10 Ιουνίου 2017

Ο Λίγος


- Είσαι λίγος.
- Πως το ξέρεις?
- Απ΄την κρίσιμη ώρα. Όταν φτάσει η κρίσιμη ώρα στρίβεις. Όταν φτάσει η ώρα να αποκτήσεις έναν αληθινό φίλο στρίβεις. Όταν φτάσεις η ώρα και σου χτυπήσει η αγάπη την πόρτα στρίβεις. Όταν φτάσει η ώρα να κάνεις τα λόγια σου πράξη στρίβεις. Γενικά αμολάς πορδές και στρίβεις. 
 Είσαι λίγος και δεν φταις ούτε εσύ γι' αυτό. Δεν μπορώ ούτε να σε κατηγορήσω ούτε να σε επαινέσω γι' αυτό, είσαι απλώς αναπόδεικτος άνθρωπος, είσαι άνθρωπος του αέρα του κοπανιστού. 

 Μεγαλοπιάνεσαι κι αυτή είναι όλη κι όλη σου η αξία. Βρίσκεις τους άλλους ελλειμματικούς κι από κει προδίδεις το ολικό σου ελάττωμα. Όμως έμαθες έτσι να ζεις κι ο κόσμος σου είναι σχεδόν ολοκληρωμένος μέσα στη διαρκεί σου αμφισβήτηση, την συναισθηματική σου αμφισβήτηση που η ψυχή σου σαν φορτίο κουβαλά. Γιατί δεν μπορείς να χτίσεις συναίσθημα, παρά για λίγο σαν δικό σου να το αισθανθείς και να το χάσεις. 

 Είσαι λίγος. Μετακινείσαι διαρκώς σαν χασάπης. Παίρνεις λίγη χαρά, λίγο πόνο, θυσιάζεσαι λίγο. Ανασαίνεις λίγο, νοιάζεσαι λίγο, βλέπεις τον κόσμο από μια κουμπότρυπα. 
 Είσαι λίγος. Σε σένα δεν μπορεί τίποτα να στηριχθεί, γιατί δεν μπορείς ούτε να καταρρεύσεις ούτε να ανοικοδομηθείς, ο λόγος σου είναι ένα κατουρλιό.

 Κλαις λίγο, γελάς λίγο, θέλεις λίγα, περισσότερα δεν αντέχεις, δεν έχεις χώρο να τα βάλεις. Καταλαβαίνεις λίγα ζητάς πολλά, είσαι όπως μια μάστιγα. Αποφεύγεις κάθε τί το μεγάλο, περιφρονείς τη ζωή, για σένα το μεγαλείο είναι ένας περίγελος. Πιστεύεις λίγο, δεν μπορείς να δοθείς, έχεις φρένο.

- Με ξέρεις καλά και με κάνεις να ντρέπομαι.

- Ντρέπεσαι λίγο. Η ντροπή σου δεν μπορεί να σε ξυπνήσει, να σε αφυπνίσει. Τα λόγια μου περνούν από πάνω σου, δεν βρίσκουν την καρδιά σου εκεί που χάθηκε. Είσαι λίγος γιατί φοβάσαι μην σε κυριέψει το αίσθημά σου. Τρέμεις να ακολουθήσεις την καρδιά σου γιατί θα σε κατεβάσει στα βαθιά. Παίρνεις λίγες γεύσεις μόνο της αισθαντικότητάς σου και σύντομα τις χάνεις γι' άλλες γεύσεις.

 Είσαι τελικά ο προδότης, ένας προδότης με χίλια πρόσωπα. Το φιλί σου είναι πικρό, όποια γυναίκα φιλάς τη μαχαιρώνεις. Δεν γνωρίζεις την αφοσίωση, δεν κατέχεις την εμπιστοσύνη, μιλάς γι' αγάπη όπως ένας παπαγάλος και μόλις λίγο ζοριστείς... επαναστατείς, πετάς πέτρες και στρίβεις. Είσαι γεμάτος τυφλούς δρόμους και σύντομα αδιέξοδα. Είσαι μιας μυρουδιάς άνθρωπος.

- Δεν φταίω εγώ.

- Φυσικά δεν φταις εσύ. Πως θα μπορούσε να φταις? αφού δεν κατέχεις την ευθύνη, ούτε την ευθύνη σου. Είσαι διαρκώς σε ξένα χέρια, είσαι πλαστός. Είσαι ένα κάλπικο κέρμα, οι φαρισαίοι κοκκινίζουν μπροστά σου.

 Είσαι λίγος κι αυτό το ίδιο είναι η τιμωρία σου. Δεν χρειάζεσαι άλλη τιμωρία, αυτή είναι ήδη μεγάλη.

- Με συγχωρείς λοιπόν που είμαι λίγος?

- Φυσικά σε συγχωρώ. Αν δεν σε συγχωρώ σου μοιάζω.

- Εσύ το ξέρεις πως είμαι λίγος, εγώ πως να το ξέρω?

- Δεν το ξέρεις εσύ. Είσαι λίγος και ζεις σε λίγο κόσμο. Με αστέρια μικρά. Με λίγο ήλιο, λίγη φύση, λίγους ανθρώπους, λίγη συγκίνηση, λίγο θρήνο και λίγη ομορφιά. Τα λιοντάρια στον κόσμο σου ωστόσο είναι πελώρια, έτσι τα φτιάχνει ο κίνδυνός σου, και τα πουλιά είναι κουτσά. Είσαι λίγος και μέσα σου είναι πεσμένη η αύξησή σου, εμπεριέχεις την αύξησή σου μα τρέμεις να αυξηθείς. Σε μέλει μόνο να πολλαπλασιαστείς. 
 Είσαι λίγος και πάντα την κρίσιμη ώρα το σκας, μπορείς μέσα σου χίλιες ζωές σου να κρύψεις κι ούτε μία να ζήσεις.

Γιατί, άκουσέ με καλά: είσαι λίγος!  
Όμως δεν φοβάσαι τίποτα άλλο παρά μόνο τον ίσκιο σου.
Πρόσεξέ με καλά: το παιγνίδι της ζωής σχεδόν το έχασες,
αρπάξου απ΄αυτό το σχεδόν όπως απ΄την ελπίδα σου. 


Δημοσίευση σχολίου

Ανάταση Πτώσεως

Μη μου πέφτεις τώρα επιστράτευσε όλες τις ζωγραφιές κοντά είναι ο κήπος με τα κυπαρίσσια Λύγισε αν θες, άφησε να ...