20 Απριλίου 2017

Η Ανάσα της Θέας









 Του άρεσε μερικές φορές ν' ανεβαίνει μόνος σ' ένα λόφο
από κει κοίταζε τη μεγάλη πόλη
θα μπορούσε σ’ εκείνο το μέρος να είχαν φτιάξει
και το νεκροταφείο της, γιατί ήταν ψηλά και το συνηθίζουν οι άνθρωποι
στα ψηλά να χτίζουν της αναστάσεως την ελπίδα
το βρίσκουν πιο γόνιμο εκεί το έδαφος του θανάτου

  Αυτού, του άρεσε μερικές φορές να παίρνει αυτή την απόσταση
απ’ τα γήινα
χάριζε μαζί και μια αποστασιοποίηση απ’ τα ίδια του τα βάσανα
που πολύ την είχε ανάγκη·
μια ανάγκη να μην είναι μερικές ώρες ο ίδιος
αλλά απλώς να είναι, χωρίς σκοπό, χωρίς μέλημα,
έτσι, όπως τα πουλιά είναι

  Χρωστούσε αρκετά, τα πράγματα δεν πήγαιναν και τόσο καλά και γενικά είχε μπερδέψει τη ζωή του,
όμως εκεί ψηλά, που μερικές ώρες έβρισκε καταφύγιο - στα ψηλά και τα φανερά καταφύγιο - τον καθησύχαζε, γιατί, χωρίς να είναι ο ίδιος έπαιρνε μια εμπειρία θανάτου, αφού τα δικά του πράγματα εκεί δεν τον αφορούσαν

… και ξεκουράζονταν έτσι η καρδιά του απ’ την ίδια του τη ζωή.
Που σκέφτονταν ώρες ώρες - αν ήταν δυνατόν - να τη μεταφέρει όλη σ’ εκείνο το λόφο.

 Αφού παρέμεινε για αρκετή ώρα εκεί και γέμιζε δύναμη... μετά ένιωθε πάλι κάτι να το καλεί ανάμεσα στους ανθρώπους και τη γκρίζα πόλη· έπαιρνε το στρατί και με μουδιασμένη κι αθέλητη καρδιά, κατέβαινε χαμηλά να συνεχίσει τη μάχη, κι εκεί στο λόφο, άφηνε μόνο την ελπίδα του να τον περιμένει

 Οι υποθέσεις του ένα κουβάρι, τον απορροφούσαν πάλι και ξεχνούσε το λόφο. Πίστευε ξανά πως αυτή η μαραζωμένη ήταν η ζωή του που τον είχε πιάσει αιχμάλωτο. Μα όταν άρχιζε να δυσφορεί, ξεγλιστρούσε ξανά απ’ τον εαυτό του κι ανέβαινε σ’ εκείνο το λόφο, κοιτάζοντας κάτω τον εαυτό του, ν' αγωνίζεται να ξεφύγει, απ’ τον ίδιο τον εαυτό του.
 Κι όταν ήταν κάτω, ένιωθε το λόφο να θρηνεί και να κλαίει στην απουσία του και να τον καλεί· χωρίς εκείνο το λόφο κι εκείνη τη θέα να τον περιμένει… δεν θα τα κατάφερνε, μα έσφιγγε τα δόντια του για χάρη ενός λόφου και μιας θέας.

… Και το παράδοξο ήταν, πως στη ζωή της πόλης είχε όλες τις ανέσεις, ενώ εκείνος ο λόφος, όποτε τον καλούσε, τον γύρευε ξυπόλητο.




Δημοσίευση σχολίου

Εσωτερικός Δάσκαλος

     Αγαπητέ φίλε, ξέρω πως περνάς μια δύσκολη περίοδο και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί για τη διάρκειά της, μπορε...