ αλλάξουμε από εμάς αλλάζει σαν να το κάνει μόνο του και πως είναι αδύνατον να μην αλλάζει από εμάς, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο. Γι’ αυτό λένε: φτιάξε εσένα και τα έφτιαξες όλα. Γιατί λένε, αν τα φτιάξεις όλα χωρίς να φτιάξεις εσένα, άφτιαχτα τ’ άφησες. Γιατί, λένε, το κουσούρι που έχουν τα μάτια σου, σ’ όλον τον κόσμο το βλέπεις.

 Επίσης λένε, πως αυτό είναι δύσκολο ολοκληρωτικά να το δεχθείς και πως δεν θέλεις εύκολο να το παραδεχθείς, πως εσύ η μοίρα σου και το πεπρωμένο σου είσαι, και λένε, πως πάντα ελπίζεις κάτι καλύτερο να σε βρει απ’ αυτό που είσαι και πως προσεύχεσαι διαρκώς, κάτι το μέσα σου να καταλάβει πόσο χρυσό είναι κι εκείνο ν’ ανταποδώσει, κι όλο το άλλο το ανούσιο και τ’ άχαρο πολλές φορές, αν μπορέσει να το παραβλέψει σαν ξένο και σαν δικό σου να μην το δει και να το προσπεράσει. Αλλά Εκείνο που βλέπει το καλό σου να δει και το κακό σου ν’ αγνοήσει, το νόμο της ακριβούς ανταπόδοσης ελάχιστα να μπορέσεις να κλέψεις, και λένε, πως υπάρχει πάντα ένας πόθος πως σου αξίζει κάτι τίς πάντα καλύτερο απ’ αυτό που είσαι. Μα λένε, πως υπάρχει κάτι σαν δικαιοσύνη σκληρή και πως την αλήθεια σου δεν μπορείς να την ξεγελάσεις και να την κοροϊδέψεις, γι’ αυτό λένε πως κάτι μέσα μας πάντα υπομένουμε οι άνθρωποι και πως αν υπομένουμε  αρκετά, κάτι μέσα μας μόνο του αλλάζει και παίρνει το δρόμο κι αλλάζει κι έξω μας στον ίδιο βαθμό.

 Λένε, πως όλα τ’ άλλα περισσεύουν και μπροστά σ’ αυτή την αλήθεια της ανταπόδοσης δεν είναι τόσο άξια λόγου, γιατί, όλο αυτό λένε, πως είναι η πραγματικότητά μας και πως πάντα η πραγματικότητα που ζούμε είναι η πραγματικότητα που αισθαντικά βιώνουμε.

 Γιατί λένε, πως αυτό που είσαι είναι. Και πως πάντα είναι αυτό που είσαι και ποτέ δεν είναι αυτό που προσπαθείς. Και μόνο σαν είσαι χωρίς καμιά αμφιβολία είναι. Και πάντα έτσι όσα είναι, είναι, και με άλλο τρόπο δεν γίνεται κάτι να είναι. Και λένε, πως οι άνθρωποι πάντα κάτι ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο είναι, κι αφού έτσι αυτοί είναι, όλα κάτι ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο είναι. Μα σαν οι άνθρωποι φτάσουν κοντά στο καινούργιο τους να είναι, τότε όσα είναι, όπως είναι αυτοί είναι. Γιατί αν δεν είναι οι άνθρωποι τα πράγματα δεν μπορούν να είναι. Και δεν μπορούν να είναι άλλο τα πράγματα των ανθρώπων κι άλλο οι άνθρωποι.

 Την αλήθεια, λένε, κανείς δεν κατάφερε να την ξεγελάσει, και λένε, πως αυτή δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ίδια η πραγματικότητα. Και λένε, πως την πραγματικότητά σου, πρώτα τη ζεις και μετά αλλάζει, γιατί η πραγματικότητα, είναι κάτι που το πείθεις. Όμως η πραγματικότητα, απ’ την άλλη μεριά της, σε πείθει, κι εκεί στην πειθώ γίνεται η μάχη για αλλαγή της πραγματικότητας. Γιατί, αν πείσεις τον εαυτό σου για μία άλλη πραγματικότητα την έχεις, μα αν σε πείσει η πραγματικότητα για τον εαυτό σου πάλι τον έχεις, είτε σου αρέσει είτε όχι.

 Στον χαρούμενο, λένε, πάνε και κολλούν οι χαρές και στον δυστυχή οι δυστυχίες. 

 Λένε. Εγώ λέω να πάω να πιω έναν καφέ τώρα και να μελετήσω λιγάκι τ' άστρα. 

 
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία