20 Μαΐου 2017

Αυτοί που Αφήνονται






 Υπάρχει κάτι ανώτερό μας που μας ξέρει καλύτερα
και μας ξέρει καλύτερα γιατί μας βλέπει βαθύτερα
τη σκέψη μας δεν λογαριάζει
σύμφωνα με το συναίσθημά μας τη ζωή τη φέρνει
και μας αγκαλιάζει - είτε καλώς είτε κακώς.
Υπάρχει αυτό είτε το δέχεσαι είτε όχι
μάλιστα αν δεν το δέχεσαι υπάρχει διπλό
αν αγωνίζεσαι να μην το δεχθείς του αντιστέκεσαι
αν δεν αφήνεσαι σ’ αυτό επιμένει
μέχρι να σπάσεις.
Υπάρχει κάτι τέτοιο, πολλοί το μαρτύρησαν
άλλοι το νιώθουν πιο καθαρά άλλοι λιγότερο
πιστεύεις βέβαια πως αξίζεις κάτι καλύτερο από σένα
αλλά με εσένα χειρότερο που να βρει κι αυτό θέση

Υπάρχει κάτι τέτοιο κι εδρεύει ανάμεσα σε σένα και σένα
θέλει να σε πάρει από εσένα και να σε φτάσει σε σένα
το κάνει μ' έναν τρόπο μυστικό
τον τρόπο του κανείς δεν τον γνωρίζει
γιατί μόλις καταφέρεις να το δεις αλλάζει τρόπο
κι έχει πολλούς στη διάθεσή του.
Θρησκευτικά, το είπαν, το θέλημά Του
συμπαντικά, δεν βρήκαν λέξη, είπαν μόνο πως έτσι γίνεται
επιστημονικά, το έβαλαν στο μικροσκόπιο να το πιάσουν
μα πάντα τους ξεφεύγει
είναι πιο έξυπνο απ’ την οποιαδήποτε ευφυΐα
κι είναι μέσα μας

Δεν μπορείς να το ξεγελάσεις, στον ύστατο βαθμό
μπορείς μόνο να το δεχθείς
το πλησιάζεις στη ζωή σου, μα δεν το αναγνωρίζεις
γιατί δεν έχει πρόσωπο
παίρνει όμως τη μορφή σου

Πως το ξέρεις πως υπάρχει? όλοι το ξέρουν,
με τη διαίσθηση. Το πλησιάζεις και σε πλησιάζει
όμως μαζί του να ενωθείς δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο.
Υπάρχει πάντα κάτω από σένα και πάνω από σένα

Λένε, πως αυτό είναι όλο ό,τι υπάρχει
και ζει μέσα από εμάς
λένε, δικά του είναι τα μάτια μας
και μέσα από εμάς βλέπει
και οι αισθήσεις μας όλες δικές του λένε πως είναι
με τ' αυτιά μας ακούει, με τη γεύση μας γεύεται
όμως εμείς επιμένουμε να λέμε εγώ

Το λένε ζωή, το λένε σύμπαν ή θεό
και ζει μέσα μας
την κατά τ' άλλα, δικιά μας ζωή
που συχνά με γινάτι την κρατούμε στα χέρια μας

Λένε, πως μόνο Εκείνο ξέρει κι εμείς μαθαίνουμε
πάντα λίγα απ΄όσα ξέρει
όμως μας αρκούν για να ζήσουμε σε μια άκρη του εαυτού μας

Πολλά λένε, μα κάποιοι στο τέλος πάνε σε μια θάλασσα
συνήθως μονάχοι
κι ανοίγουν διάπλατα τα χέρια προς Εκείνο
κλείνουν τα μάτια και κάτι παράξενο αισθάνονται
λένε πως απελευθερώνονται κι αφήνονται
αισθανόμενοι μια ανακούφιση, σαν να έχασαν
ένα τεράστιο βάρος

Κι αφήνονται
αφήνονται
διαρκώς αφήνονται
στα χέρια Του
στα χέρια τίνος
σύμφωνα με την πίστη τους
όμως αφήνονται
σαν λυτρωμένοι
λες κι όλη της ζωής τους η σημασία
αυτή η άφεση είναι. 


Δημοσίευση σχολίου

Ανάταση Πτώσεως

Μη μου πέφτεις τώρα επιστράτευσε όλες τις ζωγραφιές κοντά είναι ο κήπος με τα κυπαρίσσια Λύγισε αν θες, άφησε να ...