Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2017

Γέννημα Ρεαλισμού

Εικόνα
Η Παρακάτω ιστορία είναι αληθινή
 Η Τ. είναι μια παράξενη γυναίκα, της εποχής μας όμως. Είναι κι αυτή σκεπασμένη απ’ τα πέπλα της, έχει κι αυτή ένα παρελθόν αρκετά σκοτεινό κι ανεξιχνίαστο, πονά κι αυτή κι έχει μάθει να ζει με τον πόνο της. Επίσης φοβάται, δεν ξέρει πάντα τί αλλά θεωρεί φυσιολογικό το φόβο της. Εντέλει, είναι κι αυτή άτυχη, παιδί μιας κάποιας μοίρας.
 Έχει κι αυτή κοφτερό μυαλό, όμως δεν έχει στη διάθεσή της όλα τα δεδομένα της που χρειάζεται μια επεξεργασία, κι έτσι τα συμπεράσματά της, συχνά, είναι συμπεράσματα της ως τώρα γνώσης της κι εμπειρίας της.  Ζει κι αυτή σ’ έναν κλειστό κόσμο, μπορεί να υπάρχει και κάτι άλλο γι’ αυτήν, προς το παρών δεν το ξέρει. Αν υπάρχει κάτι άλλο γι’ αυτήν,  υπάρχει πέρα και πίσω απ’ αυτό που αυτή τη στιγμή είναι. Αν υπάρχει κάτι άλλο γι’ αυτήν θα το ανακαλύψει στην πορεία, μα ως να το κάνει δεν υπάρχει.
 Το ζήτημα είναι, πως πάτησε τα τριάντα πέντε  και διαπιστώνει πως δεν μπορεί να κάνει χωριό με άντρα. Δεν μπορεί, να τη σκοτώσουμε γι…

Πόθος & Σεβασμός

Εικόνα
Η Λ. υπήρξε ερωτική γυναίκα, ήταν τέτοια η φύση της. Μετά, ήταν πλούσια το ελέη της, την είχε προικίσει ο θεός με άφθονες καμπύλες. Εξέπεμπε τον ερωτισμό της, όσες φορές προσπάθησε να τον κρύψει τον διπλασίασε. Για τους άντρες υπήρξε βάσιμος πειρασμός, άθελά της. Αρκεί να περνούσε δίπλα σου για να σου προκαλεί ένα άχ, δεν ήταν τόσο το σουλούπι της όσο ο αγιάτρευτος πόθος της. Ο πόθος της βέβαια υπήρξε ο δυνάστης της. Προσπάθησε να τον τιθασεύσει, να τον υποτάξει, γιατί την έβαζε συχνά σε μπελάδες, στάθηκε όμως αδύνατο, το κορμί της έκαιγε πρώτα την ίδια. Το ένα λάθος στη ζωή της διαδέχονταν το άλλο. Προκειμένου να πλαγιάσει με κάποιον έτρεφε πρώτα μια μικρή πλάνη πως την αγαπούσαν, κι οι άντρες έδειχναν να την αγαπούν, και με τα λόγια τους και με τις πράξεις τους. Σύντομα όμως τους περνούσε, αφού την κατακτούσαν, ή νόμιζαν πως την είχαν κατακτήσει. Σημασία είχε πως σε λίγους μήνες, είτε θα τη ζήλευαν παθολογικά και παράφορα… είτε θα προσπαθούσαν να την εξουσιάσουν, πράγματα που συνήθως π…

Πηγαίο Αίσθημα

Εικόνα
 Αρχικά αισθάνεσαι μ' έναν τρόπο πηγαίο, δικό σου μετά έρχεσαι σ' επαφή με τ’ οτιδήποτε αυτό το πρωταρχικό αίσθημα ανεβαίνει και κεντρίζει τη σκέψη κι απ’ τη σκέψη παράγεται ένα δεύτερο αίσθημα που το αισθάνεσαι να σε φτάνει απ’ έξω.  Όμως δεν σε φτάνει τίποτα απ’ έξω, σε φτάνει πάντα η διάθεσή σου, κι απόδειξη είναι πως αν μια μέρα αισθάνεσαι πηγαία όμορφα κι έρθεις σε επαφή με κάτι, αυτό που θα σε φτάσει θα είναι όμορφο, ακόμα κι αδύναμο ν’ αλλάξει χρώμα στη διαδρομή, θα πρέπει να είναι πολύ ισχυρό και πάλι το κέφι δεν θα στο πάρει. Αντίθετα αν μια μέρα αισθάνεσαι πηγαία άσχημα κι αδύναμος, αυτό το ίδιο κάτι αποχτά τη δύναμη να σε κλονίσει, να σου προκαλέσει εντελώς διαφορετικά αισθήματα μέσα απ’ τη δικιά σου ερμηνεία. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φτάνει ο ίδιος στον εαυτό του αφού έρχεται σε επαφή.
 Όταν η πηγαία διάθεση είναι θετική, σε φτάνει το θετικό πρόσωπο του κόσμου, όταν είναι αρνητική σε φτάνει το αρνητικό του πρόσωπο. Όταν η πηγαία διάθεση είναι θετική και προσπαθήσει…

Μαχητής Δωματίου

Εικόνα
Μη μου μιλάς για σωστό και λάθος καλό ή κακό αυτά είναι μόνο δύο σημεία του μυαλού σου, θετικό αρνητικό κι όλη μέρα πηγαινοέρχεσαι απ’ το ένα στο άλλο καλό κακό σωστό λάθος κίνδυνος ασφάλεια άσπρο μαύρο όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ισορροπία που σου λείπει.
Μείνε για μια στιγμή ακίνητος και πες μου τί σε φτάνει.
- Με φτάνει η θέληση να τρέξω να φύγω μακριά. - Τρέξε, φύγε μακριά, επέστρεψε όμως ξανά σ’ αυτή την ίδια θέση, μείνε ακίνητος και πες μου τί σε φτάνει. - Θλίψη, σκοτάδι, μαύρο, πόνος. - Ωραία, βίωσέ τα μέχρι να εξαντληθούν!
Την άλλη μέρα επέστρεψε πάλι σ’ αυτή την ίδια καρέκλα και πες μου τι σε φτάνει.
- Μια αμυδρή χαρά, ελάχιστο φως, κάτι καλό πάντως, κάτι όμορφο! - Ωραία, έχεις αρχίσει να παίρνεις μια γεύση του αληθινού εαυτού σου. Μη ξεχνάς, αυτό είσαι, αυτό ψάχνεις να βρεις, το άλλο είναι για να περάσει!
Πέρασε καιρός.

- Πως είσαι τώρα; - Καλύτερα, δεν έχω πια τόση έντονη διάθεση να τρέξω να φύγω μακριά. - Αν τη νιώσεις φύγε, σημαντικό είναι να ακούς την καρδιά σου, να σέβεσαι το…

Η Θλίψη σου πάει

Εικόνα
Η αποψινή μου ηρωίδα είναι μια γυναίκα που αγαπώ και μ’ αρέσει. Η ψυχή μου την αγαπά και της αρέσει. Είναι μια γυναίκα θλιμμένη, όχι όμως με κάποια θλίψη που θα της στοίχιζε τη ζωή, είναι μια θλίψη φυσική, έμφυτη, που μαζί της γεννήθηκε. Δεν είναι τίποτ’ άλλο από ένα κάπως μη ανοιχτό χρώμα. Αν τα κορίτσια αγαπούν το ροζ αυτή αγαπούσε κάποια πιο βαθιά χρώματα.
Ουσιαστικά, η θλίψη της οφείλεται στην βαθιά μεγάλη της κατανόηση. Σπάνια θα τη δεις να χαμογελά, όμως μέσα της απολαμβάνει βαθύτατες συγκινήσεις, είναι μια βαθιά θάλασσα κι η φύση της είναι μοναχική. Αγαπά τη ζωή, αγαπά βαθιά τη ζωή κι ως θηλυκό την ξέρει καλύτερα απ’ τον καθένα. Η θλίψη της είναι που δεν μπορεί να την πει.
Τη φτάνει ένα υπόγειο σιωπηλό τραγούδι που δεν το τραγουδά το στόμα της. Είναι μια από εκείνες τις γυναίκες που δεν χρειάζεται να μιλούν για να σου πουν ποιες είναι. Τις σέβεσαι επειδή σέβονται τον εαυτό τους, τα γόνατα των αντρών λυγίζουν μπροστά τους· η ανάσα τους κόβεται.
Να μπλέξουν μαζί τους... ξέρουν πως…

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία

Εικόνα
Το βλοκγάκι μάλλον θα κλείσει, όμως μια τελευταία ιστορία προλαβαίνω να τη γράψω, για μια γυναίκα διαφορετική, διαφορετική ως προς το ότι γι' αυτή ευοδώθηκαν τα όνειρά της κι οι προσδοκίες της. Το όνομά της είναι Σπάνια Τύχη, όπως σχεδόν όλοι, άνδρες και γυναίκες, πέρασε κι αυτή τις φουρτούνες της, έζησε κι αυτή μέσα στον πόλεμο, έδωσε κι αυτή σκληρή μάχη. Έχασε κι αυτή, όμως με μια διαφορά, αυτή τα έχασε όλα!
Έζησε την έλλειψη, τη στέρηση, την ερημιά, όσο λίγοι. Εκδιώχθηκε κι απομονώθηκε όσο ο Χριστός, όμως ακριβώς αυτή υπήρξε η εκλεκτή του θεού, ακριβώς αυτή νοστάλγησε το μέλλον όσο ελάχιστοι. Αυτή, που το χαϊδευτικό της ήταν συντρίμμι.
Πρώτη της ξαδέρφη η στάχτη, αδερφή της η φωτιά, γονείς της οι θάλασσες, φίλοι της τα πουλιά· για μουσική δυο πέτρες να τη χτυπούν. Το τρίτο όνομά της ήταν: Αυτή που προσπάθησε να περάσει σκυφτή απ’ τις συμπληγάδες.
Άτυχη στη γέννησή της, άτυχη στον εραστή, άτυχη στο φίλο. Αυτή η γυναίκα, πήρε στην πλάτη της έναν σταυρό τόσο βαρύ, όσο εκατό άντρες ν…

Ο Ταξιδιώτης

Εικόνα
...Και μετά, αν ξεκαθαρίσει αρκετά το τοπίο, βλέπεις τη ζωή εντελώς διαφορετικά, τη βλέπεις σαν ένα συνειδητό ταξίδι, έχεις την επίγνωση όλη της διαδρομής, αρκεί να καταφέρεις να την ενώσεις, να μην σου λείπουν κομμάτια της κι άλλα σου είναι κρυφά.  Μετά βλέπεις, πως το μόνο που έχεις πραγματικά δικό σου, είναι τούτο το σώμα, και σ’ αρέσει να αποχτάς μια κοντινή και φιλική σχέση με τον εαυτό σου, ικανή να σε κάνει να χαμογελάς με τις σκέψεις σου. Και λες πολλά αστεία από μέσα σου, γιατί σ’ αρέσει να είσαι χαρούμενος και να γελάς και να μην πονάς άδικα τον εαυτό σου.  Κατόπιν, κάποια στιγμή, θα πρέπει του εαυτού σου να του υποσχέθηκες και θέλεις να τηρείς τις υποσχέσεις σου, αρχίζεις να διακρίνεις ένα παιδί μέσα σου, που θέλεις να το γιατρέψεις τις πληγές του και να το φέρεις στα μάτια σου. Και το οδηγείς στην αγάπη σου.  Κι αλλάζουν όλα, γίνονται ολότελα διαφορετικά, παίρνουν το ύφος και το στυλ μιας μοναδικής περιπέτειας. Τοποθετείς τη χαρά σου ψηλά, δεν επιτρέπεις πράγματα, πικρίες κι…

Γυναίκα από Μουσική

Εικόνα
Ένιωθε παράξενα εκείνη την εποχή, μετά από αρκετές ερωτικές απογοητεύσεις την καλούσε μια ενδοσκόπηση. Ήταν βέβαια αλήθεια πως οι άντρες ήταν κάτι πλάσματα ακατανόητα, αρνούνταν την αγάπη, αρνούνταν την αφοσίωση κι είχαν αδυναμία στο να δοθούν. Δοκίμασε πολλές τεχνικές μαζί τους· στο τέλος τους πλησίαζε απ’ τ' ανοιχτά για να μην τρομάζουν, ξεκινούσε μια σχέση ανάλαφρα, μα η ίδια η σχέση με τον καιρό εμβάθυνε και τότε ξυπνούσαν παράξενα πράγματα μέσα στους άντρες αλλά και στην ίδια.
 Πάντως, αυτή την εποχή ένιωθε τη συνείδησή της να ανεβαίνει σκαλί, ίσως έξω απ’ τους άντρες που γνώριζε άλλοι άντρες να ζούσαν, ίσως ακόμα κι έξω απ’ τη ζωή της άλλη ζωή να υπήρχε.  Ήταν έξυπνη γυναίκα και με επίγνωση, συχνά παρατηρούσε πως οι εσωτερικές της αλλαγές άλλαζαν το περιβάλλον της ζωής της· τελικά πείσθηκε πως σε κείνη υπήρχε το πρόβλημα των αντρών· σκληρό να το δεχθεί... μα καθώς το δέχονταν άλλαζαν οι προοπτικές της ζωής της. Η ζωή της αποχτούσε, αυτό που θα λέγαμε δυνατότητα. Αφού, αν όλα …