Συναισθηματικός Κύκλος






Πρώτος Κύκλος
Βιώνεις τον εαυτό σου, τον αληθινό εαυτό σου
επιτρέπεις το συναίσθημά σου να σε φτάσει
το βαθύ σου αίσθημα, το κρυμμένο σου αίσθημα, το ταλαιπωρημένο σου, το είναι σου·
δεν αρνείσαι, δέχεσαι, όσο μπορείς
δεν σκεπάζεις, ξεσκεπάζεις
υπομένεις κι αντέχεις
με κλειστά παράθυρα , τραβηγμένες κουρτίνες και μια σχισμή ήλιο·
δεν το λες, το κάνεις
ούτε το κάνεις, γίνεται
είσαι μέσα, στην ύπαρξή σου μέσα
ταχτοποιείς εκκρεμότητες και γεγονότα
γίνεται με τη συμμετοχή σου, πολλές φορές την αθέλητη
δεν είναι το ευχάριστο μέρος αυτό, αλλά το επίπονο
η μέρα κυλάει δίπλα σου
και παρόλο που είναι το κάτω και σε τράβηξε
είναι το ωφέλιμο, είναι το γιατρικό·
θα του αντισταθείς, θα κλωτσήσεις
θα γυρέψεις να το αποφύγεις γιατί η ύπαρξη καίει
μα είναι η ώρα σου, άλλος δεν μπορεί να σε γευθεί
άλλος δεν μπορεί πρώτος να σε νιώσει
άλλος δεν μπορεί να σε λύσει
την απάντηση που γυρεύεις την έχεις εσύ·
είσαι τώρα απέναντί σου, είσαι αντιμέτωπος
τον καθρέφτη τον εξαγριώνουν κάτι τέτοια
οι σκιές σηκώνονται θεόρατες  
η τρομερή του ευαισθησία, όσα η ψυχή σου κράτησε μέσα στα χρόνια,
ουρλιάζουν τώρα στ' αυτιά σου·
κάνεις δίπλα να περάσουν οι σφαίρες, θέλεις να τρέξεις
να φύγεις μακριά σου, θέλεις να σε προδώσεις
να απομακρυνθείς, κι όσο έχει ακόμα πλάι το κάνεις
και σε βρίσκουν οι σφαίρες ξυστά
και δεν σε πνίγουν τα κλάματά σου, δεν σε λούζουν
μόνο σε πιτσιλούν σαν υαλοκαθαριστήρες

Δεύτερος Κύκλος
Μα νά, ο κόσμος γυρίζει σαν από μόνος του
άντεξες μια επίσκεψή σου στην ιδιωτική σου κόλαση
αντάμωσες τη φωτιά σου, έριξες μια ματιά
στην πηγή των σκέψεών σου
υπονόμευσες το ίδιο σου το εγώ
χαιρέτισες την αναδυόμενη ύπαρξή σου
μελέτησες την αλυσίδα
τάνυσες τη φυλακή, κολύμπησες να πιάσεις
το ναυαγισμένο σου αστέρι·
μα νά, τώρα πλησιάζεις την ίδια σχισμή
απ’ την οποία έπεσες, και την άνοιξες λίγα εκατοστά·
ήλιος τώρα σε φτάνει περισσότερος
κάτι μέσα σου ανεβαίνει και το ακολουθείς
δεν τραβάς τον εαυτό σου, δεν τον σέρνεις να βγει
ανεβαίνει σαν ένα μπαλόνι που το πάτησες μέσα στη θάλασσα·
κι είναι έξω σήμερα μια υπέροχη μέρα που σε χειροκροτεί
είσαι κοντύτερα στα πουλιά, κοντύτερα στα δέντρα
επειδή πλησίασες εσένα
και τώρα, όσο συναίσθημα απελευθέρωσες το πιάνεις
απ’ τη ρίζα του και το κυβερνάς
ό,τι ξέθαψες επιφορτίσθηκε με φρέσκια ζωή·
παραδόθηκες και τώρα ο νους σου έχει πάρει το πάνω χέρι
τώρα μπορείς να διατάξεις την ύπαρξή σου να νιώσει χαρά
μα αν άφησες πίσω σου ανοιχτούς λογαριασμούς
πάλι η ύπαρξή σου θα σε καλέσει·
γιατί άλλος δεν μπορεί να διευθετήσει τις υποθέσεις σου.
Όμως σήμερα έβγαλε μια υπέροχη μέρα
και κοίτα να τη χαρείς, κοίτα να τη στύψεις
γιατί όποιος στύβει την ομορφιά του στύβει και την ασχήμια του
όταν ο τροχός γυρίζει
κι αυτός θα κρατήσει μια μέρα στα χέρια του
μια σταγόνα καθαρό νερό

Και τώρα, ψηλά που έφτασες
θα αντλήσεις όσο κουράγιο χρειαστεί
για να ξεπεράσεις την επόμενη βουτιά στ’ άδυτά σου
που απειλητικά υποψιάζεσαι να σε πλησιάζει
όσο καιρό εσύ κάνεις δεύτερα σχέδια
πάνω απ’ της ύπαρξής σου το πρώτο
κι όσο καιρό αναζητάς το σκοπό της ζωής σου
που μαζί του γεννήθηκες κι υπάρχει μέσα σου

Κάποιος πέφτει κάποιος σηκώνεται
κάποιος στο τέλος ισορροπεί
και τα τρία είσαι εσύ.

Κάτι σου συμβαίνει
κάτι παρατηρεί αυτό που σου συμβαίνει
όταν αυτά τα δύο γίνουν ένα
για εκεί που έβαλες πλώρη έφτασες. 


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία