21 Ιουνίου 2017

Θερινό Ηλιοστάσιο






Μεγάλη μέρα και στο βίωμά της ακόμα, ατέλειωτη
μήτε θυμάμαι το πρωί
φαντάσου, λέει, μια τόσο μεγάλη μέρα σαν τη σημερινή...
να μην είχα λίγες τουλάχιστον μικρές χαρές
σαν δώρα μέσα σε δωμάτιο σκοτεινό·
μεγάλη μέρα, όμως θυμάμαι και μεγαλύτερες
μέρες αβάσταχτες που ήλπιζες να περάσουν με μιας
και να πέσει η όμορφη νύχτα που σε σκεπάζει
σε περιθάλπει, σε προστατεύει και σε γιατρεύει,
η νύχτα που παίρνει μακριά τον κίνδυνο·
υπέροχος ο ήλιος
όμως επικίνδυνος για τις σκιές μας
μεγάλη μέρα
μα να ήταν όλη απ’ άκρη σ’ άκρη της ευτυχισμένη
μηδέ θα την καταλάβαινες - σαν αέρας θα περνούσε
που τον ανασαίνεις λαίμαργα·
μεγάλη μέρα, μια τέτοια μεγάλη μέρα, φτάνει και περισσεύει
για μια ζωή·
μεγάλη μέρα μα στην αίσθησή της ανεπαρκείς
η σκέψη τη γρατζουνά - δεν την αφήνει να ησυχάσει
το βλέμμα, για λίγο στράφηκε στα ένδοξα πουλιά
στα σπουργίτια, τις δεκοχτούρες και τα αμέριμνά των
κι επέστρεψε ξανά στην κοιλάδα των βασιλέων
να ξεθάψει τον νεκρό βασιλιά·
οι ήχοι της περίεργα έφταναν
θαμποί σαν όραση·
η παρατήρηση διακεκομμένη - χάνονταν έβγαινε η ήλιος
κι απ’ τα δέντρα λίγο πράσινο έλειπε
μεγάλη μέρα - να σε καταπιεί ως το μεδούλι
να της αφεθείς, να της χαριστείς
χαμένο πάλι πήγε εν μέρη, τόσο κελάηδημα πουλιών.
Χαμένος κι εγώ, στης σκέψης τους διαδρόμους
να πιάνομαι από ένα μυρμήγκι
που κόπιαζε να κερδίσει τη ζωή του
στο πάτωμα της αυλής.
Σε κείνο το μυρμήγκι, λέω, θεέ ολόκληρος να δοθώ
χωρίς σκέψη καμιά, θ’ αγγίξω σίγουρα το μεγαλείο σου
και την απόλαυση του κόσμου που μου ετοίμασες

Όμως μεγάλη μέρα
και δεν νυχτώνει ούτε ξημερώνει πάντα
σε σωστή ώρα
θα ‘χω χάσει κάμποσα ηλιοβασιλέματα
χωρίς εμένα
τόσα πράγματα περιμένουν να τα δω για να υπάρξουν·
μεγάλη μέρα - ηλιοστάσιο θερινό
κάποια αντιστροφή και σε μένα γυρίζει
ένα πάνω κάτω έρχεται
κι ένα κάτω ανεβαίνει πάνω
κι εγώ, με όλες τις δυνάμεις μου
το ανάμεσά μου πολεμώ

Μα δεν ταιριάζει εδώ να πω, δουλειά δεν είχε ο διάβολος



Δημοσίευση σχολίου

Ο Ταξιδιώτης

...Και μετά, αν ξεκαθαρίσει αρκετά το τοπίο, βλέπεις τη ζωή εντελώς διαφορετικά, τη βλέπεις σαν ένα συνειδητό ταξίδι,...