Ήλιος του Ιουνίου






 Απότομα ήρθαν οι ζέστες του Ιούνη. Αγαπητή Μαρίζα, σκέφτομαι και σένα, στην πενιχρή δουλειά σου, το πνιγηρό σου διαμέρισμα, και το λατρεμένο παιδί σου. Εν ολίγοις την κληρονομιά σου, όσα βρήκες στη ζωή ανοίγοντας τα μάτια σου: ένα παιδί να κρατιέσαι και μια μάχη να μην κερδίζεται. Είμαι βέβαιος πως άλλα όνειρα είχες...

 Θέλω να σου πω πως αποφάσισα να κάνω λεφτά, όχι πολλά, όσα χρειάζεται η ελευθερία μου, γιατί κι αυτή η απόφαση ύπουλη είναι, μπορεί να ελευθερωθώ από όσα με φυλακίζουν τώρα... αλλά να γίνω δεσμώτης των χρημάτων. Γιατί κάθε φυλακή, αλλά και κάθε ελευθερία, δύο όψεις έχει: η μία ανοίγει ή άλλη κλείνει. Γι' αυτό το μέτρο και η μέση οδός είναι καλά.

 Βέβαια, όταν το μέτρο λείπει από σένα λείπει κι απ’ τη ζωή σου, να βρεθεί είναι το ζητούμενο, να βρεθείς σε σένα εσύ κι όλα θα βρεθούν. Ξεκινάς από σένα και καταλήγεις σε σένα.

 Όμως τόση φιλοσοφία μέσα στη ζέστη της πόλης και της συνθήκες της ζωής... δεν υποφέρεται. Είναι φορές, που κι εγώ ο φιλόσοφος, θα αντάλλασσα τόνους φιλοσοφίας, για λίγα γραμμάρια πρακτικότητας. Πήγα σε ένα σούπερ μάρκετ, τους είπα καλά λόγια, τους έδειξα την αγάπη μου, τίποτα! Κρατούσα ένα πορτοκάλι στο χέρι και μου το άρπαξαν! Δεν πέρασε είπαν απ’ το μηχάνημα! Κατάρα στα μηχανήματα! Αυτά μας εξαναγκάζουν!

 Μας μαθαίνουν της ζωής το αντίτιμο, το κόστος. Η ζωή αγαπητή Μαρίζα κοστίζει, οι περισσότεροι άνθρωποι την πληρώνουν ακριβά, πανάκριβα, με το ίδιο τους το αίμα. Αν σκεφτείς τί πληρώνεις, και τί παίρνεις απ’ τη ζωή ως αντάλλαγμα... η ζυγαριά κλείνει επικίνδυνα προς το κόστος της. Κι όσο πάει η ζωή κοστίζει ακριβότερα, πληρώνεις διαρκώς πιο πολλά για να πάρεις πιο λίγα. Είναι άνιση σε κάθε περίπτωση.

  Δεν ξέρω αν ακόμα ονειρεύεσαι - θέλω να πω αν έχεις περιθώριο – ή αν σ’ έφτιαξε η ζωή αμιγώς ρεαλίστρια. Ή αν ακόμα βρήκες μια ισορροπία ανάμεσα στο ρεαλισμό και τη φαντασία. Υπάρχει και μια άλλη φαντασία, πραγματική όσο ο ρεαλισμός.

Δεν ξεχνώ πως σου έχω τάξει ένα ταξίδι με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Θα έρθω μια μέρα να σε πάρω για να σε βγάλω έξω απ’ τη ζωή σου. Για σένα θα είναι ένα ισχυρό σοκ. Θα δεις τη ζωή σου από μια αστρική απόσταση. Θα δεις την αγωνίστρια γυναίκα που είσαι, σε μια γωνία κάτω από σένα να παλεύει, και θα είναι δύσκολο να γυρίσεις στη ζωή της.

 Θα βγω πρώτα εγώ απ’ τη ζωή μου και μετά θα βγάλω και σένα έξω απ’ τη ζωή σου, γιατί το όνειρο μας ζυγώνει. Γι’ αυτό όσο μπορείς να φεύγεις και θα  ανταμώσουμε εκεί που πάμε, μην αφήσεις τον ρεαλισμό να σου χαλάσει το όνειρο. Με τον ρεαλισμό φτιάξε γερές βάσεις, πάτα γερά σ’ αυτές και κυνήγα το όνειρό σου, μα οι βάσεις να μην υποχωρούν.

 Συνέχισε τη ζωή σου αλλά με άλλες σκέψεις, κάνε τα ίδια πράγματα αλλά σκέψου διαφορετικά, μετακινήσου πλαγίως, ξεγλιστρά απ’ την κατάσταση πρώτα με τις σκέψεις σου κι η ψυχή σου θα ακολουθήσει, την ψυχή σου θα την ακολουθήσει το σώμα σου, η πραγματικότητα χτίζεται πλαγίως της πραγματικότητας. Θα ζήσεις καιρό σε δύο πραγματικότητες καλή μου, τη μία θα ξεχνάς την άλλη θα θυμάσαι.

 Όμως κάποτε θα περάσεις ολόκληρη στη νέα σου δημιουργία. Καλή μου, κλείσε τα όμορφα μάτια σου και φτιάξε δίπλα τη νέα σου πραγματικότητα. Μπορεί να σου πάρει χρόνια, μα τίποτα μην επιτρέψεις να μπει ανάμεσα σε σένα κι αυτή σου τη δημιουργία.

 Και μη ξεχνάς, βάλε και μένα σε μια γωνιά, στη νέα σου πραγματικότητα. Όπως με θέλεις, κι όπως με θέλεις εγώ θα είμαι.

Γεια σου τώρα και καλή δύναμη.

Υστερόγραφο: αν θέλεις κάτι στην ψυχή σου να γιατρέψεις, επέτρεψε στον ήλιο του Ιουνίου να το κάνει. Άνοιξε τα στήθη σου στην ακτινοβολία του. Ο Ήλιος είναι ολόκληρος αγάπη, τα φύλλα των δέντρων, παίρνουν αυτή την αγάπη, και μέσα απ’ τα κλωνάρια τους την κατεβάζουν στις ρίζες. Ο ήλιος θα σε γιατρέψει. Ανοίξου στον ήλιο και η σκιά θα χαθεί!
 Να θρέφεις μια μεγάλη ευγνωμοσύνη στον ήλιο, κι ας μη ξέρεις το λόγο, ο ήλιος τον ξέρει. Για τον ήλιο δεν υπάρχουν μυστικά, βαθιά μέσα σου θα δει και η αγάπη σου με την αγάπη του θα ανταμώσουν.


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία