27 Ιουνίου 2017

Η Λευκή










Εντυπωσιακή καλλονή, εκθαμβωτική όλους τους θάμπωνε
μα εκείνος πρόσεξε μια σκιά στα μάτια της,
Έχετε μια σκιά στα μάτια, της είπε
Ίσως σ’ αυτή οφείλεται το θάμπος του ήλιου, απάντησε εκείνη,
μα το κλάμα δεν τη βγάζει, την κρατάει πια αιχμάλωτη το σώμα
Ετούτη η σκιά που έχετε στα μάτια σάς ομορφαίνει, είπε αυτός,
είναι μια σκιά λύπης, που με φτάνει κι αγγίζει την ευαισθησία μου
Πάρτε μου τη λύπη σας παρακαλώ, είπε εκείνη
Δώστε την σ’ εμένα, είπε εκείνος, είμαι δυνατός, μπορώ να την κρατήσω
κι έβγαλε ένα μαντιλάκι και σκούπισε τα μάτια της
παίρνοντας για έπαθλο ένα της δάκρυ
                               
Τώρα πέφτει η νύχτα, είπε εκείνη κοιτάζοντας τον ορίζοντα
και σε μένα τη νύχτα πονούν τα πουλιά
βγάζω το φουστάνι μα δεν μένω γυμνή
βγάζω τα παπούτσια μα τα πόδια μου ακόμα βαδίζουν
σας χαρίζω το φουστάνι μου, του είπε, γι’ αντάλλαγμα μια λευτεριά
Εκείνος της είπε: θα σας φιλήσω μ’ ένα φιλί που τη θάλασσα όρθια σηκώνει
Είμαι, είπε εκείνη, μια πολυταξιδεμένη, μα υπάρχει ένα σημείο στο σώμα μου που δεν το φίλησε κανείς
ένα σημείο πίσω απ’ το στήθος μου, που ούτε λόγια πια το φτάνουν
Εγώ, της είπε εκείνος, όταν θα φύγω θα σας αφήσω τα χέρια μου
κι έναν λόγο να ζείτε
Τούτη η σκιά που προσέξατε στα μάτια μου, είπε εκείνη, έχει το μεγαλύτερο βάρος, γι’ αυτό σας μιλώ, η σκιά μου βάζει λόγια στο στόμα
Εγώ τη σκιά θα την τραβήξω πάνω, της απάντησε,
τότε δεν θα έχετε μάτια παρά για μένα,
κι ακόμα περισσότερο, θα σας δώσω τα δικά μου μάτια να βλέπετε
Κι εγώ θα σας δώσω το σώμα μου για να ξαποστάσετε διαβάτη, του είπε εκείνη
και θα δώσω ακόμα, ένα απέραντο περιθώριο στη ζωή σας, εκεί θα συναντιόμαστε τις νύχτες,
ένα περιθώριο δικό μας όπου εκεί θα ανταμώνουμε

Είστε για μένα, μια όαση γαλήνης μέσα στον θόρυβο των σκέψεων, είπε εκείνος
το άρωμα που αναβλύζει το σώμα σας, είναι μέρος του παραδείσου που μου λείπει

Σας αγαπώ τόσο που θα δώσω όλη τη θλίψη μου, είπε εκείνη
γιατί εγώ είμαι γυναίκα και χωριστά απ’ την ψυχή μου δεν δίνομαι
μα σας υπόσχομαι, πως θα λιμοκτονήσετε για να αντικρίσετε τη βαθιά ομορφιά μου,
αυτό το σώμα που στα χέρια σας κρατάτε θα περάσει
μα αν καταφέρετε να πάρετε τη σκιά απ’ τα μάτια μου
θα έχετε πάρει όλα τα βάσανά μου
κι εκείνος της είπε: χαρίστέ μου τα βάσανά σας και θα σας ευγνωμονώ·

λευκή θα γίνω αν χαθεί η σκιά μου, είπε εκείνη
Έχετε μήπως άλλο όνειρο; Τη ρώτησε
Όχι, δεν έχω κανένα άλλο όνειρο, του είπε
θέλω μόνο να γίνω λευκή, κατάλευκη!

Εμπιστευτείτε με, της είπε, εγώ τη σκιά την ξέρω
χρόνια πολλά την πάλεψα,
εγώ τη σκιά τη νίκησα, 
τόσο που δεν μπορεί 
ούτε στα μάτια σας να μου κρυφτεί. 





Δημοσίευση σχολίου

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία

 Το βλοκγάκι μάλλον θα κλείσει, όμως μια τελευταία ιστορία προλαβαίνω να τη γράψω, για μια γυναίκα διαφορετική, διαφορετική ω...