06 Φεβρουαρίου 2017

Μια Όμορφη Ιστορία






 Μεράκι μου είναι να γράψω και να εκδώσω μια όμορφη ιστορία. Δεν θέλω να γράψω τίποτα άλλο, ούτε γι’ αυτά που ξέρω ούτε γι’ αυτά που πέρασα - αν πέρασα κάποια. Δεν θέλω ούτε να ρίξω φως στην όποια υπόθεση της ζωής ούτε να σώσω τον κόσμο. Θέλω μόνο να γράψω, αλλά και να ζήσω αν μπορέσω, μια όμορφη πανέμορφη ιστορία. Αυτό το χρειάζομαι περισσότερο απ’ την οποιαδήποτε γνώση και σωτηρία - θεωρώ δηλαδή πως αυτή είναι η γνώση κι η σωτηρία κι έχω ακόμα τη γνώμη, πως ο καθένας τη χρειάζεται περισσότερο απ’ όλα τα’ άλλα. Όλα τ’ άλλα ήδη υπάρχουν, δεν έχω να προσθέσω ή ν’ αφαιρέσω κάτι σε αυτά. Το αφήνω στους ειδικούς.

 Όμως, πως ν’ αρνηθώ μια όμορφη ιστορία; πως ν’ αρνηθεί ο καθένας στη ζωή του, με τα όποια της προβλήματα και σκληράδα της, μια όμορφη ιστορία; Πώς ν’ απαρνηθείς αυτό που σου λείπει; τι άλλο αξίζει περισσότερο από μια όμορφη ιστορία; με τι άλλο μπορείς να πεις χαλάλι σε όλες τις κακοτοπιές; πως να πεις έζησα, αν δεν έχεις ζήσει μια όμορφη ιστορία, και πως να πεις εντέλει καλώς γεννήθηκα;

 Γι’ αυτό κι εγώ, όλα θα τ’ απαρνηθώ, τις αμέτρητες ροπές που με καίνε, και θα τις στρέψω όλες στη γραφή μιας όμορφης ιστορίας. Πιστεύοντας πως έτσι σώζω τον κόσμο. Είναι αυτός ο τρόπος μου, ο πιο πρακτικός, ο πιο άμεσος. Δεν θέλω να συμβουλέψω κανέναν, δεν θέλω πάνω και κάτω απ’ το ύψος κανενός να σταθώ, θέλω να είμαι ίσιος και να μαθαίνω.

 Αν καταφέρω να γράψω μια όμορφη ιστορία θα έχω επιτελέσει το σκοπό της ζωής μου - γεννήθηκα γι’ αυτό. Κι επίσης γεννήθηκα για να ζήσω μια όμορφη ιστορία. Μετά μπορώ ήσυχος να πεθάνω, μα όχι πριν ζήσω και γράψω μια όμορφη ιστορία.

 Μπορεί, μέσα στη διάρκεια μιας ζωής, αυτή η ιστορία να κρατήσει μερικά χρόνια ή ένα. Μπορεί όμως, έχει τη δύναμη, να διαψεύσει όλο το άλλος μέρος της καινοφανούς ζωής και ν’ αντιστρέψει τους όρους. Η ένταση κι η ισχύ μιας όμορφης ιστορίας υπερτονίζουν τη διάρκειά της. Δεν με νοιάζει να ζήσω απλώς και να γεράσω, με νοιάζει όμως, να ζήσω αυτό, το έστω λίγο, που θα ξεπλύνει όλα τ’ άλλα, όλα τ’ αμαρτήματα. Αυτό που θα εξαγνίσει και θα καθαγιάσει όλο το χρόνο, κι αυτό είναι απλώς μια όμορφη ιστορία, που θα τραβήξει με το μέρος της όλο τον άνθρωπο κι όλη τη ζωή του. Όποιος έχει κάτι άλλο περισσότερο ανάγκη στη ζωή του εκτός μιας όμορφης ιστορίας… ας σηκώσει το χέρι να το πει.

 Με κούρασε η ζωή, με κούρασαν όλα αυτά που λαμβάνουν χώρα εντός της, είναι όλα σαν ξένα σώματα μέσα στη ζωή. Γνώσεις, φιλοσοφία, αγώνας, αγωνία, εντάσεις, υποψίες, ανταγωνισμοί, και γιατί παρακαλώ όλα αυτά; Γιατί απλώς κανείς δεν ζει και δεν έχει ζήσει μια όμορφη ιστορία, να τον απορροφήσει και να τον κρατήσει.  Αν το έκανε δεν θα ήταν ανάμεσά μας. Γι’ αυτό και εγώ, αν έχω κάτι να δώσω στον κόσμο, θα είναι μια όμορφη ιστορία. Δεν θέλω τίποτα άλλο να του πω, τίποτα το βιογραφικό, τίποτα για μένα, εγώ θα περάσω και θα τραβηχτώ στην άκρη, άλλωστε ποιον να ενδιαφέρω και για ποιο λόγο; Η προσωπική μου ιστορία είναι η ιστορία όλων κι είναι χιλιοειπωμένη. Κανένας δεν θέλει να τη διαβάσει, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να αναγνωρίσει το πρόσωπό του στο πρόσωπό μου, αν κι αυτό, μπορεί να σήμαινε αναγνώριση κι αυτό προσπαθούν οι περισσότεροι. Όμως εγώ, θέλω να χτυπήσω πιο βαθιά και ν’ αγγίξω βαθύτερη και πιο ευαίσθητη φλέβα, θέλω ν’ αγγίξω τη βαθιά σκεπασμένη φλέβα του παραμυθιού, του παραμυθιού όμως του στερημένου από ίχνος ψέματος.

 Γι’ αυτό, θα σκεφτώ, θα σχεδιάσω και θα γράψω μια όμορφη ιστορία. Που αφού θα περνά η γυναίκα μέσα απ’ όλη τη σκιά της θα βγαίνει στο φως και θα λάμπει, όπως της αξίζει να λάμπει. Κι αφού περνά ο άντρας όλα τα βάσανά του θα τα χάνει κι ελαφρύς σαν πούπουλο θα την ανταμώνει και θα σμίγουν σε μια άλλη διάρκεια.
Όλα τ’ άλλα τ’ αφήνω στους άλλους, δεν θέλω να τους στερήσω ούτε την αξιοσύνη τους ούτε την καπατσοσύνη τους. Δεν θέλω να τους στερήσω ούτε το νομίζω τους, που άλλωστε, χωρίς αυτό, αμφίβολο είναι αν θα μπορούσαν να συνεχίσουν τη ζωή τους. Εγώ μπορώ να τη συνεχίσω μια χαρά απ’ το παρασκήνιο χωρίς τρομπέτες και βεγγαλικά.

 Θα ρίξω απλώς, απ’ τη γωνιά μου, μέσα στο κόσμο αυτόν, το σπέρμα και το σπόρο μια όμορφης ιστορίας, αν καρποφορήσει καρποφόρησε, αν  γεννήσει γέννησε, αν βρει πρόσφορο έδαφος βρήκε, αν την πνίξουν του κόσμου τα ζιζάνια την έπνιξαν – άλλωστε αυτό κάνουν του κόσμου τα ζιζάνια στις όμορφες ιστορίες, χωρίς αυτό να σημαίνει πως εγώ δεν θα ρίξω το σπόρο μίας. Ούτε καν από καθήκον η συμμετοχή, θα ρίξω απλώς μέσα στο πέλαγος του κόσμου μια όμορφη ιστορία σαν δόλωμα, μέσα στο θρήνο του και το πρόβλημά του θα ρίξω το δόλωμα της χαράς και της ευτυχίας, κι όποιος τσιμπήσει τσίμπησε.  Έτσι, σαν από δικιά μου συμβολή και πόλεμο στο μαράζι του. Μυστικά και κρυφά θα τον υπονομεύσω, ρίχνοντας μέσα στους λύκους ένα πρόβατο με ελπίδα να τους κατασπαράξει όλους. Είναι αυτή η πιο πονηρή μου σκέψη.

 Έχω πιάσει απλώς το βαθύτερο παλμό του κόσμου, κανείς άλλος εκτός από μένα, δεν μπόρεσε πρώτος να φανταστεί, πως αυτό που του λείπει του κόσμου μας, είναι μια όμορφη πανέμορφη ιστορία. Θα είναι απλώς η ιστορία της ζωής που κανείς δεν ζει και θα συμπεριλαμβάνει αν όχι όλους, σίγουρα τους περισσότερους, γιατί οι περισσότεροι όλα τα ζουν μα όχι μια όμορφη ιστορία.  Θα του δώσω του κόσμου το αντίδοτο στο δηλητήριο της ζωής του. Θα του δώσω το φάρμακο για να μην αργοπεθαίνει. Θα του ψιθυρίσω στο αυτί μια όμορφη ιστορία κι αν με πιστέψει με πίστεψε.

Σαν γιατρός της ζωής μου και της ζωής θα σκεφτώ, μα θα παραλείψω όλη τη διάγνωση. Θα παραλείψω όλο το τι φταίει και θα εστιάσω στο φάρμακο. Άλλωστε, αν κανείς γιατρεύει, λίγο τον νοιάζει από τί έπασχε. Μάλιστα είναι σκληρό να του το θυμίζεις και να γυρίζει η μνήμη εκεί, αντίθετα θέλει και προσπαθεί να φύγει μακριά απ’ αυτό που τον βρήκε, απ’ το όποιο συμβάν, απ’ την όποια ζωή του και να στρέψει το πρόσωπο, να τον αρπάξει αν είναι δυνατόν, μια όμορφη ιστορία και να το σύρει μακριά απ’ την πυρκαγιά του. Να πάει και να τον ρίξει η όμορφη ιστορία καταμεσής στο παραμύθι του κι έτσι να το επαληθεύσει και να επαληθευτεί η ζωή του. Άλλο φάρμακο η ζωή δεν έχει, ο υπόλοιπος χρόνος είναι όλος τι τρέχει; τι συμβαίνει; και γιατί και πως… 

 Σάμπως δεν ξέρεις τί καίει τον άνθρωπο, ένα είναι πάντα το πρώτο κυρίαρχο ζητούμενο: να φύγει από κει που καίει να βρεθεί αλλού. Στην όμορφη ιστορία δεν καίει, αντίθετα δροσίζει. 

 Σάμπως δεν χορτάσαμε πια όλα τ' αντίθετα μιας όμορφης ιστορίας. Και σάμπως, αυτά όλα τ' αντίθετα δεν υπήρξε η ζωή μας. Μα την όμορφη ιστορία ποιος θα μας τη δώσει; και ποιος αντί για εμάς θα τη ζήσει; κι επιπλέον πότε και σε ποια ζωή;



 
Δημοσίευση σχολίου

Ανάταση Πτώσεως

Μη μου πέφτεις τώρα επιστράτευσε όλες τις ζωγραφιές κοντά είναι ο κήπος με τα κυπαρίσσια Λύγισε αν θες, άφησε να ...