Η Μοίρα των Ζωγράφων






Υπάρχει μια μοίρα όταν γράφεις
να στρέφεσαι προς τα μέσα
είναι η μοίρα της απομόνωσης
αν αντιστέκεσαι σ’ αυτή δεν επιτελείς το σκοπό της γραφής
βασανίζεσαι, ταλαιπωρείσαι άδικα
βαδίζεις αντίθετα, πηγαίνεις κόντρα στην κατεύθυνση της γραφής. 
Να κατεβαίνεις, να πέφτεις, ν’ αφήνεις τα χέρια που σε κρατούν
χωρίς παράπονα, δίχως γρίνιες
να μένεις μόνος στη γωνιά που σου όρισε ο θεός
χωρίς μάταιες προσπάθειες αντίστασης
να ξεβγάζεις απ’ τις κηλίδες του το πνεύμα
την καρδιά απ’ τις σκιές της να καθαρίζεις.
Υπάρχει μια μοίρα γι’ αυτόν που γράφει
να οδηγείται, να κατευθύνεται
προς την υπέροχη άβυσσο
προς το απέραντο γαλάζιο
να διασχίζει το θρήνο
να βιώνει την εγκατάλειψη
να ξεχνά
και να βγαίνει μέσα απ’ τα όστρακα

Υπάρχει μια μοίρα που φαντάζει σκληρή
γι’ αυτόν που γράφει
και τον παρακολουθούν οι άνθρωποι μυστικά
κι εναγωνίως, γιατί τον άρπαξε εκείνο
που συνήθως οι άνθρωποι αποφεύγουν
και μερικοί στοιχηματίζουν στο κεφάλι του

Υπάρχει μια μοίρα σκληρή γι’ αυτόν που γράφει
αν θα μπορέσει ποτέ να επιστρέψει απ’ το ταξίδι του·
θα πρέπει, αφού το ξεκίνησε να φτάσει
στη λεπτομέρεια της ύπαρξης
να γίνει χρώμα

Όμως η μοίρα είναι σκληρότερη
για τα εκατομμύρια των ανθρώπων
που δεν μπόρεσαν ποτέ να ζωγραφίσουν τον πόνο τους
που δεν έκαναν τέχνη τον διάβολό τους
που δεν παζάρεψαν ποτέ με το θάνατο
που δεν κατάφεραν ποτέ να περιγράψουν μια ερωμένη
και στοίχειωσαν μέσα τους έρωτες κι έρωτες·
γιατί η μοίρα πηγαίνει με τις πιθανότητες να την πεις
γιατί αν την εκφράσεις σε χάνει

Υπάρχει μια μοίρα σκληρή γι’ αυτόν που γράφει
και μια ακόμα σκληρότερη γι’ αυτόν που δεν γράφει
κι ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο περιπτώσεις
κυμαίνονται όλοι

Ακόμα κι αν μοίρα δεν υπάρχει
ακόμα κι αν πεπρωμένο δεν υπάρχει
αυτά που γράφω υπάρχουν
για τον καθένα χωριστά
στου καθενός το προσκεφάλι
για να τα ξέρει ο ίδιος

Κι είναι πολύς κι αβάσταχτος ο εαυτός
που δεν μοιράζεται
γιατί αν τον εαυτό δεν καταφέρεις να τον ζωγραφίσεις
μαζί του δεν ξοφλάς

Είναι σκληρή η μοίρα όσων τον εαυτό τους
ποτέ δεν ζωγράφισαν
γιατί τον κράτησαν, τον απέκρυψαν
και η σκληρή μοίρα των ζωγράφων
πολλές φορές γεννά στα στήθια τους
μια πεταλούδα

Η  διαφορά μεταξύ αυτών που γράφουν
κι αυτών που δεν γράφουν
είναι μόνο οι πιθανότητες
στην ύπαρξη αυτής της πεταλούδας.

Υπάρχει μια μοίρα σκληρή γι’ αυτούς που γράφουν
όμως αληθινά σκληρή μοίρα σημαίνει
αποκλεισμός απ’ τον παράδεισο
αυτοί που γράφουν ετούτο τον αποκλεισμό
ποτέ δεν τον καταφέρνουν,
αυτή είναι η σκληρή τους μοίρα:
το να υπάρχει για αυτούς το ενδεχόμενο του παραδείσου
πάντα ανοιχτό

Οι άλλοι δεν το μαθαίνουν ποτέ
κι αυτό μόνο τους σώζει και από τη ζωή
και από τον παράδεισο.

 
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία