Η Αμφισβήτηση






Οι άνθρωποι προσπαθούν να κρατηθούν
από ένα χέρι, μια ελπίδα, έναν λόγο,
ένα χαμόγελο, ακόμα κι απ’ την ίδια τους την έκφραση
επειδή η ζωή είναι καθοδική, η ζωή πέφτει, επειδή το ψηλά χαμηλά είναι
και το πιο πάνω πιο κάτω·
ό,τι πέφτει, πέφτει μόνο του, με τη βαρύτητα, ό,τι αφήσεις πέφτει,
ό,τι σηκώνεται απαιτεί προσπάθεια.  
Οι απελπισμένοι δεν είναι ένας, είναι έθνος
οι απεγνωσμένοι δεν είναι μειοψηφία, είναι λαός
οι πόρνες, δεν είναι μερικές, είναι φυλή
το παζάρι δεν κυριαρχεί κυρίως στο εμπόριο, αλλά στο συναίσθημα
μπορείς να βλέπεις είτε ερωτευμένους είτε συμφωνημένους
μπορείς να βλέπεις είτε εργαζόμενους είτε δούλους·
τη σκλαβιά δεν τη βλέπεις γιατί είναι κατάσταση του νου
η φυλακή είναι αόρατη, μπορείς να τη χτίσεις μόνο μόνος σου.
Η συμπεριφορά έχει από κάτω και δεύτερη
η πρώτη εκφράζεται για να κερδίσει η δεύτερη
τα άλλα ονόματα της δεύτερης σκέψης είναι κέρδος και συμφέρον.
Η πρώτη σκέψη είναι σωστή, όμως η δεύτερη κάτι θέλει να πάρει
ο εαυτός που κρύβεται στη δεύτερη σκέψη κρύβεται απ’ τον εαυτό του
η δεύτερη σκέψη καβάλησε το κρυφό άλογο του εαυτού
η δεύτερη σκέψη αγωνίζεται να φτάσει στην επιφάνεια, είναι μέθοδος
η πρώτη σκέψη είναι καλή, η δεύτερη κακή
η δεύτερη σκέψη υποσκιάζει την πρώτη, την υποσκελίζει
η δεύτερη σκέψη θέλει να σώσει το υποκείμενο
η δεύτερη σκέψη θέλει να παραβγεί
η δεύτερη σκέψη κάνει σάλτο προς τα πίσω
επειδή το πίσω είναι μπροστά·
ο άνθρωπος που έχει δεύτερη σκέψη ζει άθλο

Η δεύτερη σκέψη που κάνει ο άνθρωπος δεν είναι εκείνη
η δεύτερη έκφραση περιμένει ν’ αρπάξει
ό,τι δίνει η πρώτη σκέψη η δεύτερη το παίρνει πίσω
η πρώτη προσφέρει, η δεύτερη κρατά
υπόγειος, μυστικός άνθρωπος κυκλοφορεί αθέατος
με κλονισμένη στους ανθρώπους εμπιστοσύνη·
μπορείς να δεις είτε επικοινωνία ανάμεσα στους επικοινωνούντες
είτε μαντεψιά.
Μπορείς να βλέπεις είτε κόσμο είτε το κουβάρι του
πολλές φορές, σαγόνια με σφιγμένα δόντια χαμογελούν
ο κόσμος ωστόσο είναι απλός, αλλά μόνο μέσα απ’ την απλότητά σου·
το σύνθημά του, πάραυτα, είναι να γλιτώσει απ’ το υποτιθέμενο

Η συμπεριφορά είναι ρυθμισμένη επειδή υπάρχει σκοπός
παγίδα υπάρχει σε όλα τα πράγματα
αλλά για να πέσεις στην παγίδα θα πρέπει πρώτα να είσαι πιασμένος·
η αράχνη είναι για τις μύγες, άνθρωπο δεν πιάνει

Ο αθέατος κόσμος κυριαρχεί
επειδή οι αισθήσεις του κόσμου που ζούμε δεν είναι ελεύθερες
αν οι αισθήσεις του κόσμου ήταν ελεύθερες θα έβλεπες θλίψη
τόσο πυκνή στην ατμόσφαιρα που θα την έκοβες με το μαχαίρι

Αν μπορούσες να δεις τον κόσμο με μάτια γυμνά
θα έβλεπες την ομορφιά του ακροβολισμένη στους γύρω λόφους
θα έβλεπες μαχητές μέσα στα συντρίμμια του κόσμου
και σπίθες άνοιξης μέσα απ’ τα σβησμένα του μάτια·
θα έβλεπες παπαρούνες να φυτρώνουν μέσα στα σκουπίδια του
και θα έβλεπες πόσο αντρειωμένο είναι το καλό του
όταν το κακό του πνιγερά το ζώνει

Αν μπορούσες να δεις τον κόσμο με γυμνά μάτια
θα σ’ έπνιγε τότε το άρωμα του εαυτού σου
θα άκουγες ουράνιες σάλπιγγες
και θα πίστευες στα μάτια σου

Αν μπορούσες να δεις τον κόσμο με γυμνά μάτια
θα είχες χάσει τη φρίκη σου
γιατί η μία αλήθεια δεν υπάρχει
ο κόσμος δεν είναι ένας
κι η τελική πραγματικότητά του είσαι εσύ.

Όπως κι αν έχουμε συμφωνήσει να είναι ο κόσμος τον αμφισβητώ
αμφισβητώ την αλήθεια μου, τις αισθήσεις μου, την πραγματικότητά μου
ό,τι με φτάνει, για λίγο σαν αλήθεια το ζω και ξανά ξεκινώ·
αμφισβητώ το κάθε τί πραγματικό, ό,τι φαίνεται
και το φτιάχνω παραδίπλα νέο είναι
και το ξηλώνω ξανά με την αμφισβήτηση
μέχρι το τελικό του είναι, αν είναι κι αυτό.

Αμφισβητώ, και δεν μπορεί να με πιάσει
καμία πραγματικότητα που δεν την επέλεξα. 

Με την αμφισβήτηση θεμελιώνω
την στερεότητα μου στη θάλασσα. 

Κι όσα σήμερα έγραψα
τα αμφισβητώ. 

 

 
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία