14 Μαΐου 2017

Ανάμνηση Μάνας



Η πιο υπαρκτή ανάμνηση, στα χέρια την πιάνεις, τίποτα πιο πραγματικό
δεν πεθαίνει για να γίνει ανάμνηση
υπάρχει όσο τη χρειάζεσαι
αρκεί να την επικαλεστείς κι είναι εκεί
με το θάνατό της πίσω μένει η αγωνία της για σένα
νεκρή και σε νοιάζεται
δεν μπορεί ούτε ο θάνατος να σε χωρίσει απ΄τη μάνα
είτε είναι αυτή εδώ, είτε πηγαίνεις εκεί εσύ
μια σύντομη νύχτα που σου λείπει

Μπορεί να χαθεί, αλλά όχι η παρουσία της
μάλιστα, στην απουσία της γίνεται πιο παρών
αρκεί να τη χρειαστείς
εδρεύει σε προσευχές

Είναι σώμα σου
είναι σπλάχνο
και θαρρείς δεν το κόβει ούτε η ζωή, ούτε ο θάνατος
είναι η πιο βαθιά σου συγγένεια
ο Χριστός, αποκαλούσε τον εαυτό του υιό του ανθρώπου
και τη μητέρα του την έλεγε γυναίκα.
 



 
Δημοσίευση σχολίου

Ο Ταξιδιώτης

...Και μετά, αν ξεκαθαρίσει αρκετά το τοπίο, βλέπεις τη ζωή εντελώς διαφορετικά, τη βλέπεις σαν ένα συνειδητό ταξίδι,...